Danıştay İdare Dava Daireleri Kurulu E.2020/3393 K.2021/812

Dava konusu istem: Maliye Bakanlığı Bütçe ve Mali Kontrol Genel Müdürlüğünün … tarih ve … sayılı yazısının iptali istenilmiştir.

Daire kararının özeti: Danıştay Onikinci Dairesinin 16/10/2019 tarih ve E:2017/1281, K:2019/7727 sayılı kararıyla;

657 sayılı Devlet Memurları Kanunu'nun 1. maddesinin birinci fıkrası, 2., 4., 5., 146. ve 147. maddeleri, 375 sayılı Kanun Hükmünde Kararname’ye 11/10/2011 tarih ve 666 sayılı Kanun Hükmünde Kararname ile eklenen Ek 9. maddenin birinci fıkrası, Ek (I) sayılı Cetvel hükümlerine yer verilerek;

Yukarıda aktarılan mevzuat hükümleri ile, kamuda istihdam şekillerinden olan geçici personel statüsünün tanımı yapılarak, Devlet Personel Başkanlığı ve Maliye Bakanlığının görüşlerine dayanılarak hangi işlerin bir yıldan az süreli veya mevsimlik olduğunu, bu personelin sayısını, ödenecek ücreti ve sözleşme şartlarını belirleme yetkisinin Bakanlar Kuruluna bırakıldığı;

Geçici personel statüsünün, belli bir vasıf gerektirmeyen, daha çok bedensel çalışmalara ağırlık veren, başlangıç ve bitişi belli olan, süreli işlerde çalışmayı öngördüğü; bu personelin, idare ile yaptıkları bir sözleşme uyarınca idare için belirli bir iş yapan kişi konumunda olduğu ve yaptıkları işin, geçici veya mevsimlik olup, asli ve sürekli görevlerden de sayılmadığı; bu nedenle geçici personelin; Anayasa'nın 128. maddesi kapsamında belirtilen memur ve diğer kamu görevlileri kavramı dışında kalan, sözleşme ile çalıştırılan, işçi de olmayan, kendine özgü istisnai bir istihdam türü olduğu;

Kanun koyucunun; memur ve diğer kamu görevlileri ile bunların dışında çalışanlarla ilgili olarak, Anayasa'da belirlenen kurallara bağlı kalmak, adalet, hakkaniyet ve kamu yararı ölçütlerini gözetmek koşuluyla düzenleme yapma yetkisine sahip olduğu;

Geçici ve mevsimlik işlerin neler olduğunun belirlenmesinin, ülkedeki ekonomik gelişmelere ve koşullara bağlı olup, bunların Kanun'da tek tek belirtilmesinin mümkün olmadığı; ayrıca, bu istihdam türü uyarınca çalıştırılacak kişilerin sayısının ihtiyaca ve ekonomik koşullara göre her zaman değişebilecek nitelikte olmasının, yapılan işin niteliği ve süresine göre ödenecek ücret ve sözleşme şartlarında da farklılık göstereceği;

Belli bir vasıf