Danıştay 9. Daire E.2024/1984 K.2024/4143

Dava konusu istem: Davacı şirket adına, bir kısım satışlarına ilişkin olarak fatura düzenlemediği, ortaklara borç olarak verilen tutarlardan faiz hesaplanmadığı ve muhasebe standartlarına tek düzen hesap planına ve mali tablolara ilişkin usul ve esaslara uyulmadığı yolunda düzenlenen vergi inceleme raporuna dayanılarak, re'sen tarh edilen bir kat vergi ziyaı cezalı 2015 yılı kurumlar vergisi, 2015 yılının tüm dönemlerine ilişkin geçici vergiler ve 2015/Aralık dönemi gelir (stopaj) vergisi ile 213 sayılı Vergi Usul Kanunu'nun 353/1. ve 353/6. maddeleri uyarınca kesilen özel usulsüzlük cezalarının kaldırılması istemine ilişkindir.

İlk Derece Mahkemesi kararının özeti: ...Vergi Mahkemesinin ...... tarih ve E:..., K:... sayılı kararıyla; dosyanın incelenmesinden, davacı şirketin tahsilat ve ödemelerinin uyumlu olup olmadığı ve ticari teamüllere uygun düşüp düşmediği, davacı şirket ile ilişkili kişiler arasında para hareketi bulunup bulunmadığı, para hareketi mevcut ise, söz konusu tutarların ilişkili kişiler tarafından şahsi menfaat sağlamaya yönelik olarak kullanılıp kullanılmadığı hususlarında inceleme ve araştırma yapılmadığı,

inceleme döneminde şirket yetkilisinin ifadesinde belirttiği lehe durumlar dikkate alınmadan, aksi yönde bir tespitte de bulunulmadığı dikkate alındığında, transfer fiyatlandırması yoluyla örtülü kazanç dağıtımında bulunulduğu kabul edilemeyeceğinden, eksik inceleme ve varsayıma dayalı olarak düzenlenen inceleme raporlarına göre bulunan matrah farkları üzerinden yapılan cezalı tarhiyalarda ve 213 sayılı Kanun'un 353/1. maddesi uyarınca kesilen özel usulsüzlük cezasında hukuka uygunluk bulunmadığı,

213 sayılı Vergi Usul Kanunu'nun 353/6. maddesi uyarınca kesilen özel usulsüzlük cezasında ise hukuka aykırılık bulunmadığı gerekçesiyle davanın kısmen kabulüne, kısmen reddine, vergi ziyaı cezalı olarak tarh olunan 2015 yılı kurumlar vergisi, 2015 yılının tüm dönemlerine ilişkin geçici vergiler, 2015/Aralık dönemi gelir (stopaj) vergisi ve 2015 yılı için 213 sayılı Kanun'un 353/1 maddesi uyarınca kesilen özel usulsüzlük cezasının kaldırılmasına karar verilmiştir.

Bölge İdare Mahkemesi kararının özeti: Dosyanın incelenmesinden; dairelerince davacı şirketin yetkilisi tarafından sehven bir kısım satışlarına ilişkin fatura düzenlenmediğinin ve ortaklardan alacaklar hesabına faiz hesaplanmadığının beyan edilmesi karşısında ortaklara verilen ödünç paralar için hesaplanması gereken faiz gelirinin kayıt ve beyan dışı bırakıldığının açık olduğu sonucuna varıldığı, ancak borç verilen tutarlar üzerinden davalı idarece reeskont faizi oranı yerine avans faizi oranının uygulandığının anlaşıldığı gerekçesiyle davalının istinaf başvurusunun kısmen kabulüne Vergi Mahkemesi kararının;

dava konusu bir kat vergi ziyaı cezalı kurumlar vergisi, geçici vergi aslı üzerinden kesilen bir kat vergi ziyaı cezası, bir kat vergi ziyaı cezalı gelir (stopaj) vergisi ile 213 sayılı Kanunun 353/1. fıkrası uyarınca kesilen özel usulsüzlük cezasının belgesiz satışlara ilişkin 606.529,66 TL ve reeskont faizi oranında hesaplanacak faiz tutarı toplamına isabet eden kısmına ilişkin hüküm fıkrasının kaldırılmasına bu kısım yönünden davanın reddine,

söz konusu tarh ve ceza kesme işlemlerinin reeskont faiz oranı esas alınmak suretiyle hesaplanan matraha isabet eden tutarı aşan kısmı ile geçici vergi asıllarının iptaline ilişkin hüküm fıkrasına yönelik istinaf başvurusunun ise yukarıda belirtilen gerekçeyle reddine karar verilmiştir.

TEMYİZ EDENLERİN İDDİALARI

DAVACININ İDDİALARI

Davalı idarece eksik incelemeye dayalı olarak dava konusu vergi ziyaı cezalı tarhiyatın yapıldığı ve özel usulsüzlük cezalarının kesildiği yapılan işlemlerin hukuka aykırı olduğu iddialarıyla kararın aleyhe olan kısımlarının bozulması istenilmektedir.

DAVALININ İDDİALARI

Davacı şirketin bir kısım hasılatını kayıt ve beyan dışı bıraktığının tespit edildiği geçici vergi aslının tahakkuk ettirilmeyeceğinin dava konusu ihbarnamelerde belirtilmiş olduğu iddialarıyla kararın aleyhe olan kısımlarının bozulması istenilmektedir.

KARŞI TARAFIN SAVUNMALARI

Davalı tarafından savunma verilmemiştir. Davacının savunması yasal dayanaktan yoksun olan temyiz isteminin reddi gerektiği yolundadır.

DANIŞTAY TETKİK HÂKİMİ ...'İN DÜŞÜNCESİ

Temyiz istemlerinin reddi ile usul ve yasaya uygun olan Bölge İdare Mahkemesi kararının onanması gerektiği düşünülmektedir.

TÜRK MİLLETİ ADINA

Karar veren Danıştay Dokuzuncu Dairesince, Tetkik Hâkiminin açıklamaları dinlendikten ve dosyadaki belgeler incelendikten sonra gereği görüşüldü:

HUKUKİ DEĞERLENDİRME

Bölge idare mahkemelerinin nihai kararlarının temyizen bozulması, 2577 sayılı İdari Yargılama Usulü Kanunu'nun 49. maddesinde yer alan sebeplerden birinin varlığı hâlinde mümkündür. Temyizen incelenen karar usul ve hukuka uygun olup, dilekçelerde ileri sürülen temyiz nedenleri kararın bozulmasını gerektirecek nitelikte görülmemiştir.