Danıştay 9. Daire E.2023/2637 K.2024/650

Dava konusu istem: Davacı şirket adına düzenlenen … tarih ve … sayılı ödeme emrinin iptali istemine ilişkindir.

İlk Derece Mahkemesi kararının özeti: … Vergi Mahkemesinin ... tarih ve E:…, K:… sayılı kararıyla; davalı idare vekili tarafından dosyaya sunulan savunma dilekçesinde, ödeme emri içeriği 2018/Aralık dönemine ilişkin katma değer vergisi, vergi ziyaı cezası ve gecikme zammı alacaklarının işbu davanın açıldığı 21/04/2022 tarihinden sonra … tarih ve … sayılı düzeltme fişi ile terkin edildiğinin beyan edildiği görüldüğünden, dava konusu işlemin 10, 11 ve 12 sıra numaralı kısımları yönünden esasının inceleme olanağı bulunmadığı; ödeme emrinin kalan kısmında ise hukuka aykırılık bulunmadığı gerekçesiyle davanın kısmen reddine, kısmen karar verilmesine yer olmadığına karar verilmiştir.

Bölge İdare Mahkemesi kararının özeti: İstinaf başvurusuna konu Vergi Mahkemesi kararının hukuka ve usule uygun olduğu ve davalı idare tarafından ileri sürülen iddiaların söz konusu kararın kaldırılmasını sağlayacak nitelikte görülmediği belirtilerek istinaf başvurusunun reddine karar verilmiştir.

TEMYİZ EDENİN İDDİALARI

İstinaf dilekçesinde belirtildiği üzere davacı lehine 2.750,00-TL vekalet ücretine hükmedilmesi gerekirken 5.500,00-TL vekalet ücretine hükmedilmesinin hukuka aykırı olduğu iddiasıyla kararın bozulması istenilmektedir.

KARŞI TARAFIN SAVUNMASI

Savunma verilmemiştir.

DANIŞTAY TETKİK HÂKİMİ …'IN DÜŞÜNCESİ: Bölge İdare Mahkemesi kararının Daire kararında belirtilen gerekçe ile düzeltilerek onanması gerektiği düşünülmektedir.

TÜRK MİLLETİ ADINA

Karar veren Danıştay Dokuzuncu Dairesince, Tetkik Hâkiminin açıklamaları dinlendikten ve dosyadaki belgeler incelendikten sonra gereği görüşüldü:

İLGİLİ MEVZUAT VE HUKUKİ DEĞERLENDİRME

Bölge idare mahkemelerinin nihai kararlarının temyizen bozulması, 2577 sayılı İdari Yargılama Usulü Kanunu'nun 49. maddesinde yer alan sebeplerden birinin varlığı hâlinde mümkündür. Bölge İdare Mahkemesi kararının, vekalet ücretine ilişkin kısmına yönelik temyiz isteminin incelenmesinden; 2577 sayılı İdari Yargılama Usulü Kanunu'nun 6545 sayılı Kanun'un 22. maddesiyle değişik "Temyiz incelemesi üzerine verilecek kararlar" başlıklı 49. maddesinin 1. fıkrasının (b) bendinde; temyiz incelemesi sonunda kararda yeniden yargılama yapılmasına ihtiyaç duyulmayan maddi hatalar ile düzeltilmesi mümkün eksiklik veya yanlışlıklar varsa Danıştayın kararı düzelterek onayacağı hükme bağlanmıştır.

Maddenin gerekçesinde ise, madde ile temyiz incelemesinde sadece maddi hatalarda değil, aynı zamanda yeniden yargılama yapılmasını gerektirmeyen eksiklik ya da yanlışlıklarda da düzelterek onama kararı verilmesinin sağlandığı, uygulamada, vekâlet ücretine, yargılama giderlerine ya da faize hükmedilmesinin unutulması ya da bunların yanlış hesaplanması gibi, kararın asli olmayan unsurlarında görülen bir kısım eksiklik ya da yanlışlıklar nedeniyle bozma kararları verildiği,

bunun mahkeme tarafından tekrar karara bağlandığı ve yine bu kararlara karşı yeniden kanun yollarına başvurulabilmesi nedeniyle hem zaman hem de emek kaybına neden olunduğunun görüldüğü, bu suretle esasa etkili olmayan konularda Danıştayın kesin karar vermesi sağlanarak uyuşmazlığın hızla sonuçlandırılmasının amaçlandığı hususlarına yer verilmiştir.

Ayrıca, aynı Kanunun "Hukuk Usulü Muhakemeleri Kanunu ile Vergi Usul Kanununun uygulanacağı haller" başlıklı 31. maddesinde, bu Kanunda hüküm bulunmayan hususlarda; hakimin davaya bakmaktan memnuiyeti ve reddi, ehliyet, üçüncü şahısların davaya katılması, davanın ihbarı, tarafların vekilleri, dosyanın taraflar ve ilgililerce incelenmesi,

feragat ve kabul, teminat, mukabil dava, bilirkişi, keşif, delillerin tespiti, yargılama giderleri, adli yardım hallerinde ve duruşma sırasında tarafların mahkemenin sukünunu ve inzibatını bozacak hareketlerine karşı yapılacak işlemler, elektronik işlemler ile ses ve görüntü nakledilmesi yoluyla duruşma icrasında Hukuk Usulü Muhakemeleri Kanunu hükümlerinin uygulanacağı, 6100 sayılı Hukuk Muhakemeleri Kanunu'nun "Yargılama giderlerinin kapsamı" başlıklı 323. maddesinde, vekille takip edilen davalarda kanun gereğince takdir olunacak vekâlet ücretinin yargılama giderlerinden olduğu,

1136 sayılı Avukatlık Kanunu'nun "Avukatlık ücret tarifesinin hazırlanması" başlıklı 168. maddesinde, avukatlık ücretinin takdirinde, hukukî yardımın tamamlandığı veya dava sonunda hüküm verildiği tarihte yürürlükte olan tarifenin esas alınacağı belirtilmiştir.

