KÜNYE
Danıştay 15. Daire Başkanlığı 2015/8043 E., 2018/1233 K.·T.C. Danıştay On Beşinci Daire
- Karar tarihi
- 7 Şubat 2018
- Esas No
- 2015/8043
- Karar No
- 2018/1233
- Temyiz Eden (Davalı)
- :
- Vekilleri
- —
- Karşı Taraf (Davacı)
- —
- Vekili
- —
Karar Metni
289 kelime·1 dk okuma·2 bölüm
İstemin Özeti
... İli, ... İlçesi, ... Köyü'nde ikamet etmekte iken yaşanan terör olayları nedeniyle uğradığını ileri sürdüğü zararların 5233 sayılı Kanun kapsamında tazmini istemiyle yaptığı başvurunun reddine ilişkin 13/11/2013 tarih ve 30/03/2013-594 sayılı 3 No'lu Zarar Tespit Komisyonu Başkanlığı kararının iptali istemiyle açılan dava sonucunda, ....
İdare Mahkemesi'nce; davacıya ait aynı arazi, ev, ahır ve ağaçlara yönelik olarak mükerrer ödemeye sebebiyet vermeyecek şekilde idarece ayrıntılı araştırma ve inceleme yapılarak, davacının tazminat istediği döneme ilişkin malvarlığının tespiti halinde 5233 sayılı Kanun uyarınca zararının tazmin edilmesi gerektiği gerekçesiyle dava konusu işlemin iptali yolunda verilen kararın, davalı idare tarafından hukuka uygun olmadığı ileri sürülerek temyizen incelenerek bozulması istenilmektedir.
Savunmanın Özeti : Savunma verilmemiştir. Düşüncesi : Temyiz isteminin reddi gerektiği düşünülmektedir.
TÜRK MİLLETİ ADINA
Karar veren Danıştay Onbeşinci Dairesi'nce, tetkik hakiminin açıklamaları dinlenip, dosyadaki belgeler incelenerek gereği görüşüldü:
2577 sayılı İdari Yargılama Usulü Kanunu'nun "Kararın Bozulması" başlıklı 49. maddesinin 2. fıkrasında; temyiz incelemesi sonucu Danıştayın; a) Görev ve yetki dışında bir işe bakılmış olması, b) Hukuka aykırı karar verilmesi, c) Usul hükümlerinin uygulanmasında kararı etkileyebilecek nitelikte hata veya eksikliklerin bulunması sebeplerinden dolayı incelenen kararı bozacağı kuralına yer verilmiştir.
Dosyadaki belgeler ile temyiz dilekçesindeki iddiaların incelenmesinden, temyiz istemine konu kararın hukuka ve usule uygun olduğu, kararın bozulmasını gerektirecek yasal bir sebebin bulunmadığı sonucuna varılmıştır.
Danıştay Danıştay 15. Daire Başkanlığı, E. 2015/8043, K. 2018/1233, 7 Şubat 2018 tarihli karar · Kaynak: Danıştay Karar Arama