Danıştay 9. Daire E.2022/702 K.2022/2271

Dava konusu istem: Davacı adına, sahte belge düzenleme fiiline iştirak ettiği yolunda gelir vergisi, geçici vergi, katma değer vergisine ilişkin düzenlenen vergi inceleme raporları uyarınca 2017/Ocak-Eylül, Kasım-Aralık, 2017/Ocak-Mart, Temmuz-Eylül, Ekim-Aralık, 2017 yılı için kesilen vergi ziyaı cezalarının kaldırılması istemine ilişkindir.

İlk Derece Mahkemesi kararının özeti: ... Vergi Mahkemesinin ... tarih ve E:..., K:... sayılı kararıyla; dava konusu ihbarnamelerin 20/09/2020 tarihinde davacıya elektronik tebligat yöntemiyle tebliğ edildiği, davanın dava açma süresinden sonra 17/02/2021 tarihinde açıldığı görüldüğünden, davanın süre aşımı nedeniyle reddi gerektiği gerekçesiyle 2577 sayılı Kanunu'nun 15.maddesinin 1/b bendi hükmü uyarınca davanın süre aşımı yönünden reddine karar verilmiştir.

Bölge İdare Mahkemesi kararının özeti: İstinaf başvurusuna konu Vergi Mahkemesi kararının, usul ve esas bakımından hukuka uygun olduğu gerekçesiyle 2577 sayılı İdari Yargılama Usulü Kanunu'nun 45/3. maddesine istinaden istinaf başvurusunun reddine karar verilmiştir.

TEMYİZ EDENİN İDDİALARI

Elektronik tebligat sisteminin başvuru olmaksızın açıldığı, SMS veya e-posta yoluyla herhangi bir bilgilendirme yapılmadığı, muhasebecisinin interaktif vergi dairesi sistemine giriş yapması üzerine ihbarnamelerden haberdar olunduğu, vergi inceleme tutanağının tebliğ edilmediği iddialarıyla kararın bozulması istenilmektedir.

KARŞI TARAFIN SAVUNMASI

Savunma verilmemiştir.

DANIŞTAY TETKİK HÂKİMİ ...'IN DÜŞÜNCESİ

Temyiz isteminin reddi ile usul ve yasaya uygun olan Bölge İdare Mahkemesi kararının onanması gerektiği düşünülmektedir.

TÜRK MİLLETİ ADINA

Karar veren Danıştay Dokuzuncu Dairesince, Tetkik Hâkiminin açıklamaları dinlendikten ve dosyadaki belgeler incelendikten sonra gereği görüşüldü:

HUKUKİ DEĞERLENDİRME

Bölge idare mahkemelerinin nihai kararlarının temyizen bozulması, 2577 sayılı İdari Yargılama Usulü Kanunu'nun 49. maddesinde yer alan sebeplerden birinin varlığı hâlinde mümkündür. Temyizen incelenen karar usul ve hukuka uygun olup, dilekçede ileri sürülen temyiz nedenleri kararın bozulmasını gerektirecek nitelikte görülmemiştir.