1136 sayılı Avukatlık Kanununun 164. maddesinde, avukatlık ücretinin, avukatın hukuki yardımının karşılığı olan meblağı veya değeri ifade ettiği, 168. maddesinin son paragrafında, hukuki yardımın tamamlandığı veya dava sonunda hüküm verildiği tarihte yürürlükte olan tarife esas alınarak avukatlık ücretine hükmedileceği belirtilmiştir.

03/09/2022 tarih ve 31942 sayılı Resmi Gazetede yayınlanarak yürürlüğe giren ve kararın verildiği tarih itibarıyla yürürlükte olan 2022-2023 yılı Avukatlık Asgari Ücret Tarifesinin 15. maddesinin 1. fıkrasında, Danıştayda ilk derecede veya duruşmalı olarak temyiz yoluyla görülen dava ve işlerde, idari ve vergi dava daireleri kurulları ile dava dairelerinde, bölge idare, idare ve vergi mahkemelerinde birinci savunma dilekçesi süresinin bitimine kadar anlaşmazlığın feragat, kabul, davanın konusuz kalması ya da herhangi bir nedenle ortadan kalkması veya bu nedenlerle davanın reddine karar verilmesi durumunda bu Tarifede yazılı ücretin yarısına, diğer durumlarda tamamına hükmedileceği belirtilmiştir.

Dosyanın incelenmesinden, davalı idare tarafından verilen birinci savunma dilekçesinde, dava konusu ödeme emrinin 2018/Aralık dönemi katma değer vergisi, vergi ziyaı cezası ve gecikme zammına ilişkin kısmının 25/05/2022 tarihli düzeltme fişiyle terkin edildiğinin bildirildiği, Vergi Mahkemesi'nce, ödeme emrinin; 2018/Aralık dönemi katma değer vergisi, vergi ziyaı cezası ve gecikme zammına ilişkin kısmı hakkında karar verilmesine yer olmadığına, diğer kısmı yönünden ise davanın reddine, taraflar lehine 5.500,00-TL vekalet ücretine hükmedildiği, davalı idare tarafından vekalet ücretine ilişkin yapılan istinaf başvurusunun reddine karar verildiği anlaşılmaktadır.

Bu durumda, birinci savunma dilekçesi süresi içerisinde, dava konusu ödeme emrinin 2018/Aralık dönemi katma değer vergisi, vergi ziyaı cezası ve gecikme zammına ilişkin kısmının davalı idare tarafından terkini nedeniyle uyuşmazlığın bu kısım bakımından konusuz kaldığı anlaşıldığından, davalı aleyhine Avukatlık Asgari Ücret tarifesinin yukarıda yer alan madde hükmü uyarınca, vekalet ücretinin yarısına hükmedilmesi gerekirken tamamına hükmedilmesinde isabet bulunmamakla birlikte bu husus, yeniden yargılama yapılmasına ihtiyaç duyulmayan düzeltilmesi mümkün eksiklik olarak görüldüğünden,

Bu durumda, 2577 sayılı Kanun'un 45. maddesinin 3. fıkrası uyarınca; temyizen incelenen bölge idare mahkemesi kararıyla, ...

Vergi Mahkemesinin … tarih ve E:…, K:… sayılı kararının hüküm fıkrasında yer alan "kararın verildiği tarihte yürürlükte bulunan Avukatlık Asgari Ücret Tarifesi uyarınca her iki taraf vekili lehine belirlenen 5.500,00 TL vekalet ücretinin taraflarca karşılıklı olarak birbirlerine ödenmesine" ibaresinin, "kararın verildiği tarihte yürürlükte bulunan Avukatlık Asgari Ücret Tarifesi uyarınca davacı lehine 2.750,00-TL, davalı lehine 5.500,00-TL vekalet ücretinin taraflarca karşılıklı olarak birbirlerine ödenmesine" şeklinde düzeltilmesi gerektiğinden,.

Bölge İdare Mahkemesi ...

Vergi Dava Dairesinin … tarih ve E:…, K:… sayılı kararının hüküm fıkrasında yer alan "istinaf başvurusunun reddine" ibaresinin, 2577 sayılı Kanun'un 49. maddesinin 1. fıkrasının (b) bendi uyarınca; "istinaf başvurusunun reddine, 2577 sayılı Kanun'un 45. maddesinin 3. fıkrası uyarınca, vergi mahkemesi kararının hüküm fıkrasında yer alan kararın verildiği tarihte yürürlükte bulunan Avukatlık Asgari Ücret Tarifesi uyarınca her iki taraf vekili lehine belirlenen 5.500,00 TL vekalet ücretinin taraflarca karşılıklı olarak birbirlerine ödenmesine ibaresinin,

"kararın verildiği tarihte yürürlükte bulunan Avukatlık Asgari Ücret Tarifesi uyarınca davacı lehine 2.750,00-TL, davalı lehine 5.500,00-TL vekalet ücretinin taraflarca karşılıklı olarak birbirlerine ödenmesine şeklinde düzeltilmesine" ifadesi eklenerek düzeltilerek onanması gerektiği sonucuna varılmıştır.