Danıştay 9. Daire E.2023/1060 K.2023/1948

İstemin konusu

. Mineralli Su İşletmeleri Koordinatörlüğü adına, 5686 sayılı Jeotermal Kaynaklar ve Doğal Minarelli Sular Kanunu'nun 10. maddesinin (e) bendi uyarınca tahakkuk ettirilen 2015, 2016, 2017 yıllarına ilişkin idare payının tahsili amacıyla düzenlenen … tarih ve … sayılı ödeme emrinin iptali istemiyle açılan davayı kısmen kabul eden, kısmen reddeden Vergi Mahkemesi kararına yönelik davacı tarafından yapılan istinaf başvurusunu.

Danıştay Dokuzuncu Dairesince verilen bozma kararına uyarak dosyayı yeniden incelemek suretiyle, davacı Dernek adına idare payı tahakkuku yapılmasında hukuka aykırı bir husus bulunmadığından, tahakkuka karşı dava açmayan davacının ileri sürdüğü iddiaların ödeme emrine karşı açtığı davada ileri sürülebilecek borcum yoktur itirazı kapsamında değerlendirilemeyeceğinden Vergi Mahkemesi kararının redde ilişkin hüküm fıkrasında sonucu itibarıyla hukuka aykırılık bulunmadığı gerekçesiyle reddeden.

Bölge İdare Mahkemesi ... Vergi Dava Dairesinin … tarih ve E:…, K:… sayılı kararının, temyizen incelenerek bozulması istenilmektedir.

TEMYİZ EDENİN İDDİALARI

Davalı idarenin, idare payı adı altında hasılat payı tahsil ettiği, uyuşmazlığa konu idare payının Anayasa Mahkemesi'nin 21/10/2013 tarih ve E:2013/41, K:2013/124 sayılı kararı ile "benzeri mali yükümlülük" kapsamında değerlendirildiği, taraflarının vergi ve resimlerden muaf tutulduğu iddialarıyla kararın bozulması istenilmektedir.

KARŞI TARAFIN SAVUNMASI

Yasal dayanaktan yoksun olan temyiz isteminin reddi gerektiği yolundadır.

DANIŞTAY TETKİK HÂKİMİ …'IN DÜŞÜNCESİ: Temyiz isteminin reddi ile usul ve yasaya uygun olan Bölge İdare Mahkemesi kararının onanması gerektiği düşünülmektedir.

TÜRK MİLLETİ ADINA

Karar veren Danıştay Dokuzuncu Dairesince, Tetkik Hâkiminin açıklamaları dinlendikten ve dosyadaki belgeler incelendikten sonra gereği görüşüldü:

HUKUKİ DEĞERLENDİRME

Bölge idare mahkemelerinin nihai kararlarının temyizen bozulması, 2577 sayılı İdari Yargılama Usulü Kanunu'nun 49. maddesinde yer alan sebeplerden birinin varlığı hâlinde mümkündür. Temyizen incelenen karar usul ve hukuka uygun olup, dilekçede ileri sürülen temyiz nedenleri kararın bozulmasını gerektirecek nitelikte görülmemiştir.