KÜNYE
Danıştay 15. Daire Başkanlığı 2013/8210 E., 2018/4495 K.·T.C. Danıştay Onbeşinci Daire
- Karar tarihi
- 7 Mayıs 2018
- Esas No
- 2013/8210
- Karar No
- 2018/4495
- Temyiz Eden (Davalı)
- —
- Vekili
- —
- Karşı Taraf (Davacı)
- —
Karar Metni
287 kelime·1 dk okuma·2 bölüm
İstemin Özeti
Davacıya 5510 sayılı Kanunu'nun 102. maddesi uyarınca 75.228.-TL idari para cezası verilmesine ilişkin 08/02/2011 tarih, 2334189 sayılı .... Sosyal Güvenlik İl Müdürlüğü işleminin iptali istemiyle açılan dava sonucunda, ...
İdare Mahkemesi'nce; davacıya ait işyerinde çalıştığı belirtilen şahsın davacıya ait işyerinde çalıştığı belirtilen tarihleri de kapsayan dönem içerisinde başka işyerlerinde sigortalı olarak çalıştığı anlaşıldığından davacıya ait işyerinde işçi çalıştırıldığının somut olarak tespiti yapılmaksızın davacıya ait işyeri hakkında vergi dairesi tarafından tutulan yoklama tutanağına bağlı kalınarak tesis edilen dava konusu işlemde hukuka uyarlık bulunmadığı gerekçesiyle dava konusu işlemin iptali yolunda verilen kararın, hukuka uygun olmadığı ileri sürülerek temyizen incelenerek bozulması istenilmektedir.
Savunmanın Özeti : Savunma verilmemiştir. Düşüncesi : Temyiz isteminin reddi gerektiği düşünülmektedir.
TÜRK MİLLETİ ADINA
Karar veren Danıştay Onbeşinci Dairesi'nce, Tetkik Hakiminin açıklamaları dinlenip, dosyadaki belgeler incelenerek gereği görüşüldü:
2577 sayılı İdari Yargılama Usulü Kanunu'nun "Kararın Bozulması" başlıklı 49. maddesinin 2. fıkrasında; temyiz incelemesi sonucu Danıştayın; a) Görev ve yetki dışında bir işe bakılmış olması, b) Hukuka aykırı karar verilmesi, c) Usul hükümlerinin uygulanmasında kararı etkileyebilecek nitelikte hata veya eksikliklerin bulunması sebeplerinden dolayı incelenen kararı bozacağı kuralına yer verilmiştir.
Dosyadaki belgeler ile temyiz dilekçesindeki iddiaların incelenmesinden, temyiz istemine konu kararın hukuka ve usule uygun olduğu, kararın bozulmasını gerektirecek yasal bir sebebin bulunmadığı sonucuna varılmıştır.
Danıştay Danıştay 15. Daire Başkanlığı, E. 2013/8210, K. 2018/4495, 7 Mayıs 2018 tarihli karar · Kaynak: Danıştay Karar Arama