Danıştay 9. Daire E.2023/5975 K.2024/1702

Dava konusu istem: Davacı şirket adına, sahte fatura düzenlemek suretiyle komisyon geliri elde ettiğinden bahisle düzenlenen vergi inceleme raporuna dayanılarak 2016 yılına ilişkin olarak re'sen tarh edilen kurumlar vergisinin ve 2016/Ocak-Mart, Nisan-Haziran, Temmuz-Eylül ve Ekim-Aralık dönemlerine ilişkin geçici vergiler ile bu vergiler üzerinden tekerrür hükümleri uygulanmak suretiyle kesilen üç kat vergi ziyaı cezalarının kaldırılması istemine ilişkindir.

İlk Derece Mahkemesi kararının özeti: ...Vergi Mahkemesinin... tarih ve E:..., K:... sayılı kararıyla; davacı şirket hakkında düzenlenen ...tarih ve... sayılı vergi tekniği raporunun incelenmesinde.

2016 ve 2017 yıllarında yapılan yoklamalarda faaliyet konusuyla ilgili emtianın bulunmadığı, şube ve depo olarak beyan edilen yerlerde herhangi bir faaliyetin tespit edilmediği, beyan edilen matrahları gerçekleştirmeye elverişli işçi çalıştırılmadığı, işyeri büyüklüğü ve hacminin bulunmadığı, vergi borçlarının cüz'i bir kısmının ödendiği, mal alışlarının neredeyse tamamının haklarında sahte belge düzenlemekten dolayı vergi tekniği raporu bulunan veya özel esaslara tabi olan firma ya da şahıslardan yapıldığı, bildirilen işçilerin uzun süre çalıştırılmadığı,

ifadesi alınan çalışanların yemek, çay, temizlik servisleri gibi günlük işlerde çalıştırıldıklarını, faaliyet konusunu bilmediklerini, herhangi bir emtia görmediklerini beyan ettikleri yönündeki tespitler dikkate alındığında, davacı tarafından herhangi bir ticari faaliyetin yürütülmediği, sahte belge düzenlemek suretiyle komisyon geliri elde edildiği sonucuna varıldığından, dava konusu üç kat vergi ziyaı cezalı kurumlar vergisinde hukuka aykırılık bulunmadığı, mahsup dönemi geçen geçici vergi asıllarının aranması imkanı bulunmadığından, dava konusu geçici vergi asıllarında hukuka uygunluk bulunmadığı,

geçici verginin yıllık vergiye mahsuben peşin alınan bir vergi olması nedeniyle geçici vergi aslına bağlı olarak üç kat kesilen vergi ziyaı cezalarının bir kat olarak uygulanması gerektiğinden, geçici vergiler üzerinden kesilen vergi ziyaı cezalarının bir katına ilişkin kısımında hukuka aykırılık, bir katı aşan kısmında hukuka uygunluk bulunmadığı,

dosyaya sunulan belgelerden, tekerrür hükmünün uygulamasında esas alınan cezanın 2014/Şubat dönemine ait olup 21/05/2014 tarihinde tebliğ edilerek kesinleştiği görüldüğünden, vergi ziyaı cezalarının tekerrür nedeniyle artırılan kısımlarında da hukaka aykırılık bulunmadığı gerekçesiyle davanın kısmen kabulüne, kısmen reddine, dava konusu geçici vergi asılları ile geçici vergiler üzerinden kesilen vergi ziyaı cezalarının bir katı aşan kısımlarının kaldırılmasına karar verilmiştir.

Bölge İdare Mahkemesi kararının özeti: İstinaf başvurusuna konu Vergi Mahkemesi kararının hukuka ve usule uygun olduğu ve davalı idare tarafından ileri sürülen iddiaların söz konusu kararın kaldırılmasını sağlayacak nitelikte görülmediği belirtilerek 2577 sayılı İdari Yargılama Usulü Kanunu'nun 45. maddesinin 3. fıkrası uyarınca istinaf başvurusunun reddine karar verilmiştir.

TEMYİZ EDENİN İDDİALARI

Hakkında düzenlenen raporla sahte fatura düzenlediği tespit edilen davacı adına yapılan tarhiyatta ve vergi ziyaına 213 sayılı Kanun'un 359. maddesinde yazılı fiillerle sebebiyet verildiğinden üç kat ceza kesilmesinde hukuka aykırılık bulunmadığı iddiasıyla kararın bozulması istenilmektedir.

KARŞI TARAFIN SAVUNMASI

Savunma verilmemiştir.

DANIŞTAY TETKİK HÂKİMİ ...'IN DÜŞÜNCESİ

Temyiz isteminin reddi ile usul ve yasaya uygun olan Bölge İdare Mahkemesi kararının onanması gerektiği düşünülmektedir.

TÜRK MİLLETİ ADINA

Karar veren Danıştay Dokuzuncu Dairesince, Tetkik Hâkiminin açıklamaları dinlendikten ve dosyadaki belgeler incelendikten sonra gereği görüşüldü:

HUKUKİ DEĞERLENDİRME

Bölge idare mahkemelerinin nihai kararlarının temyizen bozulması, 2577 sayılı İdari Yargılama Usulü Kanunu'nun 49. maddesinde yer alan sebeplerden birinin varlığı hâlinde mümkündür. Temyizen incelenen karar usul ve hukuka uygun olup, dilekçede ileri sürülen temyiz nedenleri kararın bozulmasını gerektirecek nitelikte görülmemiştir.