Danıştay 9. Daire E.2023/2079 K.2023/2387

Dava konusu istem: Davacı adına, 2015 yılı için tahakkuk ettirilen toplam 9.150,00-TL işgal harcının iptali istemine ilişkindir.

İlk Derece Mahkemesi kararının özeti: Danıştay Dokuzuncu Dairesince görev yönünden verilen bozma kararına uyarak yeniden incelenmek suretiyle, ilgili alanın işgal edildiğinin bizzat yoklama yapılarak tespit edilmediği, varsayım üzerine işgal edildiğinin kabul edildiği, 2464 sayılı Belediye Gelirleri Kanunundaki düzenlemelere göre, işgal harcı için, öncelikle harcı gerektiren maddi olayın dayanağı ile harcın ilişkin olduğu dönem, harca esas teşkil eden matrah ve nispet bilgilerinin gösterilmesi suretiyle ihbarname tebliğ edilmesi,

tebliğ edilen ihbarnameye 30 gün içinde dava açılmaması halinde tahakkuk ettirilerek borcun kesinleştirilmesi gerektiği, dava konusu işgal harçlarına ilişkin öncelikle ihbarname düzenlenmesi gerektiğinden, ihbarname düzenlenmeden işgal harcı tahakkuk ettirilmesinde hukuka uyarlık bulunmadığı gerekçesiyle davanın kabulüne, işgal harcı tahakkukunun iptaline karar verilmiştir.

TEMYİZ EDENİN İDDİALARI

Dava konusu yerin kamusal alanda kaldığı, davacının öncesinde ödemeye başladığı işgaliyle bedellerini sonrasında ödememeye başladığı, ancak ilgili alanı kullanmaya devam ettiği, davacı adına yapılan tahakkukun hukuka uygun olduğu iddiasıyla kararın bozulması istenilmektedir.

KARŞI TARAFIN SAVUNMASI

Yasal dayanaktan yoksun olan temyiz isteminin reddi gerektiği yolundadır.

DANIŞTAY TETKİK HÂKİMİ …'NIN DÜŞÜNCESİ: Temyiz isteminin reddi ile usul ve yasaya uygun olan kararın onanması gerektiği düşünülmektedir.

TÜRK MİLLETİ ADINA

Karar veren Danıştay Dokuzuncu Dairesince, Tetkik Hâkiminin açıklamaları dinlendikten ve dosyadaki belgeler incelendikten sonra gereği görüşüldü:

HUKUKİ DEĞERLENDİRME

İdare ve vergi mahkemelerinin nihai kararlarının temyizen bozulması, 2577 sayılı İdari Yargılama Usulü Kanunu'nun 49. maddesinde yer alan sebeplerden birinin varlığı halinde mümkündür. Temyizen incelenen karar usul ve hukuka uygun olup, dilekçede ileri sürülen temyiz nedenleri kararın bozulmasını gerektirecek nitelikte görülmemiştir.