Danıştay Danıştay 5. Daire Başkanlığı E.2014/1324 K.2015/10428

Hüküm veren Danıştay Beşinci Dairesince işin gereği düşünüldü: Dava, Pınarhisar Meslek Yüksekokulu bünyesinde Bilgisayar İşletmeni olarak görev yapan davacının, öğrenim durumu nedeniyle Adana Bilim ve Teknoloji Üniversitesi Rektörlüğü emrine atanmasına muvafakat verilmemesine ilişkin 20.03.2013 gün ve 1702 sayılı işlemin iptali istemiyle açılmıştır.

. İdare Mahkemesince verilen … günlü, … sayılı kararla.

Anayasa'da düzenlenen 'Eğitim ve Öğrenim hakkı' ve 657 sayılı Yasanın amir hükümleri karşısında, Pınarhisar Meslek Yüksekokulu bünyesinde bilgisayar işletmeni olarak görev yapan davacının, üst öğrenim niteliğinde olan Mersin Üniversitesi Turizm İşletmeciliği ve Otelcilik Bölümüne dikey geçiş sınavı sonucunda kaydını yaptırdığından bahisle atanmayı talep ettiği Adana Bilim ve Teknoloji Üniversitesi Rektörlüğünde, davacının talebine uygun kadro bulunmasına rağmen, davalı İdare tarafından, Anayasa ile koruma altına alınan 'Eğitim ve Öğrenim hakkı' ilkesine aykırı biçimde,

yalnızca personel gereksinimi gerekçesi ile naklen atanmasına muvafakat verilmemesi yönünde tesis edilen dava konusu işlemde hukuka uyarlık bulunmadığı gerekçesiyle dava konusu işlem iptal edilmiştir.

Davalı İdare, dava konusu işlemin hukuka uygun olduğunu öne sürmekte ve İdare Mahkemesi kararının temyizen incelenerek bozulmasını istemektedir.

657 Sayılı Devlet Memurları Kanunu'nun "Memurların bir kurumdan diğerine nakilleri" başlıklı 74. maddesinin 1. fıkrasında, memurların bu Kanun'a tabi kurumlar arasında kurumların muvafakatı ile kazanılmış hak dereceleri üzerinden veya 68. maddedeki esaslar çerçevesinde derece yükselmesi suretiyle, bulundukları sınıftan veya öğrenim durumları itibariyle girebilecekleri sınıftan, bir kadroya nakillerinin mümkün olduğu hükme bağlanmıştır.

Anılan Yasa kuralı ile, memurların kurumlar arası nakil suretiyle atanmaları için her iki İdarenin ortak iradesi zorunlu kılınmıştır. Memurların, gerek bulundukları sınıftan, gerekse öğrenim durumları itibariyle girebilecekleri sınıftan bir kadroya kurumlar arası nakil suretiyle atanmaları konusunda İdarelere tanınmış olan takdir yetkisinin, kadro ve ihtiyaç durumu ile personelin nitelikleri gözetilerek kullanılacağı açıktır.

Dava dosyasının incelenmesinden, Turizm ve Otel işletmeciliği ön lisans mezunu olan davacının, 20.08.2009 tarihinden itibaren Pınarhisar Meslek Yüksekokulu bünyesinde bilgisayar işletmeni olarak görev yaptığı, Anadolu Üniversitesi İşletme bölümünden 30.05.2011 tarihinde mezun olduğu, 2006 yılında ÖSYM tarafından yapılan dikey geçiş sınavı sonucunda mezun olduğu ön lisans bölümünün üst öğrenimi olan 4 yıllık Mersin Üniversitesi Turizm İşletmeciliği ve Otelcilik Bölümüne kaydını yaptırdığı, eğitimine devam edebilmek için Adana Bilim ve Teknoloji Üniversitesi Rektörlüğüne naklen atanma talebiyle başvurduğu,

Adana Bilim ve Teknoloji Üniversitesi Rektörlüğü tarafından da davacının naklen atanması için davalı İdareden muvafakat istendiği, davalı İdarece söz konusu talebin reddi üzerine görülmekte olan davanın açıldığı anlaşılmıştır.

