Danıştay 9. Daire E.2023/7982 K.2024/275

İthalat İhracat Sanayi ve Ticaret Anonim Şirketi VEKİLİ : Av. … 2-(DAVALI) … Vergi Dairesi Müdürlüğü … VEKİLİ : Av. …

İSTEMİN KONUSU

… Bölge İdare Mahkemesi ... Vergi Dava Dairesinin … tarih ve E:…, K:… sayılı kararının taraflarca temyizen incelenerek bozulması istenilmektedir.

YARGILAMA SÜRECİ

Dava konusu istem: Davacı şirket adına, 2 nolu ihbarname içeriği borçların tahsili amacıyla düzenlenen … tarih ve …, …, …, … ve … sayılı ödeme emirlerinin iptali istemine ilişkindir.

İlk Derece Mahkemesi kararının özeti:. Vergi Mahkemesinin … tarih ve E:…, K:… sayılı kararıyla; davacı şirket adına düzenlenen dava konusu ödeme emirlerinin dayanağı olan 2 nolu ihbarnamelerin de dayanağını oluşturan ve Mahkemelerince verilen … tarih ve E…., K…., E…, K…, E…, K…, E…., K…., E…., K…, E…, K…, E…, K… sayılı kararlarına karşı istinaf yoluna başvurulması üzerine,.

Bölge İdare Mahkemesi 1. ve 2. Vergi Dava Dairelerince verilen kararlarda; tarhiyatlar üzerinden kesilen vergi ziyaı cezalarının tekerrür hükümleri uygulanmak suretiyle artırılan kısımlarına ilişkin olarak, vergi ziyaı cezalarının tekerrür nedeniyle arttırılmasına 2015/Ocak dönemine ilişkin 18/09/2015 tarihinde tebliğ edilerek aynı yıl kesinleşen 2.217,04-TL tutarındaki vergi ziyaı cezasının esas alındığı,

213 sayılı Kanun'un 339. maddesinde yapılan değişiklik sonucunda, dava konusu vergi ziyaı cezalarının tekerrür nedeniyle arttırılan kısmının her dönem için 2.217,04-TL'den fazla olamayacağı gerekçesiyle tekerrür nedeniyle artırılan vergi ziyaı cezalarının 2.217,04-TL'yi aşan kısımları yönünden davanın reddi yolundaki hüküm fıkralarına yönelik istinaf başvuruları kabul edilerek,

vergi ziyaı cezalarının 2.217,04 TL'yi aşan kısımlarının kaldırıldığı görüldüğünden, dava konusu ödeme emirleri içeriğinde yer alan vergi ziyaı cezalarının tekerrür nedeniyle artırılan kısımlarının 2.217,04 TL'yi aşan kısımlarında hukuka uyarlık, 2.217,04 TL'ye kadar olan kısmı ile kalan alacak kalemleri yönünden hukuka aykırılık bulunmadığı gerekçesiyle davanın kısmen kabulüne, kısmen reddine, ödeme emirleri içeriğindeki vergi ziyaı cezalarından kaynaklanan alacak kalemleri ile ilgili tekerrür nedeniyle artırılan vergi ziyaı cezalarının 2.217,04 TL'yi aşan kısmın iptaline karar verilmiştir.

Bölge İdare Mahkemesi kararının özeti: İstinaf başvurusuna konu Vergi Mahkemesi kararının hukuka ve usule uygun olduğu ve taraflarca ileri sürülen iddiaların söz konusu kararın kaldırılmasını sağlayacak nitelikte görülmediği belirtilerek 2577 sayılı İdari Yargılama Usulü Kanun'nun 45. maddesinin 3. fıkrası uyarınca istinaf başvurularının reddine karar verilmiştir.

TEMYİZ EDENLERİN İDDİALARI

DAVACININ İDDİALAR

Davalı idare nezdinde doğmuş iade alacaklarının söz konusu olduğu, ödeme emri içeriği borçların bu alacaklara mahsubu gerektiği iddiasıyla kararın aleyhe olan kısmının bozulması istenilmektedir.

DAVALININ İDDİALARI

Davacı adına düzenlenen ödeme emirlerinde hukuka aykırılık bulunmadığı, tarhiyata ilişkin iddiaların ödeme emri safhasında incelenemeyeceği iddiasıyla kararın aleyhe olan kısmının bozulması istenilmektedir.

KARŞI TARAFIN SAVUNMALARI

Taraflarca savunma verilmemiştir.

DANIŞTAY TETKİK HÂKİMİ …'IN DÜŞÜNCESİ: Temyiz istemlerinin reddi ile usul ve yasaya uygun olan Bölge İdare Mahkemesi kararının onanması gerektiği düşünülmektedir.

TÜRK MİLLETİ ADINA

Karar veren Danıştay Dokuzuncu Dairesince, Tetkik Hâkiminin açıklamaları dinlendikten ve dosyadaki belgeler incelendikten sonra gereği görüşüldü:

HUKUKİ DEĞERLENDİRME

Bölge idare mahkemelerinin nihai kararlarının temyizen bozulması, 2577 sayılı İdari Yargılama Usulü Kanunu'nun 49. maddesinde yer alan sebeplerden birinin varlığı hâlinde mümkündür.

Temyizen incelenen karar usul ve hukuka uygun olup, dilekçelerde ileri sürülen temyiz nedenleri kararın bozulmasını gerektirecek nitelikte görülmemiştir.

Nitekim; temyize konu kararda atıf yapılan ... Vergi Mahkemesinin … tarih ve E…, K…. sayılı kararına yönelik istinaf talebi üzerine … Bölge İdare Mahkemesi ... Vergi Dava Dairesinin … tarih ve E:…, K: … sayılı kararıyla; istinaf istemi cezalı tarhiyat yönünden reddedilmiş ve söz konusu karar kesinleşmiştir. Atıf yapılan diğer kararlar ise; Danıştay Dokuzuncu Dairesinin sırasıyla 08/11/2023 tarih ve E: 2022/1973, 3804, 3803, 1974, 3806, 3805, K: 2023/4403, 4390, 4389, 4405, 4392 ve 4391 sayılı kararlarıyla onanmıştır.