Danıştay 9. Daire E.2023/4553 K.2024/2196

Dava konusu istem: Davacı şirket adına, sahte fatura düzenleyerek komisyon geliri elde ettiğinden bahisle düzenlenen vergi inceleme raporuna dayanılarak re’sen tarh edilen 2018/Ocak-Aralık dönemlerine ilişkin katma değer vergisi ile kesilen üç kat vergi ziyaı cezasının kaldırılması istemine ilişkindir.

İlk Derece Mahkemesi kararının özeti: ...Vergi Mahkemesinin... tarih ve E:..., K:... sayılı kararıyla; davacı şirket hakkında düzenlenen ...tarih ve ...sayılı vergi tekniği raporunda yer alan tespitlerin incelenmesinden, davacı şirketin, işlem hacmini ve katma değer vergisi matrahlarını açıklayacak düzeyde depo, araç, teçhizat, çalışan gibi bir ticari organizasyonun bulunmaması, ticari hacmi ile kapasitesinin açıkça uyumsuz olması, davacı şirketin mal alışlarının önemli bir kısmını gerçekleştirdiği ... ve bu kişi tarafından kurulan ...

Ltd.

Şti.'nin davacı ile aynı adreste faaliyet gösteriyor olması, yan yana iki farklı dükkanda faaliyet gösterildiği ileri sürülmekte ise de yoklama esnasında çekilen fotoğraflarda iş yerinde ... ve ... ticari markalarının aynı dükkanda kullanıldığının açıkça görülüyor olması, şirketin alış verişinin büyük çoğunluğunu gerçekleştirdiği firmalara şirket arasında döngü halinde çeşitli faturalar düzenlendiğinin tespit edilmiş olması, bu ilişkide yer alan firmalardan hiçbirisinin ithalatçı veya üretici olmaması nedeniyle ortada bir mal bulunup bulunmadığının şüpheli olması,

ürünlerin nakliyesi ve depolanması ile ilgili olarak yoklamalarda, karşıt tespitlerde ve inceleme sırasında beyan edilen hususların birbiriyle çelişkili olması, mükellef kurum temsilcisi tarafından satışların gerçekleştirildiği yer olarak beyan edilen şube iş yerinin masa, sandalye gibi ofis malzemesinden ibaret herhangi bir çalışanı bulunmayan bir yer olması,

sunulan düşük tutarlı kargo fişlerinin satışa konu edilen emtianın gerçekten taşındığını ispat etmekten uzak olması gibi tespitler karşısında, davacı şirketin ilgili dönemde gerçek bir ticari faaliyetinin bulunmadığı ve düzenlediği bütün faturaların sahte belge niteliğinde olduğu sonucuna varıldığından, dava konusu cezalı tarhiyatlarda hukuka aykırılık bulunmadığı gerekçesiyle davanın reddine karar verilmiştir.

Bölge İdare Mahkemesi kararının özeti:Uyuşmazlık konusu cezalı tarhiyatların matrahı yönünden bağlı olduğu, 2018 yılına ait kurumlar vergisinin kaldırılması istemiyle açılan davanın reddi yönündeki ...Vergi Mahkemesinin ... tarih ve E:..., K:... sayılı kararının kaldırılması istemiyle yapılan istinaf başvurusunun ... Bölge İdare Mahkemesi... Vergi Dava Dairesinin ... tarih ve E:...; ... sayılı kararıyla reddedilmiş olması da göz önüne alındığında, kaldırılması istenilen mahkeme kararı hukuka uygun bulunduğundan, davacının istinaf başvurusunun reddine karar verilmiştir.

TEMYİZ EDENİN İDDİALARI

Vergi incelemesinin eksik ve varsayıma dayalı olduğu, defter ve belgelerin incelemeye ibraz edildiği, ödenmesi gereken vergilerin tam ve eksiksiz olarak beyan edildiği ve ödendiği, yapılan yoklamalarda faaliyetin devam ettiği ve emtia bulunduğu yönünde tespitler bulunduğu, mal alış ve satışlarının gerçek olduğu bu yönde yeterli bir inceleme yapılmadığı, sadece banka hareketleri incelenerek rapor oluşturulduğu, kargo firmasıyla yapılan anlaşmaya istinaden indirimli tarifeye göre gönderim yapıldığı ve durumun ticari icaplara uygun olduğu iddialarıyla kararın bozulması istenilmektedir.

KARŞI TARAFIN SAVUNMASI

Savunma verilmemiştir.

DANIŞTAY TETKİK HÂKİMİ ...'IN DÜŞÜNCESİ

Temyiz isteminin reddi ile usul ve yasaya uygun olan Bölge İdare Mahkemesi kararının onanması gerektiği düşünülmektedir.

TÜRK MİLLETİ ADINA

Karar veren Danıştay Dokuzuncu Dairesince, Tetkik Hâkiminin açıklamaları dinlendikten ve dosyadaki belgeler incelendikten sonra gereği görüşüldü:

HUKUKİ DEĞERLENDİRME

Bölge idare mahkemelerinin nihai kararlarının temyizen bozulması, 2577 sayılı İdari Yargılama Usulü Kanunu'nun 49. maddesinde yer alan sebeplerden birinin varlığı hâlinde mümkündür. Temyizen incelenen karar usul ve hukuka uygun olup, dilekçede ileri sürülen temyiz nedenleri kararın bozulmasını gerektirecek nitelikte görülmemiştir. Öte yandan temyize konu kararda atıf yapılan karar Danıştay Dokuzuncu Dairesinin 29/04/2024 tarih ve E:2023/4524, K:2024/2194 sayılı kararıyla onanmıştır.