İdare Mahkemesi kararında, Anayasada yer alan hüküm çerçevesinde kimsenin eğitim hakkından mahrum kalmaması gerektiği hususuna yer verilmiş ise de; ilgilinin kamu görevlisi olmasının kendisine sağladığı bir takım ayrıcalık ve avantajların yanı sıra, bazı külfet ve sorumluluklara katlanmayı ve diğer kişilerin tabi olmadığı bazı sınırlamalara tabi olmayı da gerektirmektedir. Kamu görevine kendi isteği ile giren kişi, bu statünün gerektirdiği ayrıcalıklardan yararlanmayı ve külfetlere katlanmayı kabul etmiş sayılmakta olup, kamu hizmetinin kendine has özellikleri, bu sınırlamaları zorunlu kılmaktadır.

Eğitim hakkının korunması gerekçesiyle İdareden, atamaya ilişkin bütün işlemlerde personelin eğitim mazeretlerini kayıtsız şartsız karşılamasının beklenmesi, İdarenin üstlendiği kamu hizmetinin yürütülmesini imkansız hale getirebilecektir.

Anayasa ile güvence altına eğitim hakkının kapsamının, kamu görevlisinin devam etmek istediği bir eğitim programının, atanma veya atanmama taleplerinde mazeret olarak dikkate alınması ve atanma talebinin eğitim özrü doğrultusunda yerine getirilmesi gibi pozitif yükümlülükleri içerecek kadar geniş olduğu sonucuna ulaşılması mümkün değildir.

Nitekim, eğitim özrü nedeniyle kurumlar arası atama talebine ilgili İdarece muvafakat verilmemesi ve buna ilişkin davanın reddedilmesi üzerine, Anayasa Mahkemesine yapılan bireysel başvuru sonucunda Anayasa Mahkemesince verilen 20/02/2014 günlü, 2012/606 Başvuru sayılı kararda da bu görüş bensimsenmiştir.

Davacı her ne kadar eğitim özrü nedeniyle Adana Bilim ve Teknoloji Üniversitesi Rektörlüğüne atanmasına muvafakat verilmesini istemekteyse de.

Pınarhisar Meslek Yüksekokulu bünyesinde bilgisayar işletmeni olarak görev yaptığı dönemde Anadolu Üniversitesi İşletme bölümünden 2011 yılı itibarıyla mezun olduğu, üst öğrenim mahiyetindeki 4 yıllık Mersin Üniversitesi Turizm İşletmeciliği ve Otelcilik Bölümüne memuriyete başlamadan yaklaşık 3 yıl önce kayıt yaptırdığı ve halen bölümünün dördüncü sınıfında eğitimine devam ettiği, memuriyete devam ederken öğrenimini aksatmadan, Anadolu Üniversitesi İşletme bölümünden mezun olabildiği ve Mersin Üniversitesi Turizm İşletmeciliği ve Otelcilik Bölümünün dördüncü sınıfına kadar eğitimine devam edebildiği dikkate alındığında,

davacının öğrenim özrü nedeniyle atanma istemine muvafakat verilmemesine dair işlemde hukuka aykırılık, anılan işlemin iptaline ilişkin İdare Mahkemesi kararında hukuki isabet görülmemiştir.

Açıklanan nedenlerle, davalı İdarenin temyiz isteminin kabulüyle, … İdare Mahkemesince verilen … günlü, …. sayılı kararın; 2577 sayılı İdari Yargılama Usulü Kanununun 49. maddesinin 1/b fıkrası uyarınca bozulmasına; aynı maddenin 3622 sayılı Kanun'la değişik 3. fıkrası gereğince ve yukarıda belirtilen hususlar da gözetilerek yeniden bir karar verilmek üzere dosyanın adı geçen Mahkemeye gönderilmesine, 15/12/2015 tarihinde oyçokluğuyla karar verildi.

(X) KARŞI OY

Temyiz istemine konu İdare Mahkemesi kararı ve dayandığı gerekçe hukuk ve usule uygun olup, bozulmasını gerektiren bir neden bulunmadığından anılan kararın onanması gerektiği gerekçesiyle çoğunluk kararına katılmıyoruz.