KÜNYE
Danıştay 15. Daire Başkanlığı 2016/4996 E., 2018/2745 K.·T.C. Danıştay Onbeşinci Daire
- Karar tarihi
- 20 Mart 2018
- Esas No
- 2016/4996
- Karar No
- 2018/2745
- Temyiz Eden (Davacı)
- .........
- Vekili
- Av. ..........
- Karşı Taraf (Davalı)
- .............
- Vekili
- ..................
Karar Metni
281 kelime·1 dk okuma·2 bölüm
İstemin Özeti
İstanbul'da kampanyalı konut satışı faaliyetinde bulunan davacı şirket tarafından, tüketicilerin ödemelerinin teminat altına alınmasına ilişkin yükümlülüklerini yerine getirmediğinden bahisle 4077 sayılı Tüketicinin Korunması Hakkında Kanun hükümleri uyarınca 117.200,00 TL idari para cezası ile cezalandırılmasına ilişkin işleme dayanılarak davacı hakkında düzenlenen 30.06.2014 tarih ve -000008 sayılı ödeme emrinin iptali istemiyle açılan dava sonucunda, .... İdare Mahkemesi'nce; idari para cezasına karşı açılan davanın reddilerek kesinleştiği bunun tahsili için düzenlenen dava konusu işlemde hukuka aykırılık bulunmadığı gerekçesiyle davanın reddi yolunda verilen kararın, hukuka uygun olmadığı ileri sürülerek temyizen incelenerek bozulması istenilmektedir.
Savunmanın Özeti : Savunma verilmemiştir. Tetkik Hakimi Düşüncesi : Temyiz isteminin reddi gerektiği düşünülmektedir.
TÜRK MİLLETİ ADINA
Karar veren Danıştay Onbeşinci Dairesi'nce, tetkik hakiminin açıklamaları dinlenip, dosyadaki belgeler incelenerek gereği görüşüldü:
2577 sayılı İdari Yargılama Usulü Kanunu'nun "Kararın Bozulması" başlıklı 49. maddesinin 2. fıkrasında; temyiz incelemesi sonucu Danıştayın; a) Görev ve yetki dışında bir işe bakılmış olması, b) Hukuka aykırı karar verilmesi, c) Usul hükümlerinin uygulanmasında kararı etkileyebilecek nitelikte hata veya eksikliklerin bulunması sebeplerinden dolayı incelenen kararı bozacağı kuralına yer verilmiştir.
Dosyadaki belgeler ile temyiz dilekçesindeki iddiaların incelenmesinden, temyiz istemine konu kararın hukuka ve usule uygun olduğu, kararın bozulmasını gerektirecek yasal bir sebebin bulunmadığı sonucuna varılmıştır.
Danıştay Danıştay 15. Daire Başkanlığı, E. 2016/4996, K. 2018/2745, 20 Mart 2018 tarihli karar · Kaynak: Danıştay Karar Arama