Danıştay 9. Daire E.2023/1916 K.2024/680

2-(DAVALI) ... Vergi Dairesi Müdürlüğü VEKİLİ : Av. ...

İSTEMİN KONUSU

... Bölge İdare Mahkemesi ... Vergi Dava Dairesinin ... tarih ve E:..., K:... sayılı kararının taraflarca temyizen incelenerek bozulması istenilmektedir.

YARGILAMA SÜRECİ

Dava konusu istem: Davacı şirket adına, bir kısım motorini belgesiz satmak suretiyle elde ettiği hasılatını kayıt ve beyan dışı bıraktığından bahisle düzenlenen vergi inceleme raporuna dayanılarak re'sen tarh edilen 2019/Ocak-Nisan, Haziran ve Aralık dönemlerine ait katma değer vergileri ile tekerrür hükümleri uygulanmak suretiyle kesilen bir kat vergi ziyaı cezalarının kaldırılması istemine ilişkindir.

İlk Derece Mahkemesi kararının özeti: ...

Vergi Mahkemesinin ... tarih ve E:..., K:...sayılı kararıyla; davacı adına re'sen tarh edilen 2019 yılına ilişkin kurumlar vergisi ve tekerrür hükümleri uygulanmak suretiyle bir kat kesilen vergi ziyaı cezası ile 2019/Nisan-Haziran ve Ekim Aralık dönemlerine ilişkin geçici vergiler üzerinden kesilen bir kat vergi ziyaı cezalarının dava konusu edilmesi üzerine Mahkemelerinin ... tarih ve E:..., K:... sayılı kararıyla; vergi ziyaı cezalı kurumlar vergisi, geçici vergi üzerinden kesilen vergi ziyaı cezalarının bir katı ile tekerrür nedeniyle arttırılan vergi ziyaı cezasının 218,33-TL'lik kısımları yönünden davanın reddine karar verildiğinden,

ilgili yılda bir kısım motorinin belgesiz satılmak suretiyle elde edilen hasılatın kayıt ve beyan dışı bırakıldığının Mahkeme kararıyla ortaya konulduğu, bu durumda, davacı adına tarh edilen bir kat vergi ziyaı cezalı katma değer vergilerinde hukuka aykırılık bulunmadığı, davalı idarece tekerrüre ilişkin olarak sunulan bilgi ve belgelerden, davacı adına 2018/Aralık dönemine ilişin olarak düzenlenen ihbarnamenin 27/03/2018 tarihinde tebliğ edilerek kesinleştiği anlaşılmakla birlikte, tekerrüre esas alınan cezanın 218,33-TL olduğu,

lehe kanun uygulanması sonucu tekerrür nedeniyle attırılan ceza tutarının, kesinleşen ceza tutarından fazla olamayacağı öngörüldüğünden, dava konusu vergi ziyaı cezalarının tekerrür nedeniyle arttırılan tutarlarının 218,33-TL'sinde hukuka aykırılık, bu tutarı aşan kısımlarında ise hukuka uyarlık bulunmadığı gerekçesiyle davanın kısmen kabulüne, kısmen reddine, vergi ziyaı cezalarının tekerrür nedeniyle artırılan tutarların 218,33-TL'yi aşan kısımlarının kaldırılmasına karar verilmiştir.

Bölge İdare Mahkemesi kararının özeti: İstinaf başvurusuna konu Vergi Mahkemesi kararının hukuka ve usule uygun olduğu ve taraflarca ileri sürülen iddiaların söz konusu kararın kaldırılmasını sağlayacak nitelikte görülmediği belirtilerek 2577 sayılı İdari Yargılama Usulü Kanun'nun 45. maddesinin 3. fıkrası uyarınca istinaf başvurularının reddine karar verilmiştir.

TEMYİZ EDENLERİN İDDİALARI

DAVACININ İDDİALARI

Şirketin faaliyetiyle ilgili elde ettiği cirosunun nakliye faaliyeti olmaksızın elde edilemeyeceği, dolayısıyla 46 aracında kullandığı motorinin kayıt dışı olarak satıldığından bahsedilemeyeceği, şirketin akaryakıt depolama alanının mevcut olduğu, kanunda tanınan seçimlik hak uyarınca ortalama maliyet yöntemi kullanarak stok değerlemesi yapılmasının hukuka uygun olduğu, müfettişin farklı bir yöntemle maliyet belirleme yetkisinin bulunmadığı, müfettişin bulmuş olduğu birim maliyetlerin birim satış fiyatlarının dahi çok üzerinde olduğu, eksik incelemeyle hüküm kurulduğu iddialarıyla kararın aleyhe olan kısmının bozulması istenilmektedir.

DAVALININ İDDİALARI

2018 yılına ait olup 27/03/2018 yılında tebliğ edilen ceza nedeniyle vergi ziyaı cezalarının tekerrür nedeniyle artırılarak uygulanmasında hukuka aykırılık bulunmadığı iddiasıyla kararın aleyhe olan kısmının bozulması istenilmektedir.

KARŞI TARAFIN SAVUNMALARI

Taraflarca savunma verilmemiştir.

DANIŞTAY TETKİK HÂKİMİ ...'IN DÜŞÜNCESİ

Temyiz istemlerinin reddi ile usul ve yasaya uygun olan Bölge İdare Mahkemesi kararının onanması gerektiği düşünülmektedir.

TÜRK MİLLETİ ADINA

Karar veren Danıştay Dokuzuncu Dairesince, Tetkik Hâkiminin açıklamaları dinlendikten ve dosyadaki belgeler incelendikten sonra gereği görüşüldü:

HUKUKİ DEĞERLENDİRME

Bölge idare mahkemelerinin nihai kararlarının temyizen bozulması, 2577 sayılı İdari Yargılama Usulü Kanunu'nun 49. maddesinde yer alan sebeplerden birinin varlığı hâlinde mümkündür. Temyizen incelenen karar usul ve hukuka uygun olup, dilekçelerde ileri sürülen temyiz nedenleri kararın bozulmasını gerektirecek nitelikte görülmemiştir. Öte yandan, Vergi Mahkemesi kararında atıf yapılan karara yönelik istinaf başvurularının reddine ilişkin Bölge İdare Mahkemesi kararı, Danıştay Dokuzuncu Dairesinin 20/02/2024 tarih ve E:2023/1922, K:2024/679 sayılı kararıyla onanarak kesinleşmiştir.