Danıştay İdare Dava Daireleri Kurulu E.2020/2170 K.2021/684

2- … Müdürlüğü VEKİLİ: Av. …

KARŞI TARAF (DAVACI) : …

VEKİLİ : Av. …

İSTEMİN KONUSU

Danıştay Onikinci Dairesinin 21/01/2020 tarih ve E:2018/4393, K:2020/386 sayılı kararının temyizen incelenerek bozulması istenilmektedir.

YARGILAMA SÜRECİ

Dava konusu istem: Orman Genel Müdürlüğü, Isparta Orman Bölge Müdürlüğü'ne bağlı Kadastro ve Mülkiyet Şube Müdürlüğünde … olarak görev yapmakta iken 02/03/2015 tarihinde emekliye ayrılan davacı tarafından, görev yaptığı dönemde lojmanda oturma süresini doldurduğu halde süresi içerisinde tahliye etmediğinden bahisle, lojman işgaliye bedeli olarak maaşından kesinti yapılmasına ilişkin işlem ile anılan işleme dayanak olarak gösterilen 16/07/1984 tarih ve 84/8345 sayılı Bakanlar Kurulu Kararı ile hazırlanan,

23/09/1984 tarih ve 18524 sayılı Resmi Gazete'de yayımlanarak yürürlüğe konulan Kamu Konutları Yönetmeliğinin 27/03/2012 tarih ve 28246 sayılı Resmi Gazete'de yayımlanan Yönetmelikle değişik 34. maddesinin üçüncü fıkrasının iptaline ve maaşından kesilerek tahsil edilen toplam 2.451,52 TL işgaliye bedelinin kesinti tarihlerinden itibaren işletilecek yasal faiziyle birlikte tarafına ödenmesine karar verilmesi istenilmiştir.

Daire kararının özeti: Danıştay Onikinci Dairesinin 21/01/2020 tarih ve E:2018/4393, K:2020/386 sayılı kararıyla;

Danıştay Beşinci Dairesinin 28/05/2014 tarih ve E:2013/10117 sayılı kararıyla, 2946 sayılı Kanun'un 8. maddesinde konutta oturma süresi sona erenlere karşı idarelere sadece konutu boşalttırma yetkisi tanındığı, konutun boşaltılmaması durumunda idareye işgaliye bedeli tahsil etme yetkisi verilmediği, Kanun'un anılan maddesinde yer alan açık kurala rağmen, dava konusu Yönetmeliğin 34. maddesinin değiştirilen üçüncü fıkrası ile idareye işgaliye bedeli tahsil etme hakkı tanınmasının hukuka aykırı olduğu gerekçesiyle söz konusu düzenlemenin yürütmesinin durdurulmasına;

daha sonra Danıştay Onbirinci Dairesinin 24/05/2018 tarih ve E:2016/5537, K:2018/2580 sayılı kararıyla iptaline karar verildiği anlaşıldığından, hukuka aykırılığı tespit edilen dava konusu düzenlemenin iptalinin gerektiği sonucuna varıldığı,

Düzenlemenin hukuka uygun görülmeyerek iptal edilmesi nedeniyle, bu düzenlemeye dayanılarak tesis edilen, lojman işgaliye bedeli olarak davacının maaşından yapılan kesinti işleminde de hukuka uygunluk görülmediği,

Davacının maaşından yapılan kesinti işleminin, hukuka aykırı olduğu tespit edilerek iptaline karar verilmiş olması ve iptal kararlarının, iptali istenilen işlemi tesis edildiği tarih itibarıyla ortadan kaldırarak, o işlemin tesisinden önceki hukuki durumun geri gelmesini sağlayan niteliği göz önünde bulundurulduğunda, anılan kesintilerin, idareye başvuru tarihi olan 27/04/2015 tarihinden itibaren işletilecek yasal faiziyle birlikte ödenmesi gerektiği gerekçesiyle,

Dava konusu 16/07/1984 tarih ve 84/8345 sayılı Bakanlar Kurulu Kararı ile hazırlanan, 23/09/1984 tarih ve 18524 sayılı Resmi Gazete'de yayımlanarak yürürlüğe konulan, Kamu Konutları Yönetmeliğinin 27/03/2012 tarih ve 28246 sayılı Resmi Gazete'de yayımlanan Yönetmelikle değişik 34. maddesinin üçüncü fıkrasının ve davacının maaşından işgaliye bedeli kesilmesine ilişkin işlemin iptaline, davacının maaşından işgaliye bedeli olarak kesilen toplam 2.451,52 TL'nin idareye başvurduğu 27/04/2015 tarihinden itibaren işletilecek yasal faiziyle birlikte davacıya ödenmesine karar verilmiştir.

