Danıştay 9. Daire E.2023/5440 K.2024/1692

Dava konusu istem: Davacı şirket adına, biyogüvenlik ürünlerine ilişkin olarak katma değer vergisi hesaplanmadığı, vergi dairesinin ıttılasında olduğundan beyanlarına ilişkin olarak pişmanlık hükümlerinden yararlanmasına imkan bulunmadığı ve mükellefin beyanlarının kanuni süresinden sonra verilen beyan olarak kabul edilmesi gerektiği yolunda düzenlenen vergi inceleme raporuna dayanılarak 2015/Temmuz, Ağustos dönemleri için tekerrür hükümleri uygulanmak suretiyle kesilen bir kat vergi ziyaı cezasının kaldırılması istemine ilişkindir.

İlk Derece Mahkemesi kararının özeti: ...

Vergi Mahkemesinin ... tarih ve E:..., K:... sayılı kararıyla; davacı şirket hakkında inceleme yapılabilmesi için 2014 ve 2015 yıllarına ilişkin olarak ... tarih ve ... sayılı yazıyla inceleme olurunun istenildiği, ... tarih ve ... sayılı inceleme talebi değerlendirme karar tutanağı düzenlenerek inceleme olurunun verildiği, 2015 yılı hesap ve işlemlerinin incelenmesi amacıyla incelemeye başlama tutanağının 03/12/2018 tarihinde imzalandığı, davacı şirket tarafından 2015/Temmuz, Ağustos dönemlerine ait katma değer vergisi için pişmanlıklı talepli düzeltme beyannamelerinin 21/11/2018 tarihinde verildiği,

pişmanlık hükümlerinden faydalanılabilmesi için haber verme dilekçesinin (somut olayda düzeltme beyannamelerinin) mükellef nezdinde vergi incelemesine başlandığı günden önce verilmiş olması gerektiği, pişmanlık talepli olarak düzeltme beyannamelerinin verildiği tarihte davacı şirket hakkında cezanın kesildiği yıl için henüz bir vergi incelemesine başlanılmadığının açık olduğu,

bu durumda, davacı şirket hakkında vergi incelemesine başlanıldığı günden önce verilen düzeltme beyannameleri için davacı şirketin 213 sayılı Vergi Usul Kanunu'nun 371. maddesi uyarınca pişmanlık hükümlerinden yararlandırılması gerektiği, davacı şirket adına aynı Kanun'un 341,344. maddeleri uyarınca %50 oranında vergi ziyaı cezası kesilmemesi icap ettiği sonucuna varıldığından, dava konusu vergi ziyaı cezalarında hukuka uyarlık görülmediği gerekçesiyle davanın kabulüne, tekerrür hükümleri uygulanmak suretiyle kesilen vergi ziyaı cezalarının kaldırılmasına karar verilmiştir.

Bölge İdare Mahkemesi kararının özeti: Vergi Mahkemesi kararının usul ve hukuka uygun olduğu, kaldırılmasını gerektiren bir neden bulunmadığı gerekçesiyle davalının istinaf başvurusunun reddine karar verilmiştir.

TEMYİZ EDENİN İDDİALARI

Temyize konu kararda resmi kayıtlara giren ihbarın değerlendirme dışı bırakıldığı, bu ihbarın pişmanlık hükümlerinden faydalanılmasına engel teşkil ettiği iddialarıyla kararın bozulması istenilmektedir.

KARŞI TARAFIN SAVUNMASI

Savunma verilmemiştir.

DANIŞTAY TETKİK HÂKİMİ ...'IN DÜŞÜNCESİ

Temyiz isteminin reddi ile usul ve yasaya uygun olan Bölge İdare Mahkemesi kararının onanması gerektiği düşünülmektedir.

TÜRK MİLLETİ ADINA

Karar veren Danıştay Dokuzuncu Dairesince, Tetkik Hâkiminin açıklamaları dinlendikten ve dosyadaki belgeler incelendikten sonra gereği görüşüldü:

HUKUKİ DEĞERLENDİRME

Bölge idare mahkemelerinin nihai kararlarının temyizen bozulması, 2577 sayılı İdari Yargılama Usulü Kanunu'nun 49. maddesinde yer alan sebeplerden birinin varlığı hâlinde mümkündür. Temyizen incelenen karar usul ve hukuka uygun olup, dilekçede ileri sürülen temyiz nedenleri kararın bozulmasını gerektirecek nitelikte görülmemiştir.