Danıştay 9. Daire E.2023/3009 K.2023/3268

2-(DAVALI) ... Vergi Dairesi Başkanlığı-... (... Vergi Dairesi Müdürlüğü) VEKİLİ : Av. ...

İSTEMİN KONUSU

... Bölge İdare Mahkemesi ... Vergi Dava Dairesinin ... tarih ve E:... , K:... sayılı kararının, taraflarca temyizen incelenerek bozulması istenilmektedir.

YARGILAMA SÜRECİ

Dava konusu istem: Davacı şirket adına, komisyon karşılığı sahte fatura düzenlemek suretiyle elde ettiği gelirini kayıt ve beyan dışı bıraktığı yolundaki tespitleri içeren vergi tekniği raporuna atıflı vergi inceleme raporuna dayanılarak 2017 yılının Nisan-Haziran, Temmuz-Eylül ve Ekim- Aralık dönemleri için re'sen tarh edilen geçici vergi ile tekerrür hükümleri uyarınca artırılarak kesilen üç kat vergi ziyaı cezasının kaldırılması istemine ilişkindir.

Bölge İdare Mahkemesi kararının özeti:Danıştay Üçüncü Dairesince vergi ziyaı cezasının tekerrürden kaynaklanan kısmı yönünden tekerrüre esas alınan cezanın kesinleşme tarihindeki çelişkinin giderilmesi gerektiği gerekçesiyle verilen bozma kararına uymak suretiyle; ara karar üzerine dosyaya ibraz edilen bilgi ve belgelerle birlikte dosyanın yeniden incelenmesinden, davalı idare tarafından, tekerrüre esas alınan 2015/Mart dönemi için kesilen vergi ziyaı cezasının 27/08/2015 tarihinde memur eliyle tebliğ edildiği ve 01/06/2017 tarihinde ise kesin tahakkuku verilerek kesinleştiğinin belirtildiği,

2015/Mart dönemi için kesilip tekerrüre esas alındığı görülen vergi ziyaı cezasının, 2015/Mart dönemine ait kanuni süresinden sonra verilen beyanname nedeniyle kesildiği belirtilmekle birlikte, tebliğ tarihi olarak 27/08/2015, tahakkuk tarihi olarak da 01/06/2017 tarihine yer verildiği,

tebliğ ve tahakkuk tarihlerine göre açık biçimde ortaya konulmayan kesinleşme tarihindeki çelişkinin, davalı idarece izahat getirilerek giderilemediği gibi, kesinleşmenin tahakkuk verilen 01/06/2017 tarihinde gerçekleştiği açıkça beyan edilerek tahakkuk evrakının sunulması nedeniyle beyan edilen bu tarihin esas alınması ve bu durumda, 213 sayılı Vergi Usul Kanunu'nun 339. maddesinin olay tarihinde yürürlükte olan (7338 sayılı Kanun ile yapılan değişiklikten evvel ki) hükmünün uygulanması gerektiği olayda,

tekerrüre esas alınan cezanın kesinleştiği 2017 yılını takip eden 2018 yılının başından başlamak üzere 5 yıl içinde tekrar vergi ziyaı cezası kesilmesi halinde tekerrür hükümlerinin uygulanabileceği ve dava konusu vergi ziyaı cezalarının 2017 yılına ilişkin olduğu göz önünde bulundurulduğunda, Kanunun tekerrür uygulaması için öngördüğü şartlar olayda gerçekleşmediğinden,

dava konusu vergi ziyaı cezasının tekerrür hükümleri uygulanarak arttırılan kısmında hukuka uyarlık görülmediği gerekçesiyle, davacının, Vergi Mahkemesi kararının vergi ziyaı cezalarının tekerrür hükümleri uygulanarak arttırılan kısmına ilişkin hüküm fıkrasına yönelik istinaf başvurusunun kabulüne ve bu hüküm fıkrasının kaldırılmasına, dava konusu vergi ziyaı cezalarının tekerrür hükümleri uygulanarak arttırılan kısımlarının kaldırılmasına karar verilmiştir.

