Danıştay 9. Daire E.2024/8 K.2025/2533

Dava konusu istem: ... Nakliye Gıda Turizm Danışmanlık San. ve Tic. Ltd. Şti'ne ait vergi borçlarının tahsili amacıyla kanuni temsilci sıfatıyla davacı adına düzenlenen ... tarih ve ... sayılı ödeme emrinin iptali istemine ilişkindir.

İlk Derece Mahkemesi kararının özeti: ...

Vergi Mahkemesinin ... tarih ve E:..., K:... sayılı kararıyla; ödeme emrinin sıra no sütunun 16,17,18. kalemlerine ilişkin borçların, 2018/Ocak-Aralık dönemine ait olduğu, davacının ise asıl borçlu şirketin kanuni temsilcilik görevinden 26/09/2018 tarihinden itibaren ayrıldığı, bu tarihe kadar doğan borçlardan sorumlu olduğu, anılan borçların dayanağı olarak asıl borçlu şirket hakkında tanzim edilen ... tarih ve ... sayılı vergi tekniği raporunda 2018 yılında katma değer vergisi dahil 86.029.211,38-TL tutarında sahte fatura düzenlemek suretiyle komisyon geliri elde edildiğinin tespit edildiği,

takdir komisyonunca da bu tutar üzerinden %2 komisyon geliri elde edildiği kabul edilerek 1.720.584.23-TL fark kurumlar vergisi matrahı takdir edildiği, akabinde asıl borçlu şirket adına 378.528,53-TL kurumlar vergisi tarhiyatı yapıldığı ve 1.135.585,89-TL vergi ziyaı cezası kesildiği, dava konusu ödeme emrinde ise bu tutarlara ek olarak 114.694,14-TL gecikme faizinin yer aldığı, asıl borçlu şirket adına düzenlenen raporda davacının kanuni temsilci olduğu 2018/Mart-Temmuz ayları arasında 57.742.916,09-TL katma değer vergisi dahil fatura düzenlediğinin, 2018/Ağustos-Eylül ayları arasında ise fatura düzenlenmediğinin tespit edildiği,

Mahkemelerince 2018/Mart-Eylül dönemlere ilişkin yapılan hesaplamada komisyon gelirinin 1.154.858,32-TL komisyon gelirinden kaynaklı tarh edilen kurumlar vergisinin ise 254.068,83-TL olduğu, hesaplanan 254.068,83-TL kurumlar vergisi, bu tutara isabet edip kesilen vergi ziyaı cezası ile bu tutara ait gecikme faizinden davacının sorumlu tutulmasında hukuka aykırılık, ödeme emrinin sıra no sütunun 16,17,18. kalemlerinde bu tutarları aşan borçlardan davacının sorumlu tutulmasında ise hukuka uygunluk bulunmadığı,

ödeme emrinin sıra no sütunun 16,17,18 kalemleri haricindeki vergi borçları ise, davacının temsilci olduğu döneme ilişkin olduğundan ve şirketten tahsil imkanı kalmadığı anlaşıldığından, ödeme emrinin anılan kısmında hukuka aykırılık bulunmadığı gerekçesiyle davanın kısmen reddine, kısmen kabulüne, ödeme emrinin sıra no sütunun 16,17,18. kalemlerinde yer alan 2018/Ocak-Aralık dönemlerine ait borçlardan 254.068,83-TL kurumlar vergisi, ve bu tutar için kesilen vergi ziyaı cezası ile hesaplanan gecikme faizini aşan kısımlarının iptaline karar verilmiştir.

