KÜNYE
Danıştay 15. Daire Başkanlığı 2015/10010 E., 2016/192 K.·T.C. Danıştay Onbeşinci Daire
- Karar tarihi
- 22 Ocak 2016
- Esas No
- 2015/10010
- Karar No
- 2016/192
- Temyiz Eden (Davalı)
- —
- Vekili
- —
- Karşı Taraf(Davacı)
- —
- Vekili
- —
Karar Metni
288 kelime·1 dk okuma·2 bölüm
İstemin Özeti
Davacının, 6225 sayılı Kanun gereğince ağız ve diş sağlığı teknikeri yetkisi ile çalıştırılması yönünde yaptığı başvurunun reddine ilişkin 06.03.2012 gün ve 23697 sayılı işlemin iptali istemiyle açılan dava sonucunda, ... 4. İdare Mahkemesi'nce; hukuka uyarlık bulunmadığı gerekçesiyle dava konusu işlemin iptali yolunda verilen kararın, hukuka uygun olmadığı ileri sürülerek temyizen incelenerek bozulması istenilmektedir.
Savunmanın Özeti : Mahkeme kararının hukuka uygun olduğu, temyiz isteminin reddi gerektiği savunulmaktadır. Düşüncesi : Temyiz isteminin reddi gerektiği düşünülmektedir.
TÜRK MİLLETİ ADINA
Karar veren Danıştay Onbeşinci Dairesi'nce, tetkik hakiminin açıklamaları dinlenip, dosyadaki belgeler incelenerek gereği görüşüldü:
12.07.2012 tarih ve 28351 sayılı Resmi Gazetede yayımlanarak yürürlüğe giren 6354 sayılı Kanunun 22. maddesi ile 1219 sayılı Kanunun Geçici 7. maddesinin 4. fıkrasında değişiklik yapılarak, ağız ve diş teknikerliğine ilişkin iş ve işlemleri son beş yıl içinde en az toplam bir yıl süre ile yaptığını belgeleyenlerin ağız ve diş sağlığı teknikeri yetkisiyle çalışabileceği yönünde düzenleme yapıldığı görülmektedir.
2577 sayılı İdari Yargılama Usulü Kanunu'nun "Kararın Bozulması" başlıklı 49. maddesinin 1. fıkrasında; temyiz incelemesi sonucu Danıştayın; a) Görev ve yetki dışında bir işe bakılmış olması, b) Hukuka aykırı karar verilmesi, c) Usul hükümlerine uyulmamış olunması sebeplerinden dolayı incelenen kararı bozacağı kuralına yer verilmiştir.
Dosyadaki belgeler ile temyiz dilekçesindeki iddiaların incelenmesinden, temyiz istemine konu kararın hukuka ve usule uygun olduğu, kararın bozulmasını gerektirecek yasal bir sebebin bulunmadığı sonucuna varılmıştır.
Danıştay Danıştay 15. Daire Başkanlığı, E. 2015/10010, K. 2016/192, 22 Ocak 2016 tarihli karar · Kaynak: Danıştay Karar Arama