Danıştay 9. Daire E.2023/5791 K.2024/1323

Dava konusu istem:Davacı şirket adına düzenlenen ... tarih ve... sayılı ödeme emrinin ... ve .... sıralarında yer alan vergi borçlarının iptali istemine ilişkindir.

İlk Derece Mahkemesi kararının özeti: ... Vergi Mahkemesinin... tarih ve E:... K:... sayılı kararıyla.

2013/Ocak-Mart ve Nisan-Haziran dönemlerine ilişkin üç kat vergi ziyaı cezalı gelir (stopaj) vergisinin ... ve ... sayılı ihbarnamelerle 13/08/2018 tarihinde davacıya elektronik tebligat yoluyla tebliğ edildiği, dava konusu edilmeyen vergi ve cezaların kesinleştiği, ödeme emirlerinin iptali istemiyle açılan davalarda tarhiyat aşamasına karşı açılacak davalarda değerlendirilebilecek iddiaların ileri sürülemeyeceği, vergi incelemesinin eksik ve varsayıma dayalı olduğu yönündeki iddianın bu aşamada değerlendirilmesine imkan bulunmadığı,

bu durumda vadesinde ödenmeyen ve kamu alacağı niteliği kazanan vergi borcunun tahsili amacıyla davacı şirket adına düzenlenen ödeme emrinde hukuka aykırılık bulunmadığı gerekçesiyle davanın reddine karar verilmiştir.

Bölge İdare Mahkemesi kararının özeti: İstinaf başvurusuna konu Vergi Mahkemesi kararının hukuka ve usule uygun olduğu ve davacı tarafından ileri sürülen iddiaların söz konusu kararın kaldırılmasını sağlayacak nitelikte görülmediği belirtilerek istinaf başvurusunun reddine karar verilmiştir.

TEMYİZ EDENİN İDDİALARI

Ödeme emri içeriği borçların neden kaynaklandığının açıklanmadığı, alacakların zamanaşımına uğradığı, ilgili dönemde matrah artırımı yapıldığı, bu nedenle dava konusu ödeme emrinin hukuka aykırı olduğu iddialarıyla kararın bozulması istenilmektedir.

KARŞI TARAFIN SAVUNMASI

Savunma verilmemiştir.

DANIŞTAY TETKİK HÂKİMİ ...'IN DÜŞÜNCESİ

Temyiz isteminin reddi ile usul ve yasaya uygun olan Bölge İdare Mahkemesi kararının onanması gerektiği düşünülmektedir.

TÜRK MİLLETİ ADINA

Karar veren Danıştay Dokuzuncu Dairesince, Tetkik Hâkiminin açıklamaları dinlendikten ve dosyadaki belgeler incelendikten sonra gereği görüşüldü:

HUKUKİ DEĞERLENDİRME

Bölge idare mahkemelerinin nihai kararlarının temyizen bozulması, 2577 sayılı İdari Yargılama Usulü Kanunu'nun 49. maddesinde yer alan sebeplerden birinin varlığı hâlinde mümkündür. Temyizen incelenen karar usul ve hukuka uygun olup, dilekçede ileri sürülen temyiz nedenleri kararın bozulmasını gerektirecek nitelikte görülmemiştir.