Danıştay 9. Daire E.2023/397 K.2023/2217

Dava konusu istem: Davacı adına, 670 sayılı Olağanüstü Hal Kapsamında Alınan Tedbirlere İlişkin Kanun Hükmünde Kararname hükümleri gereğince tüzel kişiliği ticaret sicilinden silinen ... Özel Eğitim Sağlık Hizmetleri İnşaat Anonim Şirketi'nin işlemlerinin incelenmesi sonucu düzenlenen vergi inceleme raporlarına ve takdir komisyonu kararlarına dayanılarak, (olay tarihinde yürürlükte bulunan) 5520 sayılı Kurumlar Vergisi Kanunu'nun 17/9. maddesi uyarınca kanuni temsilci sıfatıyla 2015 yılı kurumlar vergisi ve 2015 yılının tüm dönemlerine ilişkin geçici vergi üzerinden tekerrür hükümleri uygulanarak kesilen vergi ziyaı cezalarının kaldırılması istemine ilişkindir.

İlk Derece Mahkemesi kararının özeti: ...

Vergi Mahkemesinin … tarih ve E:…, K:… sayılı kararıyla; kurumlar vergisi üzerinden kesilen vergi ziyaı cezasına ilişkin olarak, vergi ziyaı cezasının döneminin 2015 yılı olduğu, 30/12/2020 tarihinde yapılan takdire sevk işleminin zamanaşımını durdurduğu, duran zamanaşımının takdir komisyonu kararının 20/04/2021 tarihinde vergi dairesine tevdi edilmesi ile tekrar işlemeye başladığı, 20/04/2021 tarihinden itibaren zamanaşımının dolmasına kalan bir günlük süre içerisinde ihbarnameler düzenlenerek davacıya tebligatı yapılması gerekirken, bu süre aşılarak 28/04/2021 tarihinde davacıya tebliğ edildiği,

ihbarnamelerin tebliğ tarihi itibariyle cezaların zamanaşımına uğradığı anlaşıldığından, kurumlar vergisi üzerinden kesilen vergi ziyaı cezasının üç kata tamamlanması için davacı adına kesilen tekerrür hükümleri uygulanarak kesilen vergi ziyaı cezasında hukuka uygunluk görülmediği,

geçici vergileri üzerinden kesilen vergi ziyaı cezalarına ilişkin olarak ise, geçici verginin kurumlar vergisine mahsup edilmek üzere peşin alınan bir vergi olması nedeniyle, Danıştay'ın yerleşik içtihadı gereği aslı aranmayan geçici vergi üzerinden ancak tek kat vergi ziyaı cezası kesilebileceğinden, geçici vergi üzerinden kesilen vergi ziyaı cezalarının üç kata tamamlanması için davacı adına tekerrür hükümleri uygulanarak kesilen vergi ziyaı cezalarında hukuka uygunluk görülmediği gerekçesiyle davanın kabulüne, dava konusu vergi ziyaı cezalarının kaldırılmasına karar verilmiştir.

Bölge İdare Mahkemesi kararının özeti: Davacının ilgili dönemde kanuni temsilcisi olduğu.

Eğitim Sağlık Hizmetleri İnşaat Anonim Şirketi'nin 2016/9064 sayılı Bakanlar Kurulu Kararı ile ülke genelinde ilan edilen olağanüstü hal kapsamında yürürlüğe giren 668 sayılı Olağanüstü Hal Kapsamında Alınan Tedbirlere İlişkin Kanun Hükmünde Kararname uyarınca kapatıldığı, kapatılan şirketin ticaret sicil kayıtlarının 05/12/2016 tarihinde re'sen silindiğinin 12/12/2016 tarih ve 9217 sayılı Türkiye Ticaret Sicili Gazetesi'nde tescil ve ilan edildiği,

dava dosyasında tasfiyenin tamamlandığına ilişkin her hangi bir bilgi ve belge olmaması nedeniyle 670 sayılı Kanun Hükmünde Kararnamenin 5. maddesinde öngörülen tasfiyeye ilişkin işlemler yerine getirilmeden tasfiyenin sona erdiğinin kabulü mümkün olmadığından,

520 sayılı Kanunun 17. maddesinin olay tarihinde yürürlükte bulunan 9. fıkrasında öngörülen asıl mükellefin tasfiye edilme koşulu gerçekleşmemiş olup, anılan maddeye dayanılarak kanuni temsilci sıfatıyla davacı adına 2015 yılı kurumlar vergisi ve 2015 yılının tüm dönemlerine ilişkin geçici vergi üzerinden tekerrür hükümleri uygulanarak kesilen vergi ziyaı cezalarında hukuka uyarlık bulunmadığından, yazılı gerekçeyle davayı kabul eden Vergi Mahkemesi kararında sonucu itibarıyla isabetsizlik bulunmadığı gerekçesiyle davalının istinaf başvurusu reddedilmiştir.

TEMYİZ EDENİN İDDİALARI

Takdir komisyonu kararlarının vergi dairesine 27/04/2021 tarihinde tevdi edildiği, daha önce 2015 yılı için düzenlenen bir kat vergi ziyaı cezasını içeren ihbarnameler ile zamanaşımı süresinin kesildiği, davacı adına 2015 yılı kurumlar vergisi ve 2015 yılının tüm dönemlerine ilişkin geçici vergi üzerinden tekerrür hükümleri uygulanarak kesilen vergi ziyaı cezalarında hukuka aykırılık bulunmadığı iddialarıyla kararın bozulması istenilmektedir.

KARŞI TARAFIN SAVUNMASI

Yasal dayanaktan yoksun olan temyiz isteminin reddi gerektiği yolundadır.

DANIŞTAY TETKİK HÂKİMİ …'IN DÜŞÜNCESİ: Temyiz isteminin reddi ile usul ve yasaya uygun olan Bölge İdare Mahkemesi kararının onanması gerektiği düşünülmektedir.

TÜRK MİLLETİ ADINA

Karar veren Danıştay Dokuzuncu Dairesince, Tetkik Hâkiminin açıklamaları dinlendikten ve dosyadaki belgeler incelendikten sonra gereği görüşüldü: Duruşma istemi, 2577 sayılı İdari Yargılama Usul Kanunu'nun 17/2. maddesi uyarınca uygun görülmeyerek işin esasına geçildi;

HUKUKİ DEĞERLENDİRME

Bölge idare mahkemelerinin nihai kararlarının temyizen bozulması, 2577 sayılı İdari Yargılama Usulü Kanunu'nun 49. maddesinde yer alan sebeplerden birinin varlığı hâlinde mümkündür. Temyizen incelenen karar usul ve hukuka uygun olup, dilekçede ileri sürülen temyiz nedenleri kararın bozulmasını gerektirecek nitelikte görülmemiştir.