Bölge İdare Mahkemesi kararının özeti: 456 sıra nolu Vergi Usul Kanunu Genel Tebliği'nde, "Elektronik Tebligat Yapılacak Kişiler" başlıklı 4. bölümünde; bu Tebliğ ile tebliğe elverişli elektronik adres kullanma zorunluluğu getirilen ve kendisine elektronik ortamda tebliğ yapılabilecek olanlar arasında kurumlar vergisi mükelleflerinin de yer aldığı, "Elektronik Tebligat Sisteminden Çıkış" başlıklı 7. bölümünde; zorunlu veya ihtiyari olarak elektronik tebligat sistemine dahil olanların aşağıdaki durumlar dışında sistemden çıkmalarının mümkün olmadığı,

tüzel kişilerde ticaret sicil kaydının silindiği (nevi değişikliği ve birleşme halleri dahil) tarih itibarıyla, elektronik tebligat adresinin kapatılacağı, gerçek kişilerde ise ilgilinin ölümü veya gaipliğine karar verildiğinin idare tarafından tespit edildiği durumlarda ölüm/karar tarihi itibarıyla ilgilinin elektronik tebligat adresinin re’sen kapatılacağı, "Diğer Hususlar" başlıklı 10. bölümünde ise.

Kanun hükümlerine göre tebliği gereken evrak muhataplara elektronik tebligat sistemi ile tebliğ edilebileceği gibi Kanun'da yer verilen diğer tebligat hükümlerine göre de tebliğ edilebileceği hususlarına yer verildiği, olayda da ... tarih ve ... sayılı vergi tekniği raporu'nda asıl borçlu ... Nakliye Gıda Turizm Danışmanlık San. ve Tic. Ltd.

Şti'nin gerçek bir ticari faaliyetinin bulunmadığı tespiti yapılmak suretiyle mükellefiyetinin rapor tarihi itibarıyla terkin edilmesinin önerildiği ve 19/02/2020 tarihinde terkin işleminin gerçekleştirildiğinin anlaşıldığı, bu durumda, tüzel kişilerde ticaret sicilinden silinme tarih itibarıyla elektronik tebligat adresinin re'sen kapatılacağı düzenlemelerine yer verilmesi karşısında, tüzel kişilerin ticaret sicilinden silinmesine benzer bir şekilde 19/02/2020 tarihinde mükellefiyet kaydı terkin edilen asıl borçlu mükellefe dayanak ödeme emrinin 20/03/2021 tarihinde elektronik ortamda tebliğ edilmesi mümkün olmadığından,

213 sayılı Vergi Usul Kanunu'nun 101.

Maddesine uygun şekilde, şirketin kanuni temsilcinin adres kayıt sisteminde bulunan yerleşim yeri adresine tebligatın gerçekleştirilmesi gerektiğinden, mükellefiyeti 19/02/2020 tarihinde terk ettirilen şirket adına düzenlenen ödeme emrinin bu tarihten sonra elektronik ortamda tebliğinin geçerliliği bulunmadığından, kesinleşmeyen alacak için davacının takip edilmesinde hukuka uygunluk bulunmadığı gerekçesiyle davalı idarenin istinaf isteminin belirtilen gerekçeyle reddine, davacı istinaf isteminin kabulüne, Vergi Mahkemesi kararının redde ilişkin kısmının kaldırılmasına, ödeme emrinin iptaline karar verilmiştir.

TEMYİZ EDENİN İDDİALARI

Asıl borçlu şirket nezdinde usulüne uygun kesinleştirilip şirketten tahsil edilemeyeceği anlaşılan borçlar için ilgili dönemde kanuni temsilci olan davacı adına düzenlenen ödeme emrinde hukuka aykırılık bulunmadığı iddialarıyla kararın bozulması istenilmktedir.

KARŞI TARAFIN SAVUNMASI

Yasal dayanaktan yoksun olan temyiz isteminin reddi gerektiği yolundadır./Savunma verilmemiştir.

DANIŞTAY TETKİK HÂKİMİ ...'İN DÜŞÜNCESİ

Bölge İdare Mahkemesi kararının Daire kararında belirtilen gerekçe ile bozulması gerektiği düşünülmektedir.

