Danıştay 9. Daire E.2023/5349 K.2024/1873

Dava konusu istem: Davacı adına, ... Tur Turizm İnşaat İç ve Dış Tic. San. Ltd. Şti'ne ait vergi borçlarının tahsili amacıyla kanuni temsilci sıfatıyla düzenlenen ... tarih ve ...-... sayılı ödeme emirlerinin iptali istemine ilişkindir.

İlk Derece Mahkemesi kararının özeti: ...

Vergi Mahkemesinin ... tarih ve E:..., K:... sayılı kararıyla; dosyanın incelenmesinden, asıl borçlu şirketin vergi borçları nedeniyle davacı adına ... tarih ve ... sayılı ödeme emirlerinin düzenlendiği anlaşılmakta ise de 17/09/2019 tarihli ara kararına cevaben davalı idarece gönderilen evrakın incelenmesinden; ... tarih ve ... sayılı ödeme emrinin kaldırıldığı belirtildiğinden, ... tarih ve ... sayılı ödeme emirlerine yönelik inceleme sonucunda; ... tarih ve ... sayılı ödeme emri içeriğinde yer alan 1 ila 8 ve 10 ila 12 sıra sayılı amme alacaklarına ilişkin olarak;

asıl borçlu şirket adına düzenlenen ... tarih ve ... sayılı ödeme emrinin 29/11/2013 tarihinde, şirketin 20/10/2006 tarihine kadar ortağı ve kanuni temsilcisi olan ...'a, bu şahsın ikamet adresi olan "..." adresine tebliğe çıkartıldığı, tebliğ evrakının "Adres boş olup, iade." şerhiyle ve muhtar tasdikiyle çıkış merciine iade edildiği ve 26/12/2014 tarihinde ilanen tebliğ yapıldığı ; ... tarih ve ... sayılı ödeme emirleri içeriğinde yer alan amme alacaklarına ilişkin olarak;

asıl borçlu şirket adına düzenlenen ... tarih ve ..., ... tarih ve ..., ... tarih ve ..., ... tarih ve ... sayılı ödeme emirlerinin 14/03/2016 tarihinde, şirketin 20/10/2006-05/08/2009 tarihleri arasında ortağı ve kanuni temsilcisi olan ...'ın "..." adresinde tebliğ edildiği, ardından borcun ödenmediğinden ve yapılan araştırma sonucunda asıl borçlu şirketin mal varlığına rastlanılmadığından bahisle davacı adına kanuni temsilci sıfatıyla takibe geçildiğinin anlaşıldığı,

şirketin eski kanuni temsilcilerinin ikamet adreslerine çıkartılan tebliğlerin usulsüz olduğu ve yapılan ilanen tebliğin de hüküm ifade etmeyeceği, ... tarih ve ... sayılı ödeme emri emrinin diğer kısımlarında yer alan amme alacaklarına ilişkin olarak; asıl borçlu şirket adına düzenlenen ödeme emirleri ile bu ödeme emirlerinin posta yolu ile veya ilanen tebliğine ilişkin evrakın gönderilmediğinin görüldüğü,

bu durumda, dava konusu ödeme emirleri içeriği amme alacakları için asıl borçlu şirket hakkında tüm takip yollarının tüketildiğinden bahsedilemeyeceğinden, davacı adına düzenlenen ödeme emirlerinde hukuka uygunluk bulunmadığı gerekçesiyle davanın kabulüne dava konusu ödeme emirlerinin iptaline karar verilmiştir.

Bölge İdare Mahkemesi kararının özeti: Dosyanın incelenmesinden, asıl borçlu şirket adına düzenlenen ödeme emirlerinin tebliğinin usulsüz olduğu, tebligatın usulsüz olması nedeniyle en son 2013 yılı vade tarihi dikkate alındığında 5 yıllık zamanaşımı süresinin 31/12/2018 tarihinde dolduğu, böylece dava konusu ödeme emirleri içeriği vergi ve ferilerinin zamanaşımına uğradığı ve zamanaşımı süresinden sonra davacı adına düzenlenen ödeme emirlerinde hukuka uygunluk bulunmadığı sonucuna varıldığı gerekçesiyle tarafların istinaf başvurularının reddine karar verilmiştir.

TEMYİZ EDENİN İDDİALARI

Davacının bir dönem kanuni temsilcisi olduğu ... Tur Turizm İnşaat İç ve Dış Tic. San. Ltd. Şti'ne ait vergi borçlarının tahsili amacıyla düzenlenen ödeme emirlerinin usulüne uygun olarak tebliğ edildiği, anılan şirketten kamu alacağının tahsil edilemeyeceğinin anlaşılması üzerine dava konusu ödeme emirlerinin düzenlendiği, ödeme emirleri içeriği vergi alacağının zamanaşımına uğramadığı iddialarıyla kararın bozulması istenilmektedir.

KARŞI TARAFIN SAVUNMASI

Yasal dayanaktan yoksun olan temyiz isteminin reddi gerektiği yolundadır.

DANIŞTAY TETKİK HÂKİMİ ...'İN DÜŞÜNCESİ

Temyiz isteminin reddi ile usul ve yasaya uygun olan Bölge İdare Mahkemesi kararının onanması gerektiği düşünülmektedir.

TÜRK MİLLETİ ADINA

Karar veren Danıştay Dokuzuncu Dairesince, Tetkik Hâkiminin açıklamaları dinlendikten ve dosyadaki belgeler incelendikten sonra gereği görüşüldü:

HUKUKİ DEĞERLENDİRME

Bölge idare mahkemelerinin nihai kararlarının temyizen bozulması, 2577 sayılı İdari Yargılama Usulü Kanunu'nun 49. maddesinde yer alan sebeplerden birinin varlığı hâlinde mümkündür. Temyizen incelenen karar usul ve hukuka uygun olup, dilekçede ileri sürülen temyiz nedenleri kararın bozulmasını gerektirecek nitelikte görülmemiştir.