KÜNYE
Danıştay 15. Daire Başkanlığı 2013/10765 E., 2016/2070 K.·T.C. Danıştay Onbeşinci Daire
- Karar tarihi
- 28 Mart 2016
- Esas No
- 2013/10765
- Karar No
- 2016/2070
- Temyiz Eden (Davalı)
- —
- Vekili
- —
- Karşı Taraf (Davacı)
- —
- Vekili
- —
Karar Metni
278 kelime·1 dk okuma·2 bölüm
İstemin Özeti
Davacı sigorta şirketinin kasko sigorta poliçesiyle sigortaladığı … plakalı araçta 20/11/2009 tarihinde meydana gelen trafik kazası sonucunda oluşan hasar nedeniyle; sigortalıya ödenen 11.800,00-TL'lik tazminatın, ödeme tarihi olan 29.12.2009 tarihinden itibaren işleyecek yasal faiz ile birlikte tazminine karar verilmesinin istemiyle açılan dava sonucunda,. 2. İdare Mahkemesi'nce.
Adli Tıp İKurumu'nun 21/02/2012 tarihli raporunda davalı idarenin %100 kusurlu olduğunun belirtildiği ve bu kusur oranınca talep edilen 11.800,00-TL hasar bedelinden sigorta şirketine ödenen 695,05-TL tutarındaki primin düşülmesi neticesinde bulunan 11.104,95-TL tazminatın davalı idareye başvuru tarihi olan 27.01.2010 tarihinden itibaren hesaplanacak yasal faiziyle birlikte davacı şirkete ödenmesi yolunda verilen kararın, hukuka uygun olmadığı ileri sürülerek temyizen incelenerek bozulması istenilmektedir.
Savunmanın Özeti :Savunma verilmemiştir. Düşüncesi : Temyiz isteminin reddi gerektiği düşünülmektedir.
TÜRK MİLLETİ ADINA
Karar veren Danıştay Onbeşinci Dairesi'nce, tetkik hakiminin açıklamaları dinlenip, dosyadaki belgeler incelenerek gereği görüşüldü:
2577 sayılı İdari Yargılama Usulü Kanunu'nun "Kararın Bozulması" başlıklı 49. maddesinin 1. fıkrasında; temyiz incelemesi sonucu Danıştayın; a) Görev ve yetki dışında bir işe bakılmış olması, b) Hukuka aykırı karar verilmesi, c) Usul hükümlerine uyulmamış olunması sebeplerinden dolayı incelenen kararı bozacağı kuralına yer verilmiştir.
Dosyadaki belgeler ile temyiz dilekçesindeki iddiaların incelenmesinden, temyiz istemine konu kararın hukuka ve usule uygun olduğu, kararın bozulmasını gerektirecek yasal bir sebebin bulunmadığı sonucuna varılmıştır.
Danıştay Danıştay 15. Daire Başkanlığı, E. 2013/10765, K. 2016/2070, 28 Mart 2016 tarihli karar · Kaynak: Danıştay Karar Arama