Danıştay Danıştay 15. Daire Başkanlığı E.2013/495 K.2018/2233

İstemin Özeti

Davacı şirkete 5510 sayılı Yasa'nın 102. maddesi uyarınca 35.199.-TL. idari para cezası verilmesine ilişkin ... Sosyal Güvenlik İl Müdürlüğü'nün 11.8.2011 tarih ve 5718541 sayılı işleminin iptali ve ödenen meblağın iadesi istemiyle açılan dava sonucunda, ...

İdare Mahkemesi'nce; davacı şirket çalışanı ....'ın yönetim kurulu üyesi olarak atanması sonucu aylık olarak 2.000.- TL ücret ödenmesinin 29/06/2009 günlü Genel Kurul kararına dayandığı, bu kararda ise "yönetim kurulu üyelerine aylık 2.000,00 TL ücret ödenmesine" ibaresine yer verildiği, bu haliyle yönetim kurulu üyelerine aylık ödenecek ücretin yönetim kurulu toplantısına katılma şartına bağlanmadığı ve her ay ödenecek düzenli gelir niteliğinde bir ödeme olduğu,

...'ın 5510 sayılı Yasanın 4/a maddesi kapsamında sigortalı olarak da davacı şirkete ait işyerinde çalıştığı, ödenen aylık 2.000.-TL.'nin 5510 sayılı Yasa yönünden sigorta primi kesintisine tabi ücret olduğu anlaşıldığından dava konusu işlemde hukuka aykırılık bulunmadığı gerekçesiyle davanın reddi yolunda verilen kararın, hukuka uygun olmadığı ileri sürülerek temyizen incelenerek bozulması istenilmektedir.

Savunmanın Özeti : Mahkeme kararının hukuka uygun olduğu, temyiz isteminin reddi gerektiği savunulmaktadır. Düşüncesi : Temyiz isteminin reddi gerektiği düşünülmektedir.

TÜRK MİLLETİ ADINA

Karar veren Danıştay Onbeşinci Dairesi'nce, Tetkik Hakiminin açıklamaları dinlenip, dosyadaki belgeler incelenerek gereği görüşüldü:

2577 sayılı İdari Yargılama Usulü Kanunu'nun "Kararın Bozulması" başlıklı 49. maddesinin 2. fıkrasında; temyiz incelemesi sonucu Danıştayın; a) Görev ve yetki dışında bir işe bakılmış olması, b) Hukuka aykırı karar verilmesi, c) Usul hükümlerinin uygulanmasında kararı etkileyebilecek nitelikte hata veya eksikliklerin bulunması sebeplerinden dolayı incelenen kararı bozacağı kuralına yer verilmiştir.

Dosyadaki belgeler ile temyiz dilekçesindeki iddiaların incelenmesinden, temyiz istemine konu kararın hukuka ve usule uygun olduğu, kararın bozulmasını gerektirecek yasal bir sebebin bulunmadığı sonucuna varılmıştır.