Danıştay İdare Dava Daireleri Kurulu E.2020/2128 K.2021/2404

Dava konusu istem: Türkiye Atom Enerjisi Kurumu Mal ve Hizmet Türlerine Ait Ücret Listesi'nde 01.01.01.00.00 kodunda yer alan nükleer tıp ünitelerinin lisanslanma ücretinin, 01.01.02.00.00 olarak değiştirilmesine ilişkin düzenlemenin ve bu değişiklik nedeniyle davacı şirketten eksik kalan 5.825,00-TL lisanslama ücretinin ödenmesinin istenilmesine dair işlemin iptali ile ihtirazi kayıtla ödenen bu bedelin ödeme tarihinden itibaren işleyecek avans faiziyle birlikte iadesi istenilmiştir.

Daire kararının özeti: Danıştay Onuncu Dairesinin 12/03/2020 tarih ve E:2016/149, K:2020/1248 sayılı kararıyla;

Davalı idarenin usule ilişkin itirazları yerinde görülmeyerek;

02/07/2018 tarih ve 703 sayılı anılan Kanun Hükmünde Kararname'nin 119. maddesiyle, ‘’Türkiye Atom Enerjisi Kurumu Kanunu’’ iken, adı, "Türkiye Atom Enerjisi Kurumunun Muafiyetleri ve Bazı Düzenlemeler Yapılması Hakkında Kanun" olarak değiştirilen 2690 sayılı Kanun'un dava konusu işlemin tesis edildiği tarihte yürürlükte olan 4. ve 8. maddeleri ile 26/05/2002 tarih ve 24766 sayılı Resmi Gazete'de yayımlanarak yürürlüğe giren Türkiye Atom Enerjisi Kurumu Başkanlığı Mal ve Hizmet Üretimi ve Yayın Gelirleri Yönetmeliği'nin 6, 8 ve 14. maddeleri belirtilerek;

Temel görevi insan, toplum ve çevre sağlığını, radyasyonun zararlı etkilerinden korumak olan Türkiye Atom Enerjisi Kurumunun, sunduğu mal ve hizmet listesini oluşturmak, değişiklik yapmak, radyoaktif maddeler ve radyasyon cihazları ile yapılan her işlemde resmi ve özel kurum-kuruluş ve kişilere ruhsata esas olacak lisans vermek ve radyasyon güvenliği açısından da bunları denetlemek, resmi ve özel kurum-kuruluş ve kişilere verilecek olan faaliyetlerin lisanslanmasının ücretlerini tespit ederek, bunu yıl başında yayımlayacağı tarifeler ile ilgililere duyurmak yetkisine sahip olduğu;

Doğal olarak, toplum ve çevre sağlığı açısından hayati öneme sahip olan hizmetleri karşılığında, idare tarafından belirlenecek olan mal/hizmet türünün gireceği tarifenin veya tarifenin tabi olacağı lisanslama ücretinin, lisanslama aşamasında yapılması zorunlu olan laboratuvar incelemesi, denetim ve diğer kontrol işlemlerinin fazlalığına göre değişiklik gösterebileceği;

Davacı Şirket tarafından, 01/01/2015 tarihinden sonra ödenen lisanslama ücretinin önceki yıllara göre yaklaşık olarak beş kat tutarında arttırılmasının hukuki dayanağının bulunmadığı ve gerekçesinin ortaya konulamadığı ileri sürülerek, 01.01.01.00.00 kod numaralı hizmet türünde yer almaları gerektiği belirtilmekte ise de, davalı idarece, nükleer tıp ünitelerinde, radyoaktif bulaşma riski taşıyan açık radyoaktif kaynakların kullanılması, yerleşimlerinin geniş alanlara yayılması ve gelişen teknolojiye bağlı olarak,

nükleer tıp uygulamalarında kullanılan radyoizotopların çeşitliliğinin artışı ve görüntüleme cihazları olarak X ışını da üreten SPECT/CT ve PET/CT gibi kombine cihazların kullanımının, güvenlik ve denetim gerektirmesinden kaynaklı olarak maliyet artışına yol açması nedeniyle nükleer tıp ünitelerinin radyasyon tesisi kapsamına alınması gerektiğinin değerlendirilmesi ve Türkiye Atom Enerjisi Kurumu Başkanlığına mevzuatta tanınan değişiklik yapabilme yetkisi karşısında, söz konusu ünitelerin lisansının belirtilen gerekçelere dayalı olarak 01.01.02.00.00 kod numaralı tarifeye tabi tutulmasında hukuk aykırılık bulunmadığı;

2690 sayılı Kanun ile verilen yetki çerçevesinde hazırlanıp yürürlüğe konulan dava konusu Türkiye Atom Enerjisi Kurumu 2015 Yılı Mal ve Hizmet Türlerine Ait Ücret Listesi'nin 01.01.02.00.00 kod numaralı hizmet türünde, Radyasyon tesislerinin (nükleer tıp, ışınlama, radyoizotop üretim, radyofarmasi vb.) lisanslanması için 7.285,00-TL ücret belirlenmesine ilişkin düzenlemede ve bu ücret esas alınarak davacı adına tesis edilen işlemde dayanağı Kanuna, üst hukuk normlarına ve kamu yararına aykırılık bulunmadığı gerekçesiyle davanın reddine karar verilmiştir.

TEMYİZ EDENİN İDDİALARI

Davacı tarafından, dava konusu değişiklik nedeniyle nükleer tıp ünitelerinin lisanslama ücretlerinin beş kat arttığı, mevzuatta ve davalı idarenin görevlerinde herhangi bir değişiklik olmamasına rağmen artışa gidildiği, bu artışın gerekçesinin ortaya konulmadığı, anılan ünitelerde radyoaktif bulaşma riski taşıyan açık radyoaktif kaynakların kullanılması ve yerleşimlerinin geniş alanlara yayılmasının yeni bir durum olmadığı ileri sürülmektedir.

KARŞI TARAFIN SAVUNMASI

Davalı idare tarafından, Danıştay Onuncu Dairesince verilen kararın usul ve hukuka uygun bulunduğu ve temyiz dilekçesinde öne sürülen nedenlerin, kararın bozulmasını gerektirecek nitelikte olmadığı belirtilerek temyiz isteminin reddi gerektiği savunulmaktadır.

DANIŞTAY TETKİK HÂKİMİ …'UN DÜŞÜNCESİ : Temyiz isteminin reddi ile Daire kararının onanması gerektiği düşünülmektedir.

TÜRK MİLLETİ ADINA

Karar veren Danıştay İdari Dava Daireleri Kurulunca, Tetkik Hâkiminin açıklamaları dinlendikten ve dosyadaki belgeler incelendikten sonra gereği görüşüldü:

HUKUKİ DEĞERLENDİRME

Danıştay dava dairelerinin nihai kararlarının temyizen incelenerek bozulması, 2577 sayılı İdari Yargılama Usulü Kanunu'nun 49. maddesinde yer alan; "a) Görev ve yetki dışında bir işe bakılmış olması, b) Hukuka aykırı karar verilmesi, c)Usul hükümlerinin uygulanmasında kararı etkileyebilecek nitelikte hata veya eksikliklerin bulunması" sebeplerinden birinin varlığı hâlinde mümkündür. Temyizen incelenen karar usul ve hukuka uygun olup, temyiz dilekçesinde ileri sürülen iddialar kararın bozulmasını gerektirecek nitelikte görülmemiştir.