Danıştay 9. Daire E.2023/4933 K.2024/2306

Dava konusu istem: Davacı şirket adına, sahte fatura kullanmak suretiyle komisyon geliri elde ettiği, alımlarının bir kısmını sahte faturalarla belgelendirdiği ve bir kısım faturalarını kayıt ve beyan dışı bıraktığı yolunda düzenlenen vergi inceleme raporuna dayanılarak re'sen tarh edilen 2015 yılına ilişkin kurumlar vergisi ve 2015/ Nisan-Haziran ve Temmuz-Eylül dönemlerine ilişkin geçici vergiler ile tekerrür hükümleri uygulanmak suretiyle üç kat kesilen vergi ziyaı cezasının ve 213 sayılı Vergi Usul Kanununun 353/6. maddesi uyarınca kesilen özel usulsüzlük cezasının kaldırılması istemine ilişkindir.

İlk Derece Mahkemesi kararının özeti: ...Vergi Mahkemesinin ... tarih ve E:..., K:... sayılı kararıyla; dava konusu kayıt ve beyan dışı bırakılan hasılattan kaynaklı re'sen tarh edilen üç kat vergi ziyaı cezalı kurumlar vergisi yönünden; davacı şirketin vergi dairesine beyan ettiği belgeler arasında bulunmasına rağmen bir kısım faturaların yasal defterlere kaydının yapılmadığı, anılan faturalardaki katma değer vergilerinin beyannamelerine yansıtılmadığı,

davacı şirketin buna ilişkin herhangi bir itirazının da bulunmadığı görüldüğünden, kayıt ve beyan dışı bırakılan hasılat üzerinden vergi ziyaı cezalı tarhiyat yapılması yerinde olmakla birlikte, anılan fiil 213 sayılı Vergi Usul Kanunu'nun 359. maddesinde sayılan fiiler arasında bulunmadığı ve kesilecek vergi ziyaı cezasının bir kat olarak uygulanması gerektiğinden, davacı adına yapılan tarhiyatın kayıt ve beyan dışı bırakılan faturalara ilişkin kısmı üzerinden re'sen tarh edilen kurumlar vergisi ile bu vergi üzerinden bir kat kesilen vergi ziyaı cezasında yasal isabetsizlik,

anılan vergi üzerinden kesilen vergi ziyaı cezasının fazlaya ilişkin kısımlarında ise hukuka uyarlık bulunmadığı, davacı hakkında düzenlenen ... tarih ve ... sayılı vergi tekniği raporundaki tespitlerin değerlendirilmesi sonucu, davacının hayali ihracat organizasyonu içerisinde üretim ayağını oluşturduğu tespitleri de göz önüne alındığında, gerek davacı şirkete ... tarafından düzenlenen irsaliyeli alış faturalarının, gerek davacı şirket tarafından...'nın düzenlediği anılan alış faturalarına dayanılarak düzenlenen ve içeriği askılık, jant temizleyici, 35 mm silikon lastik, plastik düğme, sıvı sabunluk, plastik leğen, ayakkabılık saksı,

plastik saklama kabı, dübel, çamaşır ipi, mobilya aksesuarı vb. olan satış faturalarının gerçek mal teslimine dayanmayan sahte belgeler olduğu, yine davacı şirket tarafından içeriği yukarıda belirtilen plastik ürünlerden oluşan ve ... Hayvancılık Akar. İnş. San. Tic. Ltd.

Şti.'ye düzenlenen satış faturaları da gerçek bir mal teslimine dayanmadığından, anılan şirket tarafından davacı şirkete düzenlenen iade faturaların da gerçek bir mal teslimine dayanmayan sahte belgeler olduğu sonucuna varıldığı, söz konusu raporda; davacının, 2015 yılı gelir tablosu yeniden oluşturulurken, faaliyet gösterdiği sektör olan kauçuk ve plastik ürünlerin imalatı faaliyetinin ortalama karlılık oranının dikkate alınmadığı anlaşıldığından,

Merkez Bankası bünyesinde firma mali tabloları ile kimlik bilgilerinden oluşturulan veri tabanından yararlanılarak hazırlanan ve anılan kurumun internet sayfasında yer alan 2015 yılına ilişkin toplulaştırılmış mali tablo bilgilerini kapsayan "Sektör Bilançoları" adlı yayın incelendiğinde,

davacı şirketin faaliyet konusu olan kauçuk ve plastik ürünlerin imalatı (sektördeki firmaların aritmetik ortalaması dikkate alındığında) Brüt Kar/Net Satışlar oranının %18,1 olarak belirtildiğinin görüldüğü ve anılan yayının reel sektörde faaliyet gösteren firmaların karlılık oranının belirlenmesi noktasında referans kaynak niteliği taşıdığı sonucuna ulaşıldığı, bu durumda;

