Danıştay İdare Dava Daireleri Kurulu E.2019/2496 K.2021/976

Dava konusu istem: Çevre ve Şehircilik Bakanlığınca onaylanarak 18/04/2012 tarihinde askıya çıkarılan Mardin- Batman- Siirt- Şırnak- Hakkari Planlama Bölgesi 1/100.000 ölçekli Çevre Düzeni Planının M46 ve M47 sayılı paftalarının Ilısu Barajı önerilen bölümleri ile plan açıklama raporunun 1.4.2.1.1.1 sayılı madde 5., 1.4.2.1.1.4 sayılı Ilısu Barajı, 1.4.2.1.1.1.6 sayılı Ilısu Hes, 1.5.2.8 sayılı Hasankeyf bölümleri ve uygulama hükümlerinin Ilısu Barajı ile ilgili bölümlerinin iptali istenilmiştir.

Daire kararının özeti: Danıştay Altıncı Dairesinin 26/06/2019 tarih ve E:2016/11236, K:2019/6450 sayılı kararıyla; Danıştay İdari Dava Daireleri Kurulunun 04/02/2015 tarih ve E:2013/1700, K:2015/196 sayılı usule ilişkin bozma kararına uyulup işin esasının incelenmesine geçilerek Dairelerinin E:2012/7166 sayılı dosyasında yerinde yaptırılan keşif ve bilirkişi incelemesi sonucu düzenlenen rapor ile dosyadaki bilgi ve belgelerin değerlendirilmesinden;

Plan Uygulama Hükümlerinde, amaç ve kapsamdan sonra gelen genel ilkeler başlığı altında, koruma ilkeleri, gelişme ilkeleri ve planlama ilkelerinin yer aldığı, korumaya ilişkin ilkeler başlığı altında da planlama bölgesinde var olan tüm doğal ve kültürel değerlerin korunacağının ilke kararı olarak kabul edildiği, plan, plan hükümleri ve plan açıklama raporunda bu hususun fiziki plana yansıtılması için kararlar üretildiği,

Davalı idarece ÇDP yapım sürecinde planlama alanına ilişkin, planlamaya esas oluşturacak/yön gösterecek fiziki, sosyal ve ekonomik veriler elde edilerek, bu kapsamda kamu kurum ve kuruluşlarınca gerçekleştirilen veya gerçekleştirilmesi planlanan ve yatırım programına alınan projelerin veri olarak temin edildiği,

Ilısu Barajına ilişkin bilgilerin de, DSİ Genel Müdürlüğü verileri içinde, yatırım programı kapsamında yer alan, dava konusu ÇDP'de "kamu kurum ve kuruluşlarının yatırım programında yer alan bir yatırım projesi" olarak değerlendirilerek plana işlendiği,

Bu durumda, Hasankeyf yerleşmesinin taşınacağı yerin belirlenmesi hususunun çok önceden karara bağlandığı, Ilısu Barajı Projesinin davaya konu ÇDP'den önce yatırım kapsamına alınıp ilgili çalışmaların yapıldığı ve tamamlandığı,

Bu ölçekte karara bağlanan bir yatırımın ÇDP'de veri alınması ve plana işlenmesinin planlama ilkelerine, şehircilik esaslarına ve kamu yararına aykırı olmadığı,

Alt ölçekli plan çalışmalarında alanın özelliği gözönünde bulundurularak gerekli koruma ve kullanma tedbirlerinin alınacağı sonucuna ulaşıldığından, davaya konu planda, şehircilik ilkelerine, planlama esaslarına, kamu yararına ve mevzuata aykırılık bulunmadığı gerekçesiyle davanın reddine karar verilmiştir.

TEMYİZ EDENİN İDDİALARI

Davacı tarafından, 03/10/2012 tarihinde dava konusu Çevre Düzeni Planının çeşitli değişikliklerle yeniden onaylandığı, söz konusu plan değişikliğine de kendileri tarafından dava açıldığı, önceki plan tamamıyla yürürlükten kalktığından, bakılan davanın konusuz kaldığı, Dairece dava hakkında karar verilmesine yer olmadığına karar verilmesi gerekirken, davanın reddedilmesinde hukuki isabet bulunmadığı ileri sürülmektedir.

KARŞI TARAFIN SAVUNMASI

Davalı idare tarafından, Danıştay Altıncı Dairesince verilen kararın usul ve hukuka uygun bulunduğu ve temyiz dilekçesinde öne sürülen nedenlerin, kararın bozulmasını gerektirecek nitelikte olmadığı belirtilerek temyiz isteminin reddi gerektiği savunulmaktadır.

DANIŞTAY TETKİK HÂKİMİ … DÜŞÜNCESİ : Temyiz isteminin reddi ile Daire kararının onanması gerektiği düşünülmektedir.

TÜRK MİLLETİ ADINA

Karar veren Danıştay İdari Dava Daireleri Kurulunca, Tetkik Hâkiminin açıklamaları dinlendikten ve dosyadaki belgeler incelendikten sonra gereği görüşüldü:

HUKUKİ DEĞERLENDİRME

Danıştay dava dairelerinin nihai kararlarının temyizen incelenerek bozulması, 2577 sayılı İdari Yargılama Usulü Kanunu'nun 49. maddesinde yer alan; "a) Görev ve yetki dışında bir işe bakılmış olması, b) Hukuka aykırı karar verilmesi, c)Usul hükümlerinin uygulanmasında kararı etkileyebilecek nitelikte hata veya eksikliklerin bulunması" sebeplerinden birinin varlığı hâlinde mümkündür. Temyizen incelenen karar usul ve hukuka uygun olup, temyiz dilekçesinde ileri sürülen iddialar kararın bozulmasını gerektirecek nitelikte görülmemiştir.