Danıştay 9. Daire E.2023/5219 K.2024/2226

Dava konusu istem: Davacı tarafından, Türkiye Cumhuriyet Merkez Bankası nezdinde muhafaza edilen devlet iç borçlanma senetlerinden elde ettiği gelir üzerinden 193 sayılı Gelir Vergisi Kanunu'nun geçici 67. maddesi uyarınca kesilen 7.703.380,38-TL gelir (stopaj) vergisinin kaldırılması ve ödenen bu verginin hesaplanacak yasal faizle birlikte iadesi istemine ilişkindir.

İlk Derece Mahkemesi kararının özeti: ... Vergi Mahkemesinin ... tarih ve E:..., K:... sayılı kararıyla.

01/11/2005 tarihinde yayımlanarak yürürlüğe giren 5411 sayılı Bankacılık Kanunu'nda, Fon’un her türlü vergi, resim ve harçtan muaf olduğu hükmüne yer verilmesi ve anılan Kanunun özel kanun niteliğinde bulunması karşısında Gelir Vergisi Kanunu'ndaki düzenlemelerin davacı açısından uygulanmasına olanak bulunmadığı, bu durumda, her türlü vergiden muaf tutulduğu anlaşılan davacının elde ettiği faiz gelirinden yapılan vergi tevkifatında yasal isabet görülmediği, dava dilekçesinde açıkça yasal faiz talep edildiğinden,

yerleşik yargı içtihatlarıyla da kabul edildiği üzere taleple bağlılık ilkesi gereğince yersiz olarak tahsil edilen vergilerin yasal faiz oranını aşmayacak şekilde hesaplanacak faizle birlikte iadesinin gerektiği gerekçesiyle davanın kabulüne, gelir (stopaj) vergisinin kaldırılmasına ve tahsil edilen tutarın ödeme tarihinden iadenin yapılacağı tarihe kadar işletilecek yasal faizle iadesine karar verilmiştir.

Bölge İdare Mahkemesi kararının özeti: Vergi Mahkemesi kararının hukuka uygun olduğu gerekçesiyle davalının istinaf başvurusunun reddine karar verilmiştir.

TEMYİZ EDENİN İDDİALARI

Kanun koyucunun son iradesinin esas alınması gerektiği, 193 sayılı Gelir Vergisi Kanunu'nun Geçici 67. maddesinin yürürlük tarihinin 01/01/2006 olması nedeniyle 01/10/2005 tarihinde yürürlüğe giren 5411 sayılı Bankacılık Kanunu'nun 140. maddesinden sonraki bir düzenleme olduğu, sonraki kanunun uygulanması gerektiği kuralı dikkate alındığında, elde edilen menkul sermaye iradından gelir vergisi kesintisi yapılması gerektiği, davalı idare aleyhine ancak mahkeme kararının geç uygulanması halinde faize hükmedilebileceği iddialarıyla kararın bozulması istenilmektedir.

KARŞI TARAFIN SAVUNMASI

Yasal dayanaktan yoksun olan temyiz isteminin reddi gerektiği yolundadır.

DANIŞTAY TETKİK HÂKİMİ ...'IN DÜŞÜNCESİ

Temyiz isteminin reddi ile usul ve yasaya uygun olan Bölge İdare Mahkemesi kararının onanması gerektiği düşünülmektedir.

TÜRK MİLLETİ ADINA

Karar veren Danıştay Dokuzuncu Dairesince, Tetkik Hâkiminin açıklamaları dinlendikten ve dosyadaki belgeler incelendikten sonra gereği görüşüldü:

HUKUKİ DEĞERLENDİRME

Bölge idare mahkemelerinin nihai kararlarının temyizen bozulması, 2577 sayılı İdari Yargılama Usulü Kanunu'nun 49. maddesinde yer alan sebeplerden birinin varlığı hâlinde mümkündür. Temyizen incelenen karar usul ve hukuka uygun olup, dilekçede ileri sürülen temyiz nedenleri kararın bozulmasını gerektirecek nitelikte görülmemiştir.