Danıştay İdare Dava Daireleri Kurulu E.2019/2859 K.2020/2823

2-… Bakanlığı - … VEKİLİ : Av. … 3-… Kaymakamlığı - …

İSTEMİN KONUSU

Danıştay Onikinci Dairesinin 03/05/2019 tarih ve E:2018/3703, K:2019/3290 sayılı kararının temyizen incelenerek bozulması istenilmektedir.

YARGILAMA SÜRECİ

Dava konusu istem: Ankara ili, Yenimahalle ilçesi, ... İlköğretim Okulunda ... olarak görev yapan davacı tarafından, yıllık iznini kullandığı 21 Temmuz - 12 Ağustos 2011 tarihleri arasında tarafına ek ders ücreti ödenmemesine ilişkin Yenimahalle Kaymakamlığı işlemi ile bu işlemin dayanağı olan 16/12/2006 tarih ve 26378 sayılı Resmi Gazete'de yayımlanarak yürürlüğe giren 01/12/2006 tarih ve 2006/11350 sayılı Milli Eğitim Bakanlığı Yönetici ve Öğretmenlerinin Ders ve Ek Ders Saatlerine İlişkin Karar'ın 25. maddesinin 3. fıkrasında yer alan "...10..." ibaresinin iptali ile yoksun kaldığı parasal hakların yasal faiziyle birlikte ödenmesine karar verilmesi istenilmiştir.

Daire kararının özeti: Danıştay Onikinci Dairesinin 03/05/2019 tarih ve E:2018/3703, K:2019/3290 sayılı kararıyla;

439 sayılı Milli Eğitim Bakanlığına Bağlı Yüksek ve Orta Dereceli Okullar Öğretmenleri ile İlkokul Öğretmenlerinin Haftalık Ders Saatleri ile Ek Ders Ücretleri Hakkında Kanun'un Ek 1. maddesi ile 657 sayılı Devlet Memurları Kanunu'nun "Ders görevi" başlıklı 89. maddesinden bahsedilerek, 439 sayılı Kanun'un Ek 1. maddesi ile 657 sayılı Kanun'un 89. maddesine yapılan atıf ile.

439 sayılı Kanun'un Ek 1. maddesinde belirtilen kurumlarda öğretmen ve yönetici olarak görev alanlarla diğer eğitim kurumlarında ve Milli Eğitim Bakanlığı merkez ve taşra teşkilatında görev alanlardan kimlerin zorunlu ek ders görevi alacağı ve haftalık çalışmalarının ne kadarının zorunlu ek ders görevinden sayılacağı, ücretle okutulacak ders saatlerinin sayısı, ders görevi alacakların nitelikleri ve diğer hususlarla ilgili olarak düzenleme yapma konusunda Bakanlar Kuruluna takdir yetkisi verildiği;

bu yetkiye dayanılarak 16/12/2006 tarih ve 26378 sayılı Resmi Gazete'de yayımlanarak 01/07/2006 tarihinden geçerli olmak üzere yayımı tarihinde yürürlüğe giren 01/12/2006 tarih ve 2006/11350 sayılı Bakanlar Kurulu Kararı eki, Milli Eğitim Bakanlığı Yönetici ve Öğretmenlerinin Ders ve Ek Ders Saatlerine İlişkin Karar'ın dava konusu işlem tarihindeki haliyle, "Ders niteliğindeki yönetim görevi" başlıklı 10. maddesinde; ilgili mevzuat hükümleri ile tespit edilen inceleme, araştırma, planlama, programlama, yönetim, denetim, eğitim ve öğretim gibi görevlerinden, .....

4) Diğer örgün ve yaygın eğitim kurumları ile azınlık okullarının müdür ve müdür başyardımcılarının haftada 20 saatinin,... ders niteliğinde yönetim görevi sayılacağı ve fiilen görev yapma karşılığında ek ders ücretinin ödeneceği düzenlemesinin, aynı Karar' ın "Görevin fiilen yapılması" başlıklı 25. maddesinde ise, bu Karar kapsamında ek ders ücreti ödenebilmesi için, ek ders görevinin fiilen yapılmış olması, ek ders görevinden sayılan veya ek ders görevinin yapılmış sayılacağı hâller bakımından ise bu Kararda belirlenen koşulların oluşmasının şart olduğu;

bu Kararın 10, 14 ve Ek 1. maddeleri ile 16. maddesinin 2. fıkrası uyarınca ödenen ek ders ücretlerinin, yarım günlük izinler hariç, her ne şekilde olursa olsun izinli ve raporlu olunan sürelerde ödenmeyeceği, ancak, fiilen yapılmayan ders karşılığı ek ders ücret ödemeleri nedeniyle 375 sayılı Kanun Hükmünde Kararname'nin Ek 3. maddesi uyarınca yapılmakta olan ek ödemeden yararlanamayanlar için bu fıkra hükmünün uygulanmayacağı düzenlemesine yer verildiği;

Ek ödemeden yararlanan ve yararlanmayan personel arasındaki eşitsizliğin giderilmesine yönelik dava konusu düzenlemenin hukukun genel ilkelerine, üst hukuk normlarına, kamu yararı ve hizmet gereklerine aykırı olmadığı sonucuna ulaşıldığından, dava konusu düzenlemenin ve bu düzenlemeye dayanarak tesis edilen bireysel işlemin hukuken iptalini gerektiren bir durum bulunmadığı; Öte yandan, dava konusu düzenlemede hukuka aykırılık görülmediğinden, hukuka uygun bulunan bu işlem nedeniyle davacının tazmini gereken bir zararının da olmadığı gerekçesiyle, davanın reddine karar verilmiştir.

TEMYİZ EDENİN İDDİALARI

Davacı tarafından, Karar'ın 25. maddesinin son fıkrası ile Kararın 10. maddesi kapsamında ek ders ücreti alan eğitim çalışanlarının bir kısmına izinli ve raporlu oldukları dönemlerde ek ders ücreti ödenmesinin olanaklı hale getirildiği, bunun ise Anayasa’nın 10. maddesindeki eşitlik ilkesine aykırı olduğu, bu düzenleme ile sadece izinli değil raporlu olunan dönemlerde de ek ders ücretinin kesilmesinin söz konusu olduğu,

bu madde kapsamında ek ders ücreti alanların hasta olup rapor aldıkları için cezalandırıldıkları, dava konusu düzenlemenin, 657 sayılı Kanun'un 104. maddesinde yıllık izin ve mazeret izinleri sırasında mali haklar ile sosyal yardımlara dokunulamayacağı yolundaki düzenlemeye de aykırı olduğu ve iptali gerektiği belirtilerek, Daire kararının bozulması gerektiği ileri sürülmüştür.

KARŞI TARAFIN SAVUNMALARI

Davalı idarelerden Cumhurbaşkanlığı ile Milli Eğitim Bakanlığı tarafından, Danıştay Onikinci Dairesince verilen kararın usul ve hukuka uygun bulunduğu ve temyiz dilekçesinde öne sürülen nedenlerin, kararın bozulmasını gerektirecek nitelikte olmadığı belirtilerek temyiz isteminin reddi gerektiği savunulmuş, Yenimahalle Kaymakamlığı tarafından, savunma verilmemiştir.

DANIŞTAY TETKİK HÂKİMİ … DÜŞÜNCESİ : Temyiz isteminin reddi ile Daire kararının onanması gerektiği düşünülmektedir.

TÜRK MİLLETİ ADINA

Karar veren Danıştay İdari Dava Daireleri Kurulunca, Tetkik Hâkiminin açıklamaları dinlendikten ve dosyadaki belgeler incelendikten sonra gereği görüşüldü:

HUKUKİ DEĞERLENDİRME

Danıştay dava dairelerinin nihai kararlarının temyizen incelenerek bozulması, 2577 sayılı İdari Yargılama Usulü Kanunu'nun 49. maddesinde yer alan; "a) Görev ve yetki dışında bir işe bakılmış olması, b) Hukuka aykırı karar verilmesi, c)Usul hükümlerinin uygulanmasında kararı etkileyebilecek nitelikte hata veya eksikliklerin bulunması" sebeplerinden birinin varlığı hâlinde mümkündür. Temyizen incelenen karar usul ve hukuka uygun olup, temyiz dilekçesinde ileri sürülen iddialar kararın bozulmasını gerektirecek nitelikte görülmemiştir.