Danıştay 9. Daire E.2023/5160 K.2024/341

Dava konusu istem: Davacı adına, taşınmaz satışından elde ettiği kazancını kayıt ve beyan dışı bıraktığından bahisle takdir komisyonu kararına dayanılarak 2013/Ocak-Mart, Ağustos-Ekim dönemleri için re'sen tarh edilen katma değer vergisi ile kesilen bir kat vergi ziyaı cezasının kaldırılması istemine ilişkindir.

İlk Derece Mahkemesi kararının özeti: ... Vergi Mahkemesinin … tarih ve E:…, K:… sayılı kararıyla. 2011 yılında gayrimenkul alım satım faaliyeti nedeniyle mükellefiyet tesis ettiren davacının, ... İnş. Taah. Tic. Ltd.

Şti. ile imzaladığı kat karşılığı inşaat sözleşmesi sonucu payına kalan bağımsız bölümleri 2013 ve 2014 yıllarında muhtelif şahıslara sattığı, müteahhit şirketin kanuni temsilcilerinin davacı ile eşi Emine Şahin olduğu bahse konu sözleşmede arsa sahibi olarak davacının, müteahhit firma adına ise eşi Emine Şahin'in imzalarının bulunduğu, davacının taşınmazlarını kısa bir zamanda iktisap edip sattığı, taşınmazların ticari kazanç sağlama amacı dışında bir amaçla sattığını tevsik eden herhangi bir bilgi ve belgenin de dosyada bulunmadığı anlaşıldığından,

davacının bir organizasyon dahilinde devamlı surette gayrimenkul inşa ve satışı yaptığı, asıl gayesinin şahsi malvarlığını veya servetini korumanın ötesinde ticari faaliyet kapsamında kar elde etmek olduğu sonucuna varılmış olup, elde ettiği gelirin ticari kazanç kapsamında değerlendirilmesinde hukuka aykırılık görülmediği;

vergilendirmeye konu taşınmazların net kullanım alanı ve tarhiyata esas alınan matrah dosyaya sunulan belgelerden tespit edilemediğinden Mahkemelerince E:… sayılı dosyada verilen ara karar gereği sunulan bilgi ve belgelerden, satılan taşınmazlar için kullanılan konut kredileri ile tapu kayıtlarında yer alan satıcı ve alıcılar tarafından bildirilen alış/satış bedellerine göre matrahın belirlendiği, taşınmazların net kullanım alanını gösteren bina metrekare birim cetvelinin sunulduğu, bu cetvele göre satılan taşınmazların net kullanım alanının 150 m²'nin altında kaldığı,

öte yandan, ara karar tebliğ edildikten sonra 13/05/2019 tarihinde %18 oranlı dava konusu vergilendirmede vergi dairesince düzeltme yapılarak %1 oranlı katma değer vergisi hesaplandığı, düzeltme fişlerinin dosyaya sunulduğunun görüldüğü; dosyaya sunulan kat karşılığı inşaat sözleşmesine göre inşa edilen binada yer alan paylaşımın aksini gösteren bir bilgi ve belgenin davalı idarece ortaya konulmadığı,

bu durumda, davacının payına düşen bağımsız bölümlerden, 9 numaralı olanın 03/01/2013 tarihinde 70.000,00-TL bedelle Rahime Kahraman'a, 24 numaralı olanın 11/09/2013 tarihinde 100.000,00-TL bedelle Sedat Sürdem'e ve 30 numaralı olanın 28/03/2013 tarihinde 65.000,00-TL bedelle İbrahim Özyüksel'e satıldığı,

vergilendirmeye konu diğer taşınmaz satışlarında gerçek satıcının yüklenici şirket olduğu sonucuna varıldığından dava konusu cezalı tarhiyatın, davacı tarafından satılmadığı anlaşılan bağımsız bölümlere isabet eden kısmında hukuka uygunluk bulunmayıp, davacının payına düşen 9, 24 ve 30 numaralı bağımsız bölümlere isabet eden %1 katma değer vergisi oranlı kısmında hukuka aykırılık görülmediği,

bu oranı aşan kısmı ise davalı idarece düzeltilerek terkin edildiğinden davanın bu kısmı hakkında ayrıca karar verilmesine gerek olmadığı gerekçesiyle,davanın kısmen kabulüne, kısmen reddine, kısmen karar verilmesine yer olmadığına, cezalı tarhiyatın davacı tarafından satılmayan taşınmazlara ilişkin kısmının kaldırılmasına karar verilmiştir.

Bölge İdare Mahkemesi kararının özeti: İstinaf başvurusuna konu Vergi Mahkemesi kararının hukuka ve usule uygun olduğu ve taraflarca ileri sürülen iddiaların söz konusu kararın kaldırılmasını sağlayacak nitelikte görülmediği belirtilerek istinaf başvurusunun reddine karar verilmiştir.

TEMYİZ EDENİN İDDİALARI

Önceki dilekçelerindeki iddiaların tekrarıyla kararın aleyhe olan kısmının bozulması istenilmektedir.

KARŞI TARAFIN SAVUNMASI

Savunma verilmemiştir.

DANIŞTAY TETKİK HÂKİMİ …'İN DÜŞÜNCESİ: Temyiz isteminin reddi gerektiği düşünülmektedir.

TÜRK MİLLETİ ADINA

Karar veren Danıştay Dokuzuncu Dairesince, Tetkik Hâkiminin açıklamaları dinlendikten ve dosyadaki belgeler incelendikten sonra gereği görüşüldü:

HUKUKİ DEĞERLENDİRME

Bölge idare mahkemelerinin nihai kararlarının temyizen bozulması, 2577 sayılı İdari Yargılama Usulü Kanunu'nun 49. maddesinde yer alan sebeplerden birinin varlığı hâlinde mümkündür. Temyizen incelenen karar usul ve hukuka uygun olup, dilekçede ileri sürülen temyiz nedenleri kararın bozulmasını gerektirecek nitelikte görülmemiştir.