Danıştay 9. Daire E.2023/6136 K.2024/1641

Dava konusu istem: Davacı adına, sahte fatura düzenlemek suretiyle elde ettiği komisyon gelirini kayıt ve beyan dışı bıraktığı yolunda düzenlenen vergi inceleme raporuna dayanılarak re'sen tarh edilen; 2018 yılı gelir vergisi ve 2018/Nisan-Haziran, Temmuz-Eylül dönemlerine ilişkin geçici vergi ile bu vergiler üzerinden kesilen üç kat vergi ziyaı cezasının ve 213 sayılı Vergi Usul Kanunu'nun 353/1. maddesi uyarınca kesilen özel usulsüzlük cezasının kaldırılması istemine ilişkindir.

İlk Derece Mahkemesi kararının özeti: .... Vergi Mahkemesinin... tarih ve E:..., K:... sayılı kararıyla; davacı adına düzenlenen vergi tekniği raporundaki tespitlerden, davacının komisyon karşılığında sahte belge düzenlediği sonucuna varıldığından davacı adına adına tarh olunan üç kat vergi ziyaı cezalı gelir vergisinde ve geçici vergiler üzerinden kesilen vergi ziyaı cezalarının vergi aslının bir katına isabet kısımlarında hukuka aykırılık görülmediği;

dava konusu geçici vergilere ve geçici vergiler üzerinden kesilen vergi ziyaı cezalarının vergi aslının bir katını aşan kısımlarına gelince, mahsup dönemi geçen geçici vergi aslı için tarhiyat yapılamayacağından, dava konusu geçici vergi asıllarında hukuka uyarlık bulunmadığı, geçici verginin gelir vergisine mahsup edilmek üzere peşin alınan bir vergi olması nedeniyle mahsup dönemi geçtikten sonra tarh edilecek geçici vergi üzerinden kesilecek vergi ziyaı cezasının, bir kat olarak uygulanması gerektiğinden, dava konusu geçici vergiler üzerinden kesilen vergi ziyaı cezalarının bir katı aşan kısımlarında da hukuka uyarlık bulunmadığı,

özel usulsüzlük cezası kesilmesini öngören ve cezanın kesilmesine dair koşulları düzenleyen maddede belirtilen unsurların uyuşmazlık konusu olayda bir arada gerçekleştiği ortaya konulamadığından, 213 sayılı Vergi Usul Kanununun 353/1.maddesi uyarınca kesilen özel usulsüzlük cezasının da hukuka uygun olmadığı gerekçesiyle davanın kısmen kabulüne, kısmen reddine, dava konusu geçici vergi asılları, geçici vergi üzerinden kesilen vergi ziyaı cezalarının bir katını aşan kısmı ile özel usulsüzlük cezasının kaldırılmasına karar verilmiştir.

Bölge İdare Mahkemesi kararının özeti: İstinaf başvurusuna konu Vergi Mahkemesi kararının hukuka ve usule uygun olduğu ve taraflarca ileri sürülen iddiaların söz konusu kararın kaldırılmasını sağlayacak nitelikte görülmediği belirtilerek 2577 sayılı İdari Yargılama Usulü Kanunu'nun 45. maddesinin 3. fıkrası uyarınca istinaf başvurularının reddine karar verilmiştir.

TEMYİZ EDENİN İDDİALARI

Davacı şirketin sahte belge düzenlemesi ve bir takım belgelerini incelemeye ibraz etmemesi 213 sayılı Kanun'un 359. maddesi kapsamındaki fiilerden olduğundan, davacı adına geçici vergi üzerinden kesilen üç kat vergi ziyaı cezasında ve 213 sayılı Kanun'un 353/1. maddesi uyarınca kesilen özel usulsüzlük cezasında hukuka aykırılık bulunmadığı iddiasıyla kararın aleyhe olan kısımlarının bozulması istenilmiştir.

KARŞI TARAFIN SAVUNMASI

Savunma verilmemiştir.

DANIŞTAY TETKİK HÂKİMİ ...'ÜN DÜŞÜNCESİ

Temyiz isteminin reddi ile usul ve yasaya uygun olan Bölge İdare Mahkemesi kararının onanması gerektiği düşünülmektedir.

TÜRK MİLLETİ ADINA

Karar veren Danıştay Dokuzuncu Dairesince, Tetkik Hâkiminin açıklamaları dinlendikten ve dosyadaki belgeler incelendikten sonra gereği görüşüldü:

HUKUKİ DEĞERLENDİRME

Bölge idare mahkemelerinin nihai kararlarının temyizen bozulması, 2577 sayılı İdari Yargılama Usulü Kanunu'nun 49. maddesinde yer alan sebeplerden birinin varlığı hâlinde mümkündür. Temyizen incelenen karar usul ve hukuka uygun olup, dilekçede ileri sürülen temyiz nedenleri kararın bozulmasını gerektirecek nitelikte görülmemiştir.