Danıştay 9. Daire E.2023/2493 K.2023/3233

İstemin konusu

Davacı adına, sahte fatura düzenlemek suretiyle elde ettiği komisyon gelirini kayıt ve beyan dışı bıraktığından bahisle 2017 tüm dönemlerine ilişkin olarak re'sen tarh edilen tekerrür hükümleri uyarınca arttırılan üç kat vergi ziyaı cezalı geçici verginin kaldırılması istemiyle açılan davayı; geçici vergi asılları yönünden;

karar verilmesine yer bulunmadığına hükmeden, aslı aranmayan geçici vergiler üzerinden kesilen bir kat vergi ziyaı cezası ve bu kısmın tekerrür hükümleri nedeniyle arttırılan kısmı yönünden reddeden, vergi ziyaı cezalarının aşan kısmı yönünden kabul eden Vergi Mahkemesi kararına yönelik taraflarca yapılan istinaf başvurularının Danıştay Dokuzuncu Dairesince tekerrür hükümlerine ilişkin kısım yönünden verilen bozma kararına uymak suretiyle;

olayda, davacı adına tekerrürün dayanağı olan 2014/Ekim-Aralık dönemine ilişkin cezanın 14/07/2015 tarihinde kesinleştiği, buna göre, 2015 yılında kesinleşen cezanın 2017 yılına ilişkin cezalı tarhiyatlar yönünden tekerrüre dayanak alınabileceği açık olduğu,

ceza hukukunun "lehe olan kanun hükümlerinin geçmişe yürüyeceği" yolundaki temel ilkesi çerçevesinde, 213 sayılı Vergi Usul Kanunu'nun 339. maddesinin 7338 sayılı Kanun'la değişik halindeki, artırım tutarının kesinleşen (tekerrüre esas alınan) cezadan fazla olamayacağı yolundaki düzenlemenin de göz önünde bulundurulmasından tekerrüre esas alınan ve kesinleşen cezanın 780,00 TL olduğu anlaşıldığından,

vergi ziyaı cezasının tekerrür hükümleri uygulanmak suretiyle arttırılan kısmının anılan tutarı aşmasının mümkün olmadığı gerekçesiyle kabulüne vergi mahkemesinin vergi ziyaı cezasının tekerrür hükmü uyarınca artan kısmına ilişkin hüküm fıkrasının kaldırılarak yeniden yapılan yargılama sonucunda davanın kısmen kabulüne, kısmen reddine, dava konusu vergi ziyaı cezasının, vergi aslının bir katına isabet eden kısmına 780,00 TL eklenmek suretiyle bulunacak tutar olmak üzere tadilen tasdikine karar veren.

Bölge İdare Mahkemesi ... Vergi Dava Dairesinin … tarih ve E:…, K:… sayılı kararının, aleyhe olan kısmının temyizen incelenerek bozulması istenilmektedir.

TEMYİZ EDENİN İDDİALARI

Davalı tarafından 213 sayılı Vergi Usul Kanunu'nda öngörülen şartlar oluştuğundan vergi ziyaı cezasının tekerrür hükümleri uygulanmak suretiyle arttırılmasında hukuka aykırılık bulunmadığı iddiasıyla kararın aleyhe olan kısmının bozulması istenilmektedir.

KARŞI TARAFIN SAVUNMASI

Savunma verilmemiştir.

DANIŞTAY TETKİK HÂKİMİ …'ÜN DÜŞÜNCESİ: Temyiz isteminin reddi ile usul ve yasaya uygun olan Bölge İdare Mahkemesi kararının onanması gerektiği düşünülmektedir.

TÜRK MİLLETİ ADINA

Karar veren Danıştay Dokuzuncu Dairesince, Tetkik Hâkiminin açıklamaları dinlendikten ve dosyadaki belgeler incelendikten sonra gereği görüşüldü:

HUKUKİ DEĞERLENDİRME

Bölge idare mahkemelerinin nihai kararlarının temyizen bozulması, 2577 sayılı İdari Yargılama Usulü Kanunu'nun 49. maddesinde yer alan sebeplerden birinin varlığı hâlinde mümkündür. Temyizen incelenen karar usul ve hukuka uygun olup, dilekçede ileri sürülen temyiz nedenleri kararın bozulmasını gerektirecek nitelikte görülmemiştir.