Danıştay 9. Daire E.2024/364 K.2024/6122

Dava konusu istem:Davacı adına 2022 yılı için tarh edilen ilan ve reklam vergisinin kaldırılması istemine ilişkindir.

İlk Derece Mahkemesi kararının özeti:... Vergi Mahkemesinin ... tarih ve E:..., K:...sayılı kararıyla, 213 sayılı Vergi Usul Kanunu'nun 127. maddesine göre yoklamadan maksadın mükellefiyetle ilgili maddi olayların ve mevzuların araştırılması ve tespit edilmesi olduğu, 131. maddesinde de yoklamanın nasıl yerine getirileceğinin açık bir şekilde düzenlendiği,

buna göre re'sen ilan ve reklam vergisi tarhiyatı yapılmadan önce, ilan ve reklam vergisinin doğmasına sebebiyet veren matrah unsurlarının, usulüne uygun tutulmuş bir tutanak ile somut olarak tespit edilmesinin gerektiği, ancak olayda, bu yönde yapılmış somut tespitler içeren yoklama olmaksızın, sırf fuarcılık takviminde yer alan bilgiler ile düzenlenen fuar organizasyonuna katılan firma bilgilerden hareketle, varsayıma dayalı olarak tespit edilen tutarlar üzerinden hesaplanan matrahlar dayanak alınmak suretiyle yapılan dava konusu tarhiyatta hukuka uygunluk bulunmadığı gerekçesiyle davanın kabulüne,

ilan ve reklam vergisi tarhiyatının kaldırılmasına karar verilmiştir.

Bölge İdare Mahkemesi kararının özeti: İstinaf başvurusuna konu Vergi Mahkemesi kararının hukuka ve usule uygun olduğu ve davalı idare tarafından ileri sürülen iddiaların söz konusu kararın kaldırılmasını sağlayacak nitelikte görülmediği belirtilerek istinaf başvurusunun reddine karar verilmiştir.

TEMYİZ EDENİN İDDİALARI

Dava konusu ilan ve reklam vergisi tarhiyatının, düzenlenen fuara katılacaklara ait listeden yani katılımcıların hangi tarihler arasında söz konusu fuardaki tanıtım ve reklam faaliyetine dahil olacaklarının gösteren belge üzerinden ve görsel tespite dayanılarak yapıldığından dava konusu tarhiyatta hukuka aykırılık bulunmadığı iddiasıyla kararın bozulması istenilmektedir.

KARŞI TARAFIN SAVUNMASI

Savunma verilmemiştir.

DANIŞTAY TETKİK HÂKİMİ ...'İN DÜŞÜNCESİ

Temyiz isteminin reddi ile usul ve yasaya uygun olan Bölge İdare Mahkemesi kararının onanması gerektiği düşünülmektedir.

TÜRK MİLLETİ ADINA

Karar veren Danıştay Dokuzuncu Dairesince, Tetkik Hâkiminin açıklamaları dinlendikten ve dosyadaki belgeler incelendikten sonra gereği görüşüldü:

HUKUKİ DEĞERLENDİRME

Bölge idare mahkemelerinin nihai kararlarının temyizen bozulması, 2577 sayılı İdari Yargılama Usulü Kanunu'nun 49. maddesinde yer alan sebeplerden birinin varlığı hâlinde mümkündür. Temyizen incelenen karar usul ve hukuka uygun olup, dilekçede ileri sürülen temyiz nedenleri kararın bozulmasını gerektirecek nitelikte görülmemiştir.