KÜNYE
Danıştay 9. Daire Başkanlığı 2023/8813 E., 2024/2512 K.·T.C. Danıştay Dokuzuncu Daire
- Karar tarihi
- 8 Mayıs 2024
- Esas No
- 2023/8813
- Karar No
- 2024/2512
- Temyiz eden (davalı)
- ... Vergi Dairesi Başkanlığı-...
- Vekili
- Av. ...
- Karşı taraf (davacı)
- ...
- İstemin konusu
- ... Bölge İdare Mahkemesi ... Vergi Dava Dairesinin ... tarih ve E:..., K:... sayılı kararının, temyizen incelenerek bozulması istenilmektedir.
- Yargılama süreci
- —
Karar Metni
551 kelime·3 dk okuma·5 bölüm
Dava konusu istem: Serbest muhasebeci mali müşavir olan davacı adına, ... İnş. Taah. Sağ. Tur. Otom. İç ve Dış Tic. Ltd. Şti'ne ait vergi borçlarının tahsili amacıyla müteselsil sorumlu sıfatıyla düzenlenen ... tarih ve ... sayılı ödeme emrinin iptali istemine ilişkindir.
İlk Derece Mahkemesi kararının özeti: ... Vergi Mahkemesinin ... tarih ve E:..., K:... sayılı kararıyla; ödeme emrinin, davacının ... İnş. Taah. Sağ. Tur. Otom. İç ve Dış Tic. Ltd.
Şti'nin beyannamelerini verdiği 2018/Aralık, 2019/Ocak ila Mart dönemlerine ilişkin katma değer vergisi, 2018 yılına ait kurumlar vergisi 2018/Ekim-Aralık, 2019/Ocak-Mart dönemleri geçici vergiler ile bu vergiler üzerinden kesilen vergi ziyaı cezası ve gecikme faizine ilişkin kısmı yönünden, 213 sayılı Vergi Usul Kanunu'nun mükerrer 227. maddesine göre mükellefin beyannamelerini imzalayan muhasebecilerin sorumluluğu, imzaladıkları beyannamelerde yer alan bilgilerin defter kayıtlarına ve bu kayıtların dayanağını oluşturan belgelere uygun olmamasından doğan,
bir başka ifadeyle defter kayıt ve belgeler ile beyannamelerin birbirleriyle tutarsız olmasından kaynaklanan bir sorumluluk olduğundan ve ödeme emri içeriği borcun, beyannamelerde yer alan bilgilerin defter kayıtlarına ve bu kayıtların dayanağını oluşturan belgelere uygun olmadığı yönündeki tespitlerden kaynaklanmayıp, muhasebecilik hizmeti sunulan mükellef hakkında düzenlenen vergi tekniği raporu ile sahte fatura düzenlemek suretiyle komisyon geliri elde edildiği görüşünden hareketle bulunan matrah üzerinden yapılan tarhiyatlara dayandığından, ödeme emrinin anılan kısmında hukuka uygunluk bulunmadığı,
davacının anılan mükellefin beyannamelerini vermediği dönemlere ilişkin vergi borçlarından 213 sayılı Kanun'un mükerrer 227. maddesi uyarınca sorumlu tutulması mümkün olmadığından ödeme emrinin kalan kısmında da hukuka uygunluk bulunmadığı gerekçesiyle davanın kabulüne, ödeme emrinin iptaline karar verilmiştir.
Bölge İdare Mahkemesi kararının özeti: İstinaf başvurusuna konu Vergi Mahkemesi kararının hukuka ve usule uygun olduğu ve davalı idare tarafından ileri sürülen iddiaların söz konusu kararın kaldırılmasını sağlayacak nitelikte görülmediği belirtilerek istinaf başvurusunun reddine karar verilmiştir.
TEMYİZ EDENİN İDDİALARI
... İnş. Taah. Sağ. Tur. Otom. İç ve Dış Tic. Ltd. Şti. tarafından düzenlenen faturaların sahte olduğu tespit edildiğinden, 213 sayılı Vergi Usul Kanunu'nun mükerrer 227. maddesi gereğince serbest muhasebeciler ve serbest muhasebeci mali müşavirlerin defterlerini tuttukları, beyannamelerini imzaladıkları mükelleflerin hesap ve işlemlerinin doğruluğundan müteselsilen sorumlu oldukları düzenlemesi gereği davacı adına düzenlenen ödeme emrinde hukuka aykırılık bulunmadığı iddiasıyla kararın bozulması istenilmektedir.
KARŞI TARAFIN SAVUNMASI
Yasal dayanaktan yoksun olan temyiz isteminin reddi gerektiği yolundadır.
DANIŞTAY TETKİK HÂKİMİ ...'IN DÜŞÜNCESİ
Temyiz isteminin reddi ile usul ve yasaya uygun olan Bölge İdare Mahkemesi kararının onanması gerektiği düşünülmektedir.
TÜRK MİLLETİ ADINA
Karar veren Danıştay Dokuzuncu Dairesince, Tetkik Hâkiminin açıklamaları dinlendikten ve dosyadaki belgeler incelendikten sonra gereği görüşüldü:
HUKUKİ DEĞERLENDİRME
Bölge idare mahkemelerinin nihai kararlarının temyizen bozulması, 2577 sayılı İdari Yargılama Usulü Kanunu'nun 49. maddesinde yer alan sebeplerden birinin varlığı hâlinde mümkündür. Temyizen incelenen karar usul ve hukuka uygun olup, dilekçede ileri sürülen temyiz nedenleri kararın bozulmasını gerektirecek nitelikte görülmemiştir.
Danıştay 9. Daire, E. 2023/8813, K. 2024/2512, 8 Mayıs 2024 tarihli karar · Kaynak: Danıştay Karar Arama