Danıştay 9. Daire E.2022/715 K.2023/1465

Dava konusu istem: Davacı adına, sahte fatura düzenlemek suretiyle elde ettiği komisyon gelirinin kayıt ve beyan dışı bırakıldığı yolunda düzenlenen vergi tekniği raporu dikkate alınmak suretiyle vergi inceleme raporuna dayanılarak 2018 yılı kurumlar vergisi ve 2018/Ocak-Mart, Nisan-Haziran, Temmuz-Eylül, Ekim-Aralık dönemlerine ilişkin geçici vergi ile bu vergiler üzerinden tekerrür hükümleri uygulanmak suretiyle kesilen üç kat vergi ziyaı cezasının kaldırılması istenilmektedir.

İlk Derece Mahkemesi kararının özeti:....

Vergi Mahkemesinin ... tarih ve E:..., K:... sayılı kararıyla; davacı şirket hakkında düzenlenen ... tarih ve ... sayılı vergi tekniği raporu ile ... tarih ve ... sayılı vergi inceleme raporlarında yer alan tespitlerin değerlendirilmesinden, şirketin iş yerini terk ettiğine ilişkin herhangi bir tespitin bulunmadığı, deposundaki yoklamalarda faaliyet konusu ile alakalı emtia ve makina bulunduğunun görüldüğü, yapılan karşıt incelemelerde davacının faaliyette bulunduğuna ilişkin beyanlar verildiği,

şirket muhasebecisinin ve alım-satım yaptığı firma yetkililerinin ifadelerinden şirketin münhasıran sahte fatura düzenlemek amacıyla kurulduğuna ilişkin herhangi bir veri elde edilemediği, faal olduğu yönünde ifadeler verildiğinin anlaşıldığı, bu haliyle söz konusu tespitlerin, davacı şirket tarafından düzenlenen tüm faturaların sahte belge olarak değerlendirilmesi için yeterli olmadığı sonucuna varıldığından,

davacınınb gerçek bir mal teslimi veya hizmet ifasına dayalı ticari bir faaliyeti olmadığından bahisle, 2018 yılında düzenlediği bütün faturaların sahte belge olarak kabul edilmesi suretiyle yapılan dava konusu cezalı tarhiyatlarda hukuka uyarlık bulunmadığı gerekçesiyle, davanın kabulüne, dava konusu vergi ziyaı cezalı tarhiyatların kaldırılmasına karar verilmiştir.

Bölge İdare Mahkemesi kararının özeti: Dosyanın incelenmesinden, davacı şirket hakkında düzenlenen ... tarih ve ... sayılı vergi tekniği raporunda, davacının faaliyet alanı ve işlem hacmi ile banka hareketi, çalıştırdığı işçi sayısı, depo ve bulundurduğu emtia oranının ticari hayatın olağan akışına aykırı olması ve nakliye aracı kullanımının ispatlanamaması nedeniyle davacının kayıtlı faaliyetinin gerçek olmadığı, sahte fatura düzenlemek suretiyle komisyon geliri elde edildiğinin ortaya konulduğunun anlaşıldığı,

geçici verginin yıl sonunda tarh edilecek gelir vergisine mahsuben alınan peşin bir vergi olduğu ve mahsup döneminin geçmiş olduğu dikkate alındığında, 193 sayılı Kanun'un mükerrer 120. maddesi uyarınca geçici vergi asıllarının kaldırılması ve geçici vergi nedeniyle kesilen cezanın üç kat yerine, bir kat olması gerektiği sonucuna ulaşıldığı, bu durumda geçici vergi aslının aranmasında ve vergi ziyaı cezasının geçici vergi aslının bir katını aşan kısmında hukuka uyarlık görülmediği öte yandan;

vergi ziyaı cezalarına uygulanan tekerrürün dayanağı cezanın, davacı şirket tarafından 2017/Ekim-Aralık dönemine ilişkin olarak verilen düzeltme beyannamesine istinaden kesilen vergi ziyaı cezası olduğu, bu cezanın 07/03/2018 tarihinde tebliğ edildiği görüldüğünden ve cezanın kesinleştiği tarihi takip eden takvim yılından başlamak üzere tekerrür hükümlerinin uygulanabileceğinden dava konusu vergi ziyaı cezalarının tekerrür nedeniyle arttırılmasında da hukuka uyarlık bulunmadığı gerekçesiyle, davalının istinaf başvurusunun kabulüne, Vergi Mahkemesi kararının kaldırılmasına,

dava konusu kurumlar vergisi ve üç kat vergi ziyaı cezası ile geçici vergi asılları üzerinden kesilen bir kat vergi ziyaı cezası yönünden davanın reddine, diğer kısımlar yönünden davanın kabulüne, geçici vergi aslı ile geçici vergi üzerinden kesilen vergi ziyaı cezasının bir katı aşan kısmının ve kurumlar vergisine ilişkin vergi ziyaı cezasının üç katı aşan kısmının kaldırılmasına karar verilmiştir.

TEMYİZ EDENİN İDDİALARI

Davacı hakkında düzenlenen vergi tekniği raporu ile vergi inceleme raporlarında, davacının düzenlediği faturaların gerçek bir mal ve hizmet ifasına dayanmayan sahte faturalar olduğu, davacı adına yapılan cezalı tarhiyatlarda hukuka aykırılık bulunmadığı iddialarıyla kararın aleyhe olan kısımlarının bozulması istenilmektedir.

KARŞI TARAFIN SAVUNMASI

Savunma verilmemiştir.

DANIŞTAY TETKİK HÂKİMİ ...'İN DÜŞÜNCESİ

Temyiz isteminin reddi ile usul ve yasaya uygun olan Bölge İdare Mahkemesi kararının onanması gerektiği düşünülmektedir.

TÜRK MİLLETİ ADINA

Karar veren Danıştay Dokuzuncu Dairesince, Tetkik Hâkiminin açıklamaları dinlendikten ve dosyadaki belgeler incelendikten sonra gereği görüşüldü:

HUKUKİ DEĞERLENDİRME

Bölge idare mahkemelerinin nihai kararlarının temyizen bozulması, 2577 sayılı İdari Yargılama Usulü Kanunu'nun 49. maddesinde yer alan sebeplerden birinin varlığı hâlinde mümkündür. Temyizen incelenen karar usul ve hukuka uygun olup, dilekçede ileri sürülen temyiz nedenleri kararın bozulmasını gerektirecek nitelikte görülmemiştir.