Danıştay 9. Daire E.2023/3387 K.2024/986

Dava konusu istem: Davacı adına, bir kısım mal ve hizmet alışlarını sahte faturalarla belgelendirdiği yolunda düzenlenen vergi inceleme raporuna dayanılarak 2016/Haziran-Aralık dönemi için re'sen tarh edilen katma değer vergisinin ve kesilen üç kat vergi ziyaı cezasının kaldırılması istemine ilişkindir.

İlk Derece Mahkemesi kararının özeti:...

Vergi Mahkemesinin ... tarih ve E:..., K:...sayılı kararıyla; dosyasının incelenmesinden; davacı şirketin 27/12/2017 tarihinde yaptığı başvuru üzerine elektronik tebligat adresi kullanmaya başlaması nedeniyle dava konusu üç kat vergi ziyaı cezalı katma değer vergilerine ilişkin ..., ..., ..., ..., ..., ... ve ... sayılı ihbarnamelerin davacıya ait elektronik tebligat adresine 21/11/2020 tarihinde tebliğ edildiğinin, bakılmakta olan davanın ise 11/01/2021 tarihinde açıldığının anlaşıldığı,

davacı tarafından, her ne kadar vergi mükellefiyetinin 30/03/2018 tarihinde re'sen terk ettirildiği dolayısıyla elektronik ortamda yapılan tebliğin usulsüz olduğu ileri sürülse de.

456 Sıra Nolu Vergi Usul Kanunu Genel Tebliği'nde, elektronik tebligat sisteminden çıkışın tüzel kişilerde ticaret sicil kaydının silindiği (nevi değişikliği ve birleşme halleri dahil) durumda mümkün olabileceği düzenlemesine yer verildiğinden ve davacı şirketin tüzel kişiliğinin de tebliğ tarihi itibariyle devam ettiği görüldüğünden, davacının bu iddiasına itibar edilmediği bu durumda, davacı şirketin başvurusu üzerine 2017 yılında kullanmaya başladığı elektronik tebligat adresine usulüne uygun olarak 21/11/2020 tarihinde yapılan tebliğ ile işlemeye başlayan otuz günlük dava açma süresi geçtikten sonra 11/01/2021 tarihinde açılan davada,

işin esasını inceleme olanağı bulunmadığı gerekçesiyle davanın süre aşımı nedeniyle reddine karar verilmiştir.

Bölge İdare Mahkemesi kararının özeti: İstinaf başvurusuna konu Vergi Mahkemesi kararının hukuka ve usule uygun olduğu ve davacı tarafından ileri sürülen iddiaların söz konusu kararın kaldırılmasını sağlayacak nitelikte görülmediği belirtilerek 2577 sayılı İdari Yargılama Usulü Kanunu'nun 45. maddesinin 3. fıkrası uyarınca istinaf başvurusunun reddine karar verilmiştir.

TEMYİZ EDENİN İDDİALARI

Dava konusu ihbarnamelerin tebliğine ilişkin olarak sms yoluyla bilgilendirme yapılmadığı, vergi inceleme raporunun somut tespitlere dayanmadığı, tarhiyatın eksik incelemeye dayalı olduğu, davacının mükellefiyetten kaynaklanan yükümlülüklerini yerine getirdiği yapılan işlemlerde hukuka uyarlık bulunmadığı iddialarıyla kararın bozulması istenilmektedir.

KARŞI TARAFIN SAVUNMASI

Savunma verilmemiştir.

DANIŞTAY TETKİK HÂKİMİ ...'İN DÜŞÜNCESİ

Temyiz isteminin reddi ile usul ve yasaya uygun olan Bölge İdare Mahkemesi kararının onanması gerektiği düşünülmektedir.

TÜRK MİLLETİ ADINA

Karar veren Danıştay Dokuzuncu Dairesince, Tetkik Hâkiminin açıklamaları dinlendikten ve dosyadaki belgeler incelendikten sonra gereği görüşüldü:

HUKUKİ DEĞERLENDİRME

Bölge idare mahkemelerinin nihai kararlarının temyizen bozulması, 2577 sayılı İdari Yargılama Usulü Kanunu'nun 49. maddesinde yer alan sebeplerden birinin varlığı hâlinde mümkündür. Temyizen incelenen karar usul ve hukuka uygun olup, dilekçede ileri sürülen temyiz nedenleri kararın bozulmasını gerektirecek nitelikte görülmemiştir.