Danıştay Danıştay 15. Daire Başkanlığı E.2017/1165 K.2017/6279

Hüküm veren Danıştay Onbeşinci Dairesi'nce, tetkik hakiminin açıklamaları dinlenip, dosyadaki belgeler incelenerek gereği görüşüldü:

2577 sayılı İdari Yargılama Usulü Kanunu'nun 31. maddesinin "hakimin davaya bakmaktan memnuiyeti ve reddi, ehliyet, üçüncü şahısların davaya katılması, davanın ihbarı, tarafların vekilleri, feragat ve kabul, teminat, mukabil dava, bilirkişi, keşif, delillerin tespiti, yargılama giderleri, adli yardım ve duruşma sırasında tarafların mahkemenin sükununu ve inzibatını bozacak hareketlerine karşı yapılacak işlemler" konularında yollamada bulunduğu 1086 sayılı Hukuk Usulü Muhakemeleri Kanunu,

04.02.2011 tarih ve 27836 sayılı Resmî Gazete'de yayımlanan ve 01.10.2011 tarihinde yürürlüğe giren 6100 sayılı Hukuk Muhakemeleri Kanunu'nun 450. maddesi ile yürürlükten kaldırılmış; anılan Kanun'un 447. maddesinin 2. fıkrasında ise, "Mevzuatta, yürürlükten kaldırılan 18.06.1927 tarih ve 1086 sayılı Hukuk Usulü Muhakemeleri Kanunu'na yapılan yollamalar, Hukuk Muhakemeleri Kanunu'nun bu hükümlerin karşılığını oluşturan maddelerine yapılmış sayılır." kuralına yer verilmiştir.

Bu şekilde yollamada bulunulan 6100 sayılı Kanun'un 307 ve 311. maddelerinde feragat; davacının, talep sonucundan kısmen veya tamamen vazgeçmesi olarak tanımlanmış ve feragatın kesin hükmün hukuksal sonuçlarını doğuracağı belirtilmiştir.

Dava açma hakkı şahsa bağlı olup, kişinin davanın her aşamasında davası ile ulaşmak istediği sonuçtan vazgeçebilmesi bu hakkın doğal sonucudur.

Dava dosyasının incelenmesinden; davacı vekillerinin 13/10/2017 tarihinde kayıtlara giren Mahkeme'ye hitaben verdiği dilekçe ile davadan feragat ettiği görülmektedir.

Davanın asıl sahibi olarak davacının, kanunda öngörülen şekle ve esasa uygun olarak davasından açık bir irade ile beyanda bulunarak feragat etmiş olması karşısında taraflar arasında uyuşmazlığı sona erdiren bu beyanın dikkate alınarak feragat nedeniyle davanın sona erdirilmesi gerekmektedir.