TEMYİZ EDENİN İDDİALARI

Davalı idarelerden Cumhurbaşkanlığı tarafından, 15/11/2008 tarihinde tarafına konut teslimi yapılan davacının, 5 yıllık oturma süresinin 15/11/2013 tarihinde sona erdiği, anılan sürenin dolması nedeniyle davacıdan 15 günlük yasal süre içerisinde lojmanın boşaltması, aksi durumda işgaliye bedeli kesileceği yolunda bildirim yapıldığı, davacının 17/03/2015 tarihinde oturduğu lojmanı boşalttığı, Danıştay İkinci Dairesinin 20/03/2014 tarih ve E:2013/5756 sayılı yürütmenin durdurulması kararına istinaden 2014 yılı haziran ayı için kira bedelinin 4 katı olarak tahsil edilen işgaliye bedelinin davacıya iadesinin yapıldığı,

kamu yararı ve hizmet gerekleri doğrultusunda tesis edilen işlemi hukuka aykırı bir biçimde iptal eden Daire kararının iptale ilişkin kısmının bozulması gerektiği ileri sürülmektedir.

Davalı idarelerden Orman Genel Müdürlüğü tarafından, dava konusu işlemin hukuki dayanağı olan Kamu Konutları Yönetmeliği'nin 34. maddesinin 3. fıkrasının, Danıştay Onbirinci Dairesinin 24/05/2018 tarih ve E:2016/5537, K:2018/2580 sayılı kararıyla iptaline karar verilmesi ve söz konusu kararın Danıştay İdari Dava Daireleri Kurulunun 07/10/2019 tarih ve E:2018/4624, K:2019/4119 sayılı kararı ile onanarak kesinleşmesi sebebiyle yürürlükte olmayan hüküm gerekçe gösterilerek dava konusu işlemin iptaline karar verilmesinin hukuka aykırı olduğu,

davacının maaşından kesilen işgaliye bedeli hususunda ise, dava açma süresi geçirildikten sonra dava açıldığından süre aşımından davanın reddine karar verilmesi gerekirken, işgaliye bedeli olarak kesilen miktarın yasal faizi ile iadesine karar verilmesinin bozmayı gerektirecek nitelikte olduğu, ayrıca Danıştay İdari Dava Daireleri Kurulunun 07/10/2019 tarih ve E:2018/4624, K:2019/4119 sayılı kararının kesinleşmesinden önceki tarihi kapsayan faize ilişkin talebin de reddine karar verilmesi gerekirken, davacının idareye başvuru tarihinin esas alınmasının hukuka aykırı olduğu belirtilerek Daire kararının bozulması gerektiği ileri sürülmektedir.

KARŞI TARAFIN SAVUNMASI

Davacı tarafından, Danıştay Onikinci Dairesince verilen kararın usul ve hukuka uygun bulunduğu ve temyiz dilekçesinde öne sürülen nedenlerin, kararın bozulmasını gerektirecek nitelikte olmadığı belirtilerek temyiz isteminin reddi gerektiği savunulmaktadır.

DANIŞTAY TETKİK HÂKİMİ …'ÜN DÜŞÜNCESİ : Temyiz istemlerinin reddi ile Daire kararının onanması gerektiği düşünülmektedir.

TÜRK MİLLETİ ADINA

Karar veren Danıştay İdari Dava Daireleri Kurulunca, Tetkik Hâkiminin açıklamaları dinlendikten ve dosyadaki belgeler incelendikten sonra gereği görüşüldü:

HUKUKİ DEĞERLENDİRME

Danıştay dava dairelerinin nihai kararlarının temyizen incelenerek bozulması, 2577 sayılı İdari Yargılama Usulü Kanunu'nun 49. maddesinde yer alan; "a) Görev ve yetki dışında bir işe bakılmış olması, b) Hukuka aykırı karar verilmesi, c)Usul hükümlerinin uygulanmasında kararı etkileyebilecek nitelikte hata veya eksikliklerin bulunması" sebeplerinden birinin varlığı hâlinde mümkündür. Temyizen incelenen karar usul ve hukuka uygun olup, temyiz dilekçesinde ileri sürülen iddialar kararın bozulmasını gerektirecek nitelikte görülmemiştir.