Danıştay 9. Daire E.2023/1401 K.2023/2161

Dava konusu istem: Davacı adına, kanunen gider kabul edilmeyen ödemelere ait katma değer vergisini ve transfer fiyatlandırması yoluyla örtülü olarak dağıttığı kazanca ilişkin giderleri indirim konusu yaptığı yolunda düzenlenen vergi inceleme raporuna dayanılarak, 2016/Haziran, Ağustos, Kasım ve Aralık dönemlerine ilişkin re'sen tarh edilen katma değer vergileri ile 2016/Haziran dönemi için bir kat, diğer dönemler için tekerrür hükümleri uygulanarak kesilen vergi ziyaı cezalarının kaldırılması istemine ilişkindir.

İlk Derece Mahkemesi kararının özeti:. Vergi Mahkemesinin … tarih ve E:…, K:… sayılı kararıyla; dava konusu tarhiyatlara esas alınan vergi tekniği raporu ve ekinde yer alan bilgi ve belgelerin incelenmesinden, hazine zararına yol açıldığının somut bir şekilde ortaya konulduğu anlaşıldığından dava konusu cezalı tarhiyatlarda hukuka aykırılık bulunmadığı.

2016/Ağustos,Kasım ve Aralık dönemleri dönemleri için tekerrür hükümleri uygulanmak sureti ile kesilen vergi ziyaı cezaları yönünden ise tekerrüre esas alınan cezanın; davacı adına 2016/Ocak dönemi için düzenlenen ve 11/08/2016 tarihinde tebliğ edilerek kesinleşen 31/03/2016 tarihli ihbarname ile kesilen vergi ziyaı cezası olduğunun anlaşıldığı,

bu durumda Vergi Usul Kanunun 339. maddesinin 26/10/2021 tarihli değişiklikten önceki halinde , tekerrüre esas alınacak kesinleşmiş cezanın kesinleştiği tarihi izleyen takvim yılının başından itibaren 5 yıl içinde gerçekleşen eylemler nedeni ile kesilen cezalara tekerrür uygulanacağı hükmünü içerdiği,

11/08/2016 tarihinde tebliğ edilerek kesinleşen cezanın kesinleşme tarihi itibarı yürürlükte bulunan yasa hükmü uyarınca ve ayrıca Türk Ceza Kanunu’nda aleyhe yapılan değişikliğin geçmişe uygulanmayacağı, lehe yapılan değişikliklerin ise derhal uygulanacağı hükümleri doğrultusunda ancak 2017 yılından sonraki eylemler için tekerrüre esas alınabileceğinden, 11/08/2016 tarihinde tebliğ edilerek 2016 yılında kesinleşen cezanın kesinleştiği tarihi izleyen takvim yılının başından itibaren 5 yıl süreyle işlenen fiillere ilişkin olarak tekerrür hükümleri uygulanacağı açık olup işbu davada dava konusu cezanın döneminin 2016 hesap dönemi olduğu,

bu çerçevede aynı yıl içerisinde vuku bulan eylemin işbu davada tekerrüre esas alınmasının yasanın amir hükmü karşısında olanaklı olmadığı sonucuna varıldığından, vergi ziyaı cezasının tekerrür hükümlerinin uygulanması suretiyle artırılan kısmında hukuka uyarlık görülmediği gerekçeleriyle davanın kısmen kabulüne kısmen reddine, 2016/Ağustos,Kasım ve Aralık dönemleri için kesilen vergi ziyaı cezalarının tekerrür hükümlerinin uygulanması suretiyle artırılan kısmının kaldırılmasına karar verilmiştir.

Bölge İdare Mahkemesi kararının özeti: İstinaf başvurusuna konu Vergi Mahkemesi kararının hukuka ve usule uygun olduğu, kararın kaldırılmasını gerektiren bir neden bulunmadığı belirtilerek 2577 sayılı İdari Yargılama Usulü Kanunu'nun 45. maddesinin 3. fıkrası uyarınca davalı istinaf başvurusunun reddine karar verilmiştir.

TEMYİZ EDENİN İDDİALARI

İdarelerince tekerrür hükümleri uygulanarak yapılan cezai artırımların hukuka uygun olduğu iddialarıyla kararın bozulması istenilmektedir.

KARŞI TARAFIN SAVUNMASI

Savunma verilmemiştir.

DANIŞTAY TETKİK HÂKİMİ …'IN DÜŞÜNCESİ: Temyiz isteminin reddi ile usul ve yasaya uygun olan Bölge İdare Mahkemesi kararının onanması gerektiği düşünülmektedir.

TÜRK MİLLETİ ADINA

Karar veren Danıştay Dokuzuncu Dairesince, Tetkik Hâkiminin açıklamaları dinlendikten ve dosyadaki belgeler incelendikten sonra gereği görüşüldü:

HUKUKİ DEĞERLENDİRME

Bölge idare mahkemelerinin nihai kararlarının temyizen bozulması, 2577 sayılı İdari Yargılama Usulü Kanunu'nun 49. maddesinde yer alan sebeplerden birinin varlığı hâlinde mümkündür. Temyizen incelenen karar usul ve hukuka uygun olup, dilekçede ileri sürülen temyiz nedenleri kararın bozulmasını gerektirecek nitelikte görülmemiştir.