Danıştay 9. Daire E.2024/137 K.2024/331

Dava konusu istem: Davacı şirket adına, 2018 yılına ilişkin defter ve belgelerini incelemeye ibraz etmediği yolunda düzenlenen vergi inceleme raporuna dayanılarak 2018/Ocak-Aralık dönemlerine ilişkin re'sen tarh edilen katma değer vergisi ile kesilen üç kat vergi ziyaı cezasının kaldırılması istemine ilişkindir.

İlk Derece Mahkemesi kararının özeti: ... Vergi Mahkemesinin … tarih ve E:…, K:… sayılı kararıyla; davacı şirket hakkında düzenlenen … tarih ve … sayılı vergi inceleme raporu ile davacıya ilgili dönemde fatura düzenleyen mükellefler hakkında düzenlenen vergi tekniği raporlarının incelenmesinden, bu mükellefler tarafından davacı şirkete düzenlenen faturaların sahte ve muhteviyatı itibariyle yanıltıcı belge olduğu sonucuna varıldığından, davacı tarafından, adı geçen firmalarca düzenlenen faturaların beyanlarından çıkartılması yolunda verilen düzeltme beyannamesine istinaden adına yapılan dava konusu katma değer vergisi, gecikme faizi ve damga vergisi tahakkukunda ve adına kesilen vergi ziyaı cezasında hukuka aykırılık görülmediği gerekçesiyle davanın reddine karar verilmiştir.

Bölge İdare Mahkemesi kararının özeti:Davacı şirket hakkında düzenlenen … tarih ve … sayılı vergi inceleme raporunun incelenmesinden, olayda, 2018 yılına ait yasal defter ve belgelerin davacıdan istenildiği, ancak süresi içinde incelemeye ibraz edilmediği, bu sebeple de anılan yılda indirim konusu yapılan katma değer vergilerinin tümünün reddi suretiyle 2018 yılı katma değer vergisi matrahlarının re'sen takdiri ile oluşturulan tabloya göre uyuşmazlık konusu cezalı tarhiyatların yapıldığının anlaşıldığı; davacının, dava dilekçesinde kendilerine defter ve belge ibrazına dair herhangi bir yazı tebliğ edilmediği,

2018 yılına ait defter ve belgelerin istenilmesi halinde Mahkemeye ibraz edilebileceğini belirttiği, Mahkeme tarafından ise bu yönde herhangi bir hukuki değerlendirme yapılmadığı, inceleme raporunda bahsi geçen firmaların düzenlediği faturaların sahte olup olmadığı yönünde yapılan inceleme ile karar verildiğinin görüldüğü; bu durumda, dava konusu vergi ziyaı cezalı katma değer vergilerinin re'sen tarh sebebinin, davacı şirketin, istenilmesine rağmen 2018 yılına ait defter ve belgelerini incelemeye ibraz etmemesi dolayısıyla anılan yıla ilişkin indirim konusu yapılan katma değer vergilerinin tümünün reddedilmesi olduğunun anlaşıldığından,

Danıştay içtihatları da dikkate alınarak davayı bu yönden inceleme yapılması gerekinken, Mahkemece davacının söz konusu yıl içinde vergi inceleme raporunda belirtilen şirketlerden aldığı faturaların sahte olduğu sonucuna varıldığı gerekçesi ile davanın reddine karar verilmesinde hukuka uyarlık bulunmadığı;

ayrıca, uyuşmazlıkta davacı tarafından verilmiş herhangi bir katma değer vergisi düzeltme beyannamesi bulunmamasına ve yine davacı adına yapılan herhangi bir tahakkuk olmamasına rağmen, Mahkeme kararının gerekçe kısmında yer alan, davacı adına yapılan katma değer vergisi, damga vergisi ve gecikme faizi tahakkukunda hukuka aykırılık bulunmadığı yönündeki ifadelerde de isabet görülmediği;

diğer taraftan, davalı idare tarafından savunma dilekçesinde davanın yasal süre içerisinde açılmadığı ileri sürülmesine rağmen Mahkemece verilen kararda bu hususun da karşılanmadığının görüldüğü gerekçesiyle davacının istinaf başvurusunun kabulüne, Vergi Mahkemesi kararının kaldırılmasına, yukarıda belirtilen gerekçe dikkate alınarak yeniden bir karar verilmek üzere dosyanın Mahkemesine gönderilmesine karar verilmiştir.

TEMYİZ EDENİN İDDİALARI

Defter belge isteme yazısının davacıya elektronik ortamda tebliğ edildiği,ancak 15 günlük yasal sürede ibraz edilmediği, mevzuat kapsamında idarece yapılan işlemlerde ve dava konusu tarhiyatta hukuka aykırılık bulunmadığı iddiasıyla kararın bozulması istenilmektedir.

KARŞI TARAFIN SAVUNMASI

Savunma verilmemiştir.

DANIŞTAY TETKİK HÂKİMİ …'IN DÜŞÜNCESİ: Temyiz isteminin reddi ile usul ve yasaya uygun olan Bölge İdare Mahkemesi kararının onanması gerektiği düşünülmektedir.

TÜRK MİLLETİ ADINA

Karar veren Danıştay Dokuzuncu Dairesince, Tetkik Hâkiminin açıklamaları dinlendikten ve dosyadaki belgeler incelendikten sonra gereği görüşüldü:

HUKUKİ DEĞERLENDİRME

Bölge idare mahkemelerinin nihai kararlarının temyizen bozulması, 2577 sayılı İdari Yargılama Usulü Kanunu'nun 49. maddesinde yer alan sebeplerden birinin varlığı hâlinde mümkündür. Temyizen incelenen karar usul ve hukuka uygun olup, dilekçede ileri sürülen temyiz nedenleri kararın bozulmasını gerektirecek nitelikte görülmemiştir.