Danıştay Danıştay 15. Daire Başkanlığı E.2014/1979 K.2017/1203

İstemin Özeti

Davacı sigorta şirketince sigortalanan ....plakalı aracın, 20.09.2007 tarihinde ... İlçesinden ...

İli istikametine seyir halinde iken meydana gelen trafik kazası sonucunda araçta meydana gelen maddi hasar nedeniyle sigortalıya ödenen hasar tutarının davalı idarenin %75 kusuruna isabet eden 7.351,07-TL’lik kısmının, yolda mıcır bulunması ve gerekli uyarıcı işaretlerin olmaması nedeniyle davalı idarenin hizmet kusuru bulunduğundan bahisle 19.10.2007 tarihinden itibaren işleyecek banka reeskont faizi ile tazmini istemiyle açılan dava sonucunda, ... İdare Mahkemesi'nce.

Adli Tıp Kurumu raporuna göre kazanın meydana gelmesinde davalı idarenin %60 oranında kusuru bulunduğu gerekçesiyle tazminat isteminin kısmen kabulü ile davalı idarenin kusur oranına isabet eden 5.880,78.-TL maddi zararın davalı idareye başvuru tarihi olan 06.12.2007 tarihinden itibaren işletilecek yasal faiziyle birlikte tazminine, fazlaya ilişkin tazminat ve faiz isteminin reddi yolunda verilen kararın, kabule ilişkin kısmının hukuka uygun olmadığı ileri sürülerek temyizen incelenerek bozulması istenilmektedir.

Savunmanın Özeti : Mahkeme kararının hukuka uygun olduğu, temyiz isteminin reddi gerektiği savunulmaktadır. Düşüncesi : Temyiz isteminin reddi gerektiği düşünülmektedir.

TÜRK MİLLETİ ADINA

Karar veren Danıştay Onbeşinci Dairesi'nce, tetkik hakiminin açıklamaları dinlenip, dosyadaki belgeler incelenerek gereği görüşüldü:

2577 sayılı İdari Yargılama Usulü Kanunu'nun "Kararın Bozulması" başlıklı 49. maddesinin 2. fıkrasında; temyiz incelemesi sonucu Danıştayın; a) Görev ve yetki dışında bir işe bakılmış olması, b) Hukuka aykırı karar verilmesi, c) Usul hükümlerinin uygulanmasında kararı etkileyebilecek nitelikte hata veya eksikliklerin bulunması sebeplerinden dolayı incelenen kararı bozacağı kuralına yer verilmiştir.

Dosyadaki belgeler ile temyiz dilekçesindeki iddiaların incelenmesinden, temyiz istemine konu kararın hukuka ve usule uygun olduğu, kararın bozulmasını gerektirecek yasal bir sebebin bulunmadığı sonucuna varılmıştır.