KÜNYE
Danıştay 15. Daire Başkanlığı 2014/533 E., 2017/777 K.·T.C. Danıştay Onbeşinci Daire
- Karar tarihi
- 16 Şubat 2017
- Esas No
- 2014/533
- Karar No
- 2017/777
- Temyiz Edenler (Davacılar)
- 1-
Karar Metni
302 kelime·2 dk okuma·1 bölüm
2- Vekilleri : Karşı Taraf (Davalı) : Vekili :
İstemin Özeti :Davacıların oğulları .......’in 04.12.2009 tarihinde …. istikametine seyir halindeyken meydana gelen trafik kazası nedeniyle hayatını kaybetmesinde yolun bakım ve onarımından sorumlu idarenin hizmet kusuru bulunduğu ileri sürülerek uğranıldığı belirtilen 70.000,00-TL maddi zararın (destekten yoksun kalma tazminatı) dava tarihinden itibaren işleyecek yasal faiziyle birlikte tazminine karar verilmesi istemiyle açılan dava sonucunda, …. 2. İdare Mahkemesi'nce.
Adli Tıp Kurumu Trafik İhtisas Dairesi'nin 30.01.2012 tarihli '' ..... plakalı araç sürücüsü .....'in %100 oranında kusurlu olduğu, olaydan başkaca kişi, kurum veya kuruluşun sorumlu olmadığı'' yönünde kanaat belirten raporu hükme esas alınarak, kazanın meydana gelmesinde davalı idarenin hizmet kusuru olmadığı gerekçesiyle davanın reddi yolunda verilen kararın, hukuka uygun olmadığı ileri sürülerek temyizen incelenerek bozulması istenilmektedir.
Savunmanın Özeti : Temyiz isteminin reddi gerektiği savunulmaktadır. Düşüncesi : Temyiz isteminin reddi gerektiği düşünülmektedir.
TÜRK MİLLETİ ADINA
Karar veren Danıştay Onbeşinci Dairesi'nce, tetkik hakiminin açıklamaları dinlenip, dosyadaki belgeler incelenerek gereği görüşüldü:
2577 sayılı İdari Yargılama Usulü Kanunu'nun "Kararın Bozulması" başlıklı 49. maddesinin 2. fıkrasında; temyiz incelemesi sonucu Danıştayın; a) Görev ve yetki dışında bir işe bakılmış olması, b) Hukuka aykırı karar verilmesi, c) Usul hükümlerinin uygulanmasında kararı etkileyebilecek nitelikte hata veya eksikliklerin bulunması sebeplerinden dolayı incelenen kararı bozacağı kuralına yer verilmiştir.
Dosyadaki belgeler ile temyiz dilekçesindeki iddiaların incelenmesinden, temyiz istemine konu kararın hukuka ve usule uygun olduğu, kararın bozulmasını gerektirecek yasal bir sebebin bulunmadığı sonucuna varılmıştır.
Danıştay Danıştay 15. Daire Başkanlığı, E. 2014/533, K. 2017/777, 16 Şubat 2017 tarihli karar · Kaynak: Danıştay Karar Arama