KÜNYE
Danıştay 15. Daire Başkanlığı 2013/574 E., 2016/5322 K.·T.C. Danıştay Onbeşinci Daire
- Karar tarihi
- 9 Kasım 2016
- Esas No
- 2013/574
- Karar No
- 2016/5322
- Temyiz Eden (Davacı)
- —
- Vekili
- —
- Karşı Taraf (Davalı)
- —
Karar Metni
301 kelime·2 dk okuma·2 bölüm
İstemin Özeti
S.S. .... Kooperatifinin üyesi olan davacı tarafından, Kumkuyu Belediye Başkanlığına ait 77 koltuk kapasiteli 4 adet araç ile Kumkuyu beldesi ile Erdemli İlçesi arasında yolcu taşımak üzere güzergah izni verilmesine ilişkin 24.03.2008 tarih ve 18 sayılı Mersin İl Trafik Komisyonu kararının iptali istemiyle açılan dava sonucunda, ....
İdare Mahkemesi'nce; aynı güzergahta faaliyet gösteren 5 adet toplu taşıma kooperatifinin toplam 147 araçla taşımacılık yaptığı, Erdemli ilçe merkezindeki yolcuların alınmaması kaydıyla D-400 karayolunu takiben Limonlu, Kocahasanlı güzergahını kullanmak suretiyle belde halkının ulaşım ihtiyacını karşılamak amacıyla güzergah izni verildiği, dava konusu işlemde serbest rekabet ilkelerine, kamu yararına ve hukuka aykırılık bulunmadığı gerekçesiyle davanın reddi yolunda verilen kararın, hukuka uygun olmadığı ileri sürülerek temyizen incelenerek bozulması istenilmektedir.
Savunmanın Özeti : Savunma verilmemiştir. Düşüncesi : Temyiz isteminin reddi gerektiği düşünülmektedir.
TÜRK MİLLETİ ADINA
Karar veren Danıştay Onbeşinci Dairesi'nce, tetkik hakiminin açıklamaları dinlenip, dosyadaki belgeler incelenerek gereği görüşüldü:
2577 sayılı İdari Yargılama Usulü Kanunu'nun "Kararın Bozulması" başlıklı 49. maddesinin 2. fıkrasında; temyiz incelemesi sonucu Danıştayın; a) Görev ve yetki dışında bir işe bakılmış olması, b) Hukuka aykırı karar verilmesi, c) Usul hükümlerinin uygulanmasında kararı etkileyebilecek nitelikte hata veya eksikliklerin bulunması sebeplerinden dolayı incelenen kararı bozacağı kuralına yer verilmiştir.
Dosyadaki belgeler ile temyiz dilekçesindeki iddiaların incelenmesinden, temyiz istemine konu kararın hukuka ve usule uygun olduğu, kararın bozulmasını gerektirecek yasal bir sebebin bulunmadığı sonucuna varılmıştır.
Danıştay Danıştay 15. Daire Başkanlığı, E. 2013/574, K. 2016/5322, 9 Kasım 2016 tarihli karar · Kaynak: Danıştay Karar Arama