davacının inceleme elemanı tarafından yeniden oluşturulan ve Mahkemelerince de kabul edilen gelir tablosuna göre tespit edilen 7.833.564,35 TL net satış tutarına %18,1 karlılık oranı uygulandığında brüt satış karının 1.417.875.15 TL, satışların maliyetinin 6.415.689,20 TL olduğu görüldüğünden, dava konusu sahte faturadan kaynaklı yapılan üç kat vergi ziyaı cezalı kurumlar vergisi ile 2015/Nisan-Haziran ve Temmuz-Eylül dönemlerine ilişkin geçici vergi üzerinden kesilen üç kat vergi ziyaı cezasının bir kata isabet eden kısmı yönünden;

yukarıda belirtilen satışların maliyeti dikkate alındığında oluşacak matrah üzerinden üç kat vergi ziyaı cezalı olarak tarh edilen kurumlar vergisi ile yine aynı oran dikkate alındığında oluşacak matraha dayanılarak hesaplanacak geçici vergiler üzerinden kesilen bir kat vergi ziyaı cezalarında hukuka aykırılık, fazlaya ilişkin kısmında hukuka uyarlık görülmediği, mahsup süresi geçen geçici verginin terkin edilmesi gerektiğinden tarh edilen geçici vergi aslında yasal isabet görülmediği,

yıllık vergiye mahsuben peşin alınan geçici vergi nedeniyle yol açılan vergi kaybından dolayı bir kat ceza kesilmesi gerektiğinden, 2015/Nisan-Haziran ve Temmuz-Eylül dönemleri geçici vergiler üzerinden kesilen üç kat vergi ziyaı cezalarının, vergi tutarının bir katını aşan kısmı yönünden hukuka uyarlık görülmediği, tekerrür hükümlerinin uygulanmasına esas ceza 12/02/2013 tarihinde tebliğ edilerek ihtilafsız kesinleşen ceza olduğundan, vergi ziyaı cezalarına tekerrür hükümleri uygulanmasında hukuka aykırılık görülmediği,

davacı şirketin herhangi bir beyan ve itirazının bulunmaması ve şirket nezdinde yapılan tespitlere istinaden tek düzen hesap planına ilişkin usul ve esaslara uymadığı açık olan davacı şirket adına, 213 sayılı Kanun'un 353/6. maddesi uyarınca özel usulsüzlük cezası kesilmesinde hukuka aykırılık bulunmadığı gerekçesiyle davanın kısmen kabulüne, kısmen reddine, davanın kayıt ve beyan dışı bırakılan faturalara ilişkin kısmı üzerinden re'sen tarh edilen kurumlar vergisi üzerinden kesilen cezanın bir katı aşan kısmı ile davacı adına sahte faturadan kaynaklı üç kat vergi ziyaı cezalı olarak yapılan kurumlar vergisi tarhiyatının,

%18,1 karlılık oranı dikkate alınarak belirlenen matrah üzerinden tarh edilen kurumlar vergisi ile anılan vergi üzerinden tekerrür hükümleri uygulanarak kesilen üç kat vergi ziyaı cezası ve 2015/Nisan-Haziran ve Temmuz-Eylül dönemlerine ilişkin yine aynı oran dikkate alındığında oluşacak matraha üzerinden hesaplanacak geçici vergiler üzerinden tekerrür hükümleri uygulanarak kesilen bir kat vergi ziyaı cezaları yönünden reddedilen kısmı aşan vergi ve cezalar ile 2015/Nisan-Haziran ve Temmuz-Eylül dönemlerine ilişkin geçici vergi ziyaı cezalarının bir katı aşan kısmı ve geçici vergi aslının kaldırılmasına karar verilmiştir.

Bölge İdare Mahkemesi kararının özeti: İstinaf başvurusuna konu Vergi Mahkemesi kararının hukuka ve usule uygun olduğu ve taraflarca ileri sürülen iddiaların söz konusu kararın kaldırılmasını sağlayacak nitelikte görülmediği belirtilerek 2577 sayılı İdari Yargılama Usulü Kanunu'nun 45. maddesinin 3. fıkrası uyarınca istinaf başvurusunun reddine karar verilmiştir.

TEMYİZ EDENİN İDDİALARI

Davacı adına düzenlenen raporlar uyarınca yapılan işlemlerde hukuka aykırılık bulunmadığı iddiasıyla kararın aleyhe olan kısmının bozulması istenilmektedir.

KARŞI TARAFIN SAVUNMASI

Savunma verilmemiştir.

DANIŞTAY TETKİK HÂKİMİ ...'IN DÜŞÜNCESİ

Temyiz isteminin reddi ile usul ve yasaya uygun olan Bölge İdare Mahkemesi kararının onanması gerektiği düşünülmektedir.

TÜRK MİLLETİ ADINA

Karar veren Danıştay Dokuzuncu Dairesince, Tetkik Hâkiminin açıklamaları dinlendikten ve dosyadaki belgeler incelendikten sonra gereği görüşüldü:

HUKUKİ DEĞERLENDİRME

Bölge idare mahkemelerinin nihai kararlarının temyizen bozulması, 2577 sayılı İdari Yargılama Usulü Kanunu'nun 49. maddesinde yer alan sebeplerden birinin varlığı hâlinde mümkündür. Temyizen incelenen karar usul ve hukuka uygun olup, dilekçede ileri sürülen temyiz nedenleri kararın bozulmasını gerektirecek nitelikte görülmemiştir.