TÜRK MİLLETİ ADINA

Karar veren Danıştay Dokuzuncu Dairesince, Tetkik Hâkiminin açıklamaları dinlendikten ve dosyadaki belgeler incelendikten sonra gereği görüşüldü:

İNCELEME VE GEREKÇE

MADDİ OLAY

... Nakliye Gıda Turizm Danışmanlık San. ve Tic. Ltd. Şti'ne ait vergi borçlarının tahsili amacıyla kanuni temsilci sıfatıyla davacı adına düzenlenen ... tarih ve ... sayılı ödeme emrinin iptali istenilmektedir.

İLGİLİ MEVZUAT

213 sayılı Vergi Usul Kanunu'nun "Elektronik Ortamda Tebliğ" başlıklı 107/A maddesinde, bu Kanun hükümlerine göre tebliğ yapılacak kimselere, 93 üncü maddede sayılan usullerle bağlı kalınmaksızın, tebliğe elverişli elektronik bir adres vasıtasıyla elektronik ortamda tebliğ yapılabileceği, elektronik ortamda tebligatın, muhatabın elektronik adresine ulaştığı tarihi izleyen beşinci günün sonunda yapılmış sayılacağı, Maliye Bakanlığı'nın, elektronik ortamda yapılacak tebliğle ilgili her türlü teknik altyapıyı kurmaya veya kurulmuş olanları kullanmaya, tebliğe elverişli elektronik adres kullanma zorunluluğu getirmeye ve kendisine elektronik ortamda tebliğ yapılacakları ve elektronik tebliğe ilişkin diğer usul ve esasları belirlemeye yetkili olduğu hükme bağlanmıştır.

Vergi Usul Kanunu'nun 107/A maddesinin 3. fıkrası uyarınca verilen yetkiye dayanılarak 27/08/2015 tarihinde yayımlanan 456 Sıra No'lu Vergi Usul Kanunu Genel Tebliği'nin "Elektronik Tebligat Sisteminden Çıkış" başlıklı 7. maddesi: "Zorunlu veya ihtiyari olarak elektronik tebligat sistemine dahil olanların aşağıdaki durumlar dışında sistemden çıkmaları mümkün değildir.

Tüzel kişilerde ticaret sicil kaydının silindiği (nevi değişikliği ve birleşme halleri dahil) tarih itibarıyla, elektronik tebligat adresi kapatılır. ..." şeklinde düzenlenmiştir.

HUKUKİ DEĞERLENDİRME

Vergi Usul Kanunu'nun 107/A maddesinin ikinci fıkrası uyarınca tebliğ evrakı muhatabın elektronik ortamdaki adresine ulaştığı tarihi izleyen beşinci günün sonunda tebliğ edilmiş sayılacaktır.

Yukarıda yer verilen mevzuat hükümlerinin değerlendirilmesinden, tüzel kişilerin ticaret sicil kaydının silinmesi hali (nevi değişikliği ve birleşme halleri dahil) dışında elektronik tebligat sisteminden çıkmaları mümkün görülmediği gibi elektronik tebligat adresinin kapatılmasını gerektiren haller arasında mükellefiyetin sona ermesi hali yer almadığından, mükellefiyetleri sona erse de tüzel kişilere elektronik ortamda tebliğ yapılabileceği sonucuna varılmıştır.

Bu durumda, dava konusu ödeme emrinin dayanağı olan asıl borçlu şirket hakkında düzenlenen ödeme emirlerinin şirketin mükellefiyet kaydı re'sen terkin edildikten sonra elektronik ortamda şirkete tebliğ edilmesinde hukuka aykırılık bulunmadığı ve söz konusu tebliğlerin usulüne uygun olduğu görüldüğünden, ödeme emrine karşı ileri sürülebilecek iddialar kapsamında değerlendirme yapılmak suretiyle bir karar verilmesi gerektiğinden, yukarıda yazılı gerekçeyle verilen Bölge İdare Mahkemesi kararında isabet görülmemiştir.