TEMYİZ EDENLERİN İDDİALARI

DAVACININ İDDİALARI

Kararın soyut incelemelere dayanan vergi tekniği raporunu esas aldığı, iddiaların ve delillerin değerlendirilmediği, farazi kanaat ve eksik incelemeyle düzenlenen vergi inceleme raporuna istinaden yapılan tarhiyatın terkin edilmesi gerektiği, ayrıca Bölge İdare Mahkemesi kararında kesinleşen hüküm fıkralarının hatalı yazıldığı iddiasıyla kararın bozulması istenilmektedir.

DAVALININ İDDİALARI

İdarece yapılan işlemlerin usul ve yasaya uygun olduğu iddiasıyla kararın bozulması istenilmektedir.

KARŞI TARAFIN SAVUNMALARI

Taraflarca savunma verilmemiştir.

DANIŞTAY TETKİK HÂKİMİ ... 'NİN DÜŞÜNCESİ: Davalının temyiz isteminin reddi, davacının temyiz isteminin ise kararın bozulmasını talep etmesinde korunması gereken hukuki menfaatinin bulunmaması ve kesinleşen kısım hakkında temyiz iddialarının incelenmesine olanak bulunmaması nedeniyle incelenmeksizin reddi gerektiği düşünülmektedir.

TÜRK MİLLETİ ADINA

Karar veren Danıştay Dokuzuncu Dairesince, Tetkik Hâkiminin açıklamaları dinlendikten ve dosyadaki belgeler incelendikten sonra gereği görüşüldü:

HUKUKİ DEĞERLENDİRME

Davalının temyiz istemi yönünden;

Bölge idare mahkemelerinin nihai kararlarının temyizen bozulması, 2577 sayılı İdari Yargılama Usulü Kanunu'nun 49. maddesinde yer alan sebeplerden birinin varlığı hâlinde mümkündür.

Temyizen incelenen karar usul ve hukuka uygun olup, dilekçede ileri sürülen temyiz nedenleri kararın bozulmasını gerektirecek nitelikte görülmemiştir.

Davacının temyiz istemine gelince;

2577 sayılı İdari Yargılama Usulü Kanununun 46. maddesinde, Danıştay dava daireleri ile idare ve vergi mahkemelerinin nihai kararlarına karşı tebliğ tarihini izleyen otuz gün içinde Danıştay'da temyiz yoluna başvurulabileceği; 49. maddesinin 3. fıkrasında, kararların kısmen onanması ve kısmen bozulması hallerinde kesinleşen kısmın Danıştay kararında belirtileceği; 50. maddesinin 4. fıkrasında ise, Danıştay'ın bozma kararına uyulduğu takdirde, bu kararın temyiz incelemesinin, bozma kararına uygunlukla sınırlı olarak yapılacağı kurala bağlanmıştır.

Yargılama hukuku kurallarına göre, kanun yoluna başvuranın, aleyhine kanun yoluna başvurduğu kararın bozulmasını talep etmesinde korunması gereken hukuki menfaatinin bulunması zorunludur.

Olayda, Bölge İdare Mahkemesince, bozma kararına uyularak, vergi ziyaı cezasının tekerrür sebebiyle artırılan bölümü yönünden davanın kabulüne karar verildiğinden, bu kararı temyiz etme hakkı davalıya ait olup, karşı taraf durumunda olan davacının bu kararla hukukî menfaatinin zedelendiğinden söz edilemez. Diğer yandan, Danıştay Üçüncü Dairesinin 27/04/2022 tarih ve E:2022/317, K:2022/2115 sayılı kararıyla, Bölge İdare Mahkemesi kararının, dava konusu tarhiyatın diğer kısmına ilişkin hüküm fıkrasının onandığı görüldüğünden, kesinleşen bu kısım hakkında da temyiz iddialarının incelenmesine olanak bulunmamaktadır.