Danıştay 9. Daire E.2023/5110 K.2024/3487

Dava konusu istem: Davacı adına, 2015 ve 2016 hesap dönemlerinin incelenmesi sonucu sahte belge düzenlendiği yolunda düzenlenen vergi tekniği raporuna istinaden alınan takdir komisyonu kararı uyarınca re'sen tarh edilen 2016 yılı gelir vergisi ile kesilen üç kat vergi ziyaı cezasının kaldırılması ile dayanak takdir komisyonu kararı ve vergi tekniği raporunun iptali istemine ilişkindir.

İlk Derece Mahkemesi kararının özeti: ...

Vergi Mahkemesinin ... tarih ve E:..., K:... sayılı kararıyla; davacı hakkında düzenlenen ... tarih ve ... sayılı vergi tekniği raporundaki tespitlerden; davacının ilgili dönemde düzenlemiş olduğu belgelerin sahte olduğu ancak davacı hakkında tarhiyat yapılabilmesi için takdir edilen matrahın somut verilere dayalı olarak belirlenmiş olması gerektiği, tarhiyatın dayanağı olan takdir komisyonu kararında kar marj oranının %10 olarak uygulandığı görülmesi üzerine Mahkemelerince verilen ara karar ile bu durumun nedeninin sorulduğu,

ara karara cevaben gönderilen yazıda, Polatlı Ticaret Odası'nca alınan karar neticesinde kar marjının %8-%12 arasında olabileceğinin bildirilmiş olup, oranın %10 olarak uygulandığının belirtildiği, söz konusu oranın gerçekten sprey boya ticareti ile uğraşan olağan mükelleflerin karlılık oranı olup davacının sahte yazarkasa fişleri düzenlemekle elde ettiği kârı yansıtmayacağı düşünüldüğünde, varsayıma dayalı olarak belirlenen %10 kar marjı esas alınarak yapılan cezalı tarhiyatta hukuka uyarlık bulunmadığı,

iptali istenilen takdir komisyonu kararı ve vergi tekniği raporunun ise idari davaya konu olabilecek bir işlem olmadığından esastan inceleme olanağı bulunmadığı gerekçesiyle davanın kısmen kabulüne, kısmen incelenmeksizin reddine, dava konusu vergi ziyaı cezalı gelir vergisi tarhiyatının kaldırılmasına, takdir komisyonu kararları ve vergi tekniği raporunun iptali talebinin ise incelenmeksizin reddine karar verilmiştir.

Bölge İdare Mahkemesi kararının özeti: İstinaf başvurusuna konu Vergi Mahkemesi kararının hukuka ve usule uygun olduğu ve davalı idare tarafından ileri sürülen iddiaların söz konusu kararın kaldırılmasını sağlayacak nitelikte görülmediği belirtilerek 2577 sayılı İdari Yargılama Usulü Kanunu'nun 45. maddesinin 3. fıkrası uyarınca istinaf başvurusunun reddine karar verilmiştir.

TEMYİZ EDENİN İDDİALARI

Savunma dilekçesinde yer alan beyanlarının tekrarıyla kararın bozulması istenilmektedir.

KARŞI TARAFIN SAVUNMASI

Savunma verilmemiştir.

DANIŞTAY TETKİK HÂKİMİ ...'İN DÜŞÜNCESİ

Temyiz isteminin reddi ile usul ve yasaya uygun olan Bölge İdare Mahkemesi kararının onanması gerektiği düşünülmektedir.

TÜRK MİLLETİ ADINA

Karar veren Danıştay Dokuzuncu Dairesince, Tetkik Hâkiminin açıklamaları dinlendikten ve dosyadaki belgeler incelendikten sonra gereği görüşüldü:

İNCELEME VE GEREKÇE

213 sayılı Vergi Usul Kanunu’nun 3/b. maddesinde; vergilendirmede vergiyi doğuran olay ve bu olaya ilişkin muamelelerin gerçek mahiyetinin esas olduğu, 11. maddesinde; yaptıkları ve yapacakları ödemelerden vergi kesmeye mecbur olanların verginin tam olarak kesilip ödenmesi ve bununla ilgili diğer ödevleri yerine getirmekten sorumlu oldukları; bu sorumluluğun, ödenen vergilerden dolayı asıl mükelleflere rücu etmek hakkını kaldırmayacağı belirtilmiş.

30/1. maddesinde; re'sen vergi tarhı, vergi matrahının tamamen veya kısmen defter, kayıt belgelere veya kanuni ölçülere dayanılarak tespitine imkan bulunmayan hallerde takdir komisyonları tarafından takdir edilen veya vergi inceleme yapmaya yetkili olanlarca düzenlenmiş vergi inceleme raporlarında belirtilen matrah veya matrah kısmı üzerinden vergi tarh olunması şeklinde tanımlanarak, 134. maddesinde de vergi incelemesinden maksadın, ödenmesi gereken vergilerin doğruluğunu araştırmak tespit etmek ve sağlamak olduğu ifade edilmiştir.

Davacının 2015 ve 2016 yılı hesap ve işlemlerinin incelenmesi sonucunda düzenlenen ... tarih ve ... sayılı vergi tekniği raporu ile davacının organizasyon kapsamında, özel tüketim vergisi iadesi yönünden avantaj sağlamak maksadıyla, satıcı firmalardan mal almış gibi defterlerine kaydettiği faturalara konu emtianın çıkışını sağlamak üzere belge düzenlediğinin kabul edildiğinin belirtildiği dikkate alındığında, rapordaki tespitler ile re'sen tarhı gerektiren vergilere ilişkin sonuç doğurucu yorumu arasında çelişki bulunduğu ve esas itibarıyla gelir vergisi yönünden re'sen tarh sebebinin ortaya konulmadığı,

zira sahte ödeme kaydedici belge düzenlemek suretiyle davacı tarafından ne şekilde bir kazanç sağlandığı hususunda herhangi bir yorum ve tespitte bulunulmadığı da açık olduğundan dava konusu vergi ziyaı cezalı gelir vergisi tarhiyatlarında hukuka uyarlık bulunmayıp, yukarıda yazılı gerekçeyle verilen Bölge İdare Mahkemesi kararında sonucu itibariyle usule ve yasaya aykırılık görülmemiştir.