Danıştay İdare Dava Daireleri Kurulu E.2020/1159 K.2021/1714

Dava konusu istem: Muğla İli, Bodrum İlçesi, …Köyü, …Mevkii, …Bölgesi, …paftada bulunan taşınmazların (eski …parsel) bulunduğu alanda Çevre ve Şehircilik Bakanlığının 26/12/2016 tarihli işlemiyle onaylanan 1/100.000 ölçekli Aydın-Muğla-Denizli Planlama Bölgesi Çevre Düzeni Planı değişikliğinin iptali istenilmiştir.

Daire kararının özeti: Danıştay Altıncı Dairesinin 10/04/2019 tarih ve E:2018/240, K:2019/2454 sayılı kararıyla;

Davalı idarenin, davanın süresinde açılmadığı yönündeki usule yönelik itirazının yerinde görülmediği belirtilerek,

2872 sayılı Çevre Kanunu'nun 9/1-b maddesi ve 644 sayılı Kanun Hükmünde Kararname ile verilen yetki çerçevesinde, davalı bakanlıkça dava konusu çevre düzeni planı değişikliğinin hazırlanarak onaylanmasında yetki yönünden mevzuata aykırılık bulunmadığı,

Uyuşmazlıkta, davacı tarafından, bölgenin turizm potansiyelinin bütüncül olarak değerlendirilmediği, uyuşmazlığa konu taşınmazın taşıdığı özellikler nedeniyle dava konusu plan değişikliğinde revizyona gidilerek Kültür ve Turizm Koruma ve Gelişme Bölgesi / Turizm Merkezi lejantı kapsamında değerlendirilmesi gerektiğinin öne sürüldüğü; davalı idare tarafından ise, davacıya ait taşınmazın çevre düzeni planında kentsel yerleşik alan ve önemli doğa alanı olarak tanımlanan bölgede kaldığı, dava konusu plan değişikliğinin bu taşınmazı kapsamadığının savunulduğu,

Kültür ve Turizm Koruma ve Gelişme Bölgeleri ile Turizm Merkezlerinin, 2634 sayılı Turizmi Teşvik Kanunu uyarınca; yeri, mevkii ve sınırları Cumhurbaşkanı (işlem tarihinde Bakanlar Kurulu) kararıyla tespit ve ilan edilen bölgeleri ifade ettiğinden, çevre düzeni planı ile anılan Kanun uyarınca belirlenmiş olan bölgelerin sınırlarının planlara işlenmesiyle yetinilip bu bölgelere yönelik olarak yeni bir kullanım kararı getirilmediği, ayrıca 2634 sayılı Kanun uyarınca tespit ve ilan edilmiş olan bölgeler dışında kalan taşınmazların Turizm Merkezi kapsamına alınmasına da yasal olanak bulunmadığı, bu nedenle, davacının bu yöndeki iddiasının yerinde görülmediği,

Bu durumda, leke plan niteliğinde olan ve bölgesel nitelikte genel arazi kullanım kararlarının belirlendiği dava konusu planın ölçeği (1/100.000) gözönünde bulundurulduğunda, parsel bazında kararların üretilmesinin mümkün olmadığı, planın havza ve bölge bazında ve mevzuata uygun tesis edildiği, planlama bölgesinde yer alan koruma-kullanma dengesi gözetilerek korunması gereken alanların yapılaşmalardan korunması için alt ölçekli plan kararlarına esas olacak yapılaşma koşullarının belirlendiği, ayrıca Kültür ve Turizm Koruma ve Gelişim Bölgeleri ile Turizm Merkezlerinde bu planla yeni kullanım kararı getirilmediği,

bu alanlarda, resmi kurumlarca verilmiş olan, bu plana altlık teşkil eden kurum görüşlerinin ve onaylı planların dava konusu plana işlendiği, diğer taraftan çevre düzeni planı hükümleri gereğince kentsel yerleşme alanlarında turizm tesis alanları da yer alabileceğinden, uyuşmazlığa konu taşınmaza yönelik davacı talebinin, bu kapsamda alt ölçekli planlarda değerlendirilebileceğinin de açık olduğu, bu nedenle, dava konusu planla, uyuşmazlığa konu taşınmaz için getirilen kullanım kararlarında şehircilik ilkelerine, planlama esaslarına ve kamu yararına aykırılık bulunmadığı gerekçesiyle davanın reddine karar verilmiştir.

TEMYİZ EDENİN İDDİALARI

Davacı tarafından, coğrafi, kültürel, bölgesel ve konumsal özellikleri ile sitelerinin konuşlandığı alanın turizm yönünden gelecek vaat ettiği, dava konusu plan değişikliği ile Kültür ve Turizm Koruma Merkezi / Turizm Merkezi olarak revize edilen komşu taşınmazlarda somut ve uzun vadeli turizm yatırımlarının gerçekleştirildiği, komşu taşınmazlar açısından geçerli olan bölgesel özellikler ve gerekçelerin kendi taşınmazları açısından da geçerli olmasına rağmen planlamada eşitlik ilkesine aykırı işlem tesis edildiği, mevzuata aykırı olan dava konusu plan değişikliğinin iptali gerekirken aksi yönde verilen Daire kararının bozulması gerektiği ileri sürülmektedir.

KARŞI TARAFIN SAVUNMASI

Davalı idare tarafından, Danıştay Altıncı Dairesince verilen kararın usul ve hukuka uygun bulunduğu ve temyiz dilekçesinde öne sürülen nedenlerin, kararın bozulmasını gerektirecek nitelikte olmadığı belirtilerek temyiz isteminin reddi gerektiği savunulmaktadır.

DANIŞTAY TETKİK HÂKİMİ …'IN DÜŞÜNCESİ : Temyiz isteminin reddi ile Daire kararının onanması gerektiği düşünülmektedir.

TÜRK MİLLETİ ADINA

Karar veren Danıştay İdari Dava Daireleri Kurulunca, Tetkik Hâkiminin açıklamaları dinlendikten ve dosyadaki belgeler incelendikten sonra gereği görüşüldü:

HUKUKİ DEĞERLENDİRME

Danıştay dava dairelerinin nihai kararlarının temyizen incelenerek bozulması, 2577 sayılı İdari Yargılama Usulü Kanunu'nun 49. maddesinde yer alan; "a) Görev ve yetki dışında bir işe bakılmış olması, b) Hukuka aykırı karar verilmesi, c)Usul hükümlerinin uygulanmasında kararı etkileyebilecek nitelikte hata veya eksikliklerin bulunması" sebeplerinden birinin varlığı hâlinde mümkündür. Temyizen incelenen karar usul ve hukuka uygun olup, temyiz dilekçesinde ileri sürülen iddialar kararın bozulmasını gerektirecek nitelikte görülmemiştir.