Danıştay 9. Daire E.2023/1096 K.2023/2304

Dava konusu istem: Serbest muhasebeci mali müşavir olan davacı adına, ... Yapı Müh. İnş. Elk. Nak. Aky. Tar. Hay. İth. İrh. San. ve Tic. Ltd. Şti'nin vergi borçlarının tahsili amacıyla müteselsil sorumlu sıfatıyla düzenlenen … tarih ve … sayılı ödeme emrinin iptali istemine ilişkindir.

İlk Derece Mahkemesi kararının özeti:. Vergi Mahkemesinin … tarih ve E:…, K:… sayılı kararıyla; dava konusu ödeme emri içeriği borçlara ilişkin asıl borçlu şirket adına düzenlenen ihbarnamelerin, 213 sayılı Vergi Usul Kanunu hükümleri uyarınca tebliğ edilmesi gerekirken, 7201 sayılı Tebligat Kanunu'nun 21.maddesi hükümlerine göre mahalle muhtarına bırakılmak suretiyle yapıldığı, anılan tebligatın usulüne uygun olmadığı,

bu durumda ödeme emri içeriği borçların asıl borçlu şirket nezdinde usulüne uygun şekilde kesinleştirildiğinden bahsedilemeyeceğinden, kesinleştirilmeyen bu alacakların tahsili amacıyla davacı adına müteselsil sorumlu sıfatıyla düzenlenen dava konusu ödeme emrinde hukuka uyarlık bulunmadığı gerekçesiyle davanın kabulüne, dava konusu ödeme emrinin iptaline karar verilmiştir.

Bölge İdare Mahkemesi kararının özeti: İstinaf başvurusuna konu Vergi Mahkemesi kararının hukuka ve usule uygun olduğu ve davalı idare tarafından ileri sürülen iddiaların söz konusu kararın kaldırılmasını sağlayacak nitelikte görülmediği belirtilerek istinaf başvurusunun reddine karar verilmiştir.

TEMYİZ EDENİN İDDİALARI

Asıl borçlu şirket adına düzenlenen ihbarnamelerin usulüne uygun tebliğ edildiği iddiasıyla temyize konu kararın bozulması istenilmektedir.

KARŞI TARAFIN SAVUNMASI

Savunma verilmemiştir.

DANIŞTAY TETKİK HÂKİMİ …'IN DÜŞÜNCESİ: Temyiz isteminin reddi ile usul ve yasaya uygun olan Bölge İdare Mahkemesi kararının onanması gerektiği düşünülmektedir.

TÜRK MİLLETİ ADINA

Karar veren Danıştay Dokuzuncu Dairesince, Tetkik Hâkiminin açıklamaları dinlendikten ve dosyadaki belgeler incelendikten sonra gereği görüşüldü:

HUKUKİ DEĞERLENDİRME

Bölge idare mahkemelerinin nihai kararlarının temyizen bozulması, 2577 sayılı İdari Yargılama Usulü Kanunu'nun 49. maddesinde yer alan sebeplerden birinin varlığı hâlinde mümkündür. Temyizen incelenen karar usul ve hukuka uygun olup, dilekçede ileri sürülen temyiz nedenleri kararın bozulmasını gerektirecek nitelikte görülmemiştir.