Danıştay 9. Daire E.2023/4525 K.2024/2197

2-(DAVALI) ... Vergi Dairesi Başkanlığı-... (... Vergi Dairesi Müdürlüğü) VEKİLİ : Av. ...

İSTEMİN KONUSU

... Bölge İdare Mahkemesi ... Vergi Dava Dairesinin ... tarih ve E:..., K:...sayılı kararının taraflarca temyizen incelenerek bozulması istenilmektedir.

YARGILAMA SÜRECİ

Dava konusu istem:Davacı şirket adına, sahte fatura düzenleyerek (bir adet araç satışı hariç) komisyon geliri elde ettiğinden bahisle düzenlenen vergi inceleme raporuna dayanılarak re’sen tarh edilen 2015/Ocak-Mart, Nisan-Haziran, Temmuz-Eylül, Ekim-Aralık dönemlerine ilişkin geçici vergi ve bu vergiler üzerinden kesilen üç kat vergi ziyaı cezasının kaldırılması istemine ilişkindir.

İlk Derece Mahkemesi kararının özeti: ...Vergi Mahkemesinin ...tarih ve E:..., K:...sayılı kararıyla; dava konusu geçici vergi asılları yönünden, geçici vergilerin tahakkuk ettirilmeyeceği, sistemde gecikme faizi hesaplanabilmesi için ihbarnamelerde zorunlu olarak yer aldığı açıklamasına yer verilerek ihbarnameler tebliğ edilmiş ise de, ihbarnamelerde gösterilmiş olan geçici vergilerin tarh edilmiş olduğu gerçeğini değiştirmeyeceği, yıllık olarak verilen vergiye mahsuben peşin alınan vergi niteliğindeki geçici vergilerin mahsup süresi geçmiş olduğundan, asıllarının aranılmaması,

dolayısıyla tarh edilmemesi yalnızca üzerlerinden vergi ziyaı cezası kesilmesi gerektiğinden, dava konusu geçici vergi asıllarında hukuka uyarlık görülmediği; geçici vergiler üzerinden üç kat kesilen vergi ziyaı cezaları yönünden ise; geçici vergilerin ait olduğu 2015 yılına ilişkin vergi ziyaı cezalı kurumlar vergisine karşı açılan davada, Mahkemelerinin... tarih ve E:..., K:... sayılı kararı ile davanın reddine karar verilmiş olması ve geçici verginin yıllık vergiye mahsuben alınan peşin bir vergi olması nedeniyle uyuşmazlık konusu dönemlere ilişkin olarak,

geçici vergi kaybından dolayı bir kat vergi ziyaı cezası uygulanması hakkaniyete uygun olacağından, dava konusu geçici vergiler üzerinden kesilen üç kat vergi ziyaı cezalarının, vergi asıllarının bir katını aşan kısımlarında hukuka uygunluk, vergi asıllarının bir katı tutarındaki vergi ziyaı cezalarında ise hukuka aykırılık bulunmadığı gerekçesiyle davanın kısmen kabulüne, kısmen reddine, geçici vergi asılları ile geçici vergi üzerinden kesilen vergi ziyaı cezalarının bir katını aşan kısmının kaldırılmasına karar verilmiştir.

Bölge İdare Mahkemesi kararının özeti: İstinaf başvurularına konu Vergi Mahkemesi kararının hukuka ve usule uygun olduğu, kararın kaldırılmasını gerektiren bir neden bulunmadığı belirtilerek, tarafların istinaf istemlerinin reddine karar verilmiştir.

TEMYİZ EDENLERİN İDDİALARI

DAVACININ İDDİALARI

Vergi incelemesinin eksik ve varsayıma dayalı olduğu, defter ve belgelerin incelemeye ibraz edildiği, ödenmesi gereken vergilerin tam ve eksiksiz olarak beyan edildiği ve ödendiği, yapılan yoklamalarda faaliyetin devam ettiği ve emtia bulunduğu yönünde tespitler bulunduğu, mal alış ve satışlarının gerçek olduğu bu yönde yeterli bir inceleme yapılmadığı, sadece banka hareketleri incelenerek rapor oluşturulduğu, kargo firmasıyla yapılan anlaşmaya istinaden indirimli tarifeye göre gönderim yapıldığı ve durumun ticari icaplara uygun olduğu iddialarıyla kararın bozulması istenilmektedir.

DAVALININ İDDİALARI

Davacı hakkında düzenlenen raporlarda sahte fatura düzenlediğinin tesbit edildiği, bu doğrultuda gerçekleştirilen işlemlerde hukuka aykırılık bulunmadığı iddialarıyla kararın aleyhe olan kısmının bozulması istenilmektedir.

KARŞI TARAFIN SAVUNMALARI

Taraflarca savunma verilmemiştir.

DANIŞTAY TETKİK HÂKİMİ ...'IN DÜŞÜNCESİ

Temyiz istemlerinin reddi ile usul ve yasaya uygun olan Bölge İdare Mahkemesi kararının onanması gerektiği düşünülmektedir.

TÜRK MİLLETİ ADINA

Karar veren Danıştay Dokuzuncu Dairesince, Tetkik Hâkiminin açıklamaları dinlendikten ve dosyadaki belgeler incelendikten sonra gereği görüşüldü:

HUKUKİ DEĞERLENDİRME

Bölge idare mahkemelerinin nihai kararlarının temyizen bozulması, 2577 sayılı İdari Yargılama Usulü Kanunu'nun 49. maddesinde yer alan sebeplerden birinin varlığı hâlinde mümkündür. Temyizen incelenen karar usul ve hukuka uygun olup, dilekçelerde ileri sürülen temyiz nedenleri kararın bozulmasını gerektirecek nitelikte görülmemiştir. Öte yandan temyize konu kararda atıf yapılan karar Danıştay Dokuzuncu Dairesinin 29/04/2024 tarih ve E:2023/4521, K:2024/2191 sayılı kararıyla onanmıştır.