Danıştay 9. Daire E.2023/8087 K.2024/592

İstemin konusu

. Tarım Ürünleri Sanayi ve Ticaret Limited Şirketi'nin vergi borçlarının tahsili amacıyla kanuni temsilci sıfatıyla davacı adına düzenlenen ... tarih ve … sayılı ödeme emrinin iptali istemiyle açılan davada.

Vergi Dava Daireleri Kurulu'nca verilen bozma kararına uyarak yeniden incelemek suretiyle, dava konusu ödeme emri içeriği amme alacaklarının asıl borçlu şirket tarafından 08/09/2016 tarihinde 6736 sayılı Bazı Alacakların Yeniden Yapılandırılmasına İlişkin Kanun kapsamında yapılandırıldığı ve tahakkuk eden tutarın tamamının ödendiği, bu duruma istinaden kanuni temsilci sıfatıyla davacı adına düzenlenen dava konusu ödeme emrinin takipten kaldırıldığından, konusu kalmayan dava hakkında karar verilmesine yer olmadığına ve davanın açılmasına sebebiyet verdiğinden bahisle davalı idare aleyhine yargılama gideri ile vekalet ücretine hükmeden.

Vergi Mahkemesinin … tarih ve E:…, K:… sayılı kararının yargılama gideri ve vekalet ücretine ilişkin kısmına karşı davalı tarafından yapılan temyiz başvurusunun Danıştay Vergi Dava Daireleri Kurulunun 26/04/2023 tarih ve E:2023/387, K:2023/392 sayılı kararı ile bozmaya uygunluk yönünden reddedilip, bozma kapsamı dışında kalan hükümlerine ilişkin temyiz incelemesi için dosyanın Dairesine gönderilmesi üzerine, temyizen incelenerek bozulması istemine ilişkindir.

TEMYİZ EDENİN İDDİALARI

Asıl borçlu şirket tarafından verilen yapılandırma dilekçesinin bu davanın konusu olan kanuni temsilci ödeme emrine dava açıldıktan sonra verildiği, bu anlamda davanın açılmasında davalı idareye atfedilebilecek bir kusur bulunmadığı iddialarıyla kararın yargılama gideri ve vekalet ücretine ilişkin kısmının bozulması istenilmektedir.

KARŞI TARAFIN SAVUNMASI

Yasal dayanaktan yoksun ola temyiz isteminin reddi gerektiği savunulmaktadır.

DANIŞTAY TETKİK HÂKİMİ …'IN DÜŞÜNCESİ: Temyiz isteminin reddi ile usul ve yasaya uygun olan kararın onanması gerektiği düşünülmektedir.

TÜRK MİLLETİ ADINA

Karar veren Danıştay Dokuzuncu Dairesince, Tetkik Hâkiminin açıklamaları dinlendikten ve dosyadaki belgeler incelendikten sonra gereği görüşüldü:

HUKUKİ DEĞERLENDİRME

2577 sayılı İdari Yargılama Usulü Kanunu'nun 6545 sayılı Kanun'un 22. maddesiyle değişik "Temyiz incelemesi üzerine verilecek kararlar" başlıklı 49. maddesinin 1. fıkrasının (b) bendinde; temyiz incelemesi sonunda, kararda yeniden yargılama yapılmasına ihtiyaç duyulmayan maddi hatalar ile düzeltilmesi mümkün eksiklik veya yanlışlıklar varsa Danıştayın kararı düzelterek onayacağı ifade edilmiştir.

Maddenin gerekçesinde ise madde ile temyiz incelemesinde sadece maddi hatalarda değil, aynı zamanda yeniden yargılama yapılmasını gerektirmeyen eksiklik ya da yanlışlıklarda da düzelterek onama kararı verilmesinin sağlandığı, uygulamada, vekâlet ücretine, yargılama giderlerine ya da faize hükmedilmesinin unutulması ya da bunların yanlış hesaplanması gibi kararın asli olmayan unsurlarında görülen bir kısım eksiklik ya da yanlışlıklar nedeniyle bozma kararları verildiği,

bunun mahkeme tarafından tekrar karara bağlandığı ve yine bu kararlara karşı yeniden kanun yollarına başvurulabilmesi nedeniyle hem zaman hem emek kaybına neden olunduğunun görüldüğü, bu suretle esasa etkili olmayan konularda Danıştayın kesin karar vermesi sağlanarak uyuşmazlığın hızla sonuçlandırılmasının amaçlandığı hususlarına yer verilmiştir.

Dosyanın incelenmesinden, Vergi Mahkemesince; kanuni temsilci olan davacı adına düzenlenen dava konusu … tarih ve … sayılı ödeme emri içeriği amme alacaklarının asıl borçlu şirket tarafından 08/09/2016 tarihinde 6736 sayılı Bazı Alacakların Yeniden Yapılandırılmasına İlişkin Kanun kapsamında yapılandırıldığı ve borcun ödendiğinden bahisle konusu kalmayan dava hakkında karar verilmesine yer olmadığına ve davanın açılmasına sebebiyet verdiğinden bahisle davalı aleyhine yargılama gideri ile vekalet ücretine hükmedildiği anlaşılmaktadır.

Uyuşmazlıkta; söz konusu yapılandırma dilekçesinin bakılan dava açıldıktan sonra verildiği, bu haliyle davanın açılmasına idarenin sebebiyet verdiğinden söz edilemeyeceği gibi dava sürecindeki haklılık oranı da göz önüne alındığında yargılama giderlerinin tamamının davacı üzerinde bırakılması ve davalı lehine vekalet ücretine hükmedilmesi gerekmektedir.

Bu husus, yeniden yargılama yapılmasına ihtiyaç duyulmayan düzeltilmesi mümkün eksiklik olarak görüldüğünden hüküm fıkrasında yer alan;

"2-Davanın açılmasına sebebiyet verdiğinden 6100 sayılı Hukuk Muhakemeleri Kanunu'nun 332. maddesi uyarınca aşağıda dökümü yapılan 791,40-TL yargılama giderinin 674,90-TL'sinin davalı idare tarafından davacıya ödenmesine, geriye kalan ve davalı idare tarafından karşılanan 116,50-TL'sinin davalı idare üzerinde bırakılmasına, 4-Karar tarihinde yürürlükte bulunan Avukatlık Asgari Ücret Tarifesi uyarınca belirlenen 5.500,00-TL vekalet ücretinin davalı idare tarafından davacıya ödenmesine" ibareleri çıkarılarak yerine;

"2-Aşağıda dökümü yapılan 791,40-TL yargılama giderinin davacı tarafından karşılanan 674,90-TL'sinin davacı üzerinde bırakılmasına, geriye kalan ve davalı idare tarafından karşılanan 116,50-TL'sinin davacı tarafından davalıya ödenmesine, 4-Karar tarihinde yürürlükte bulunan Avukatlık Asgari Ücret Tarifesi uyarınca belirlenen 5.500,00-TL vekalet ücretinin davacı tarafından davalı idareye ödenmesine" ibaresi eklenmek suretiyle kararın düzeltilerek onanması gerektiği sonucuna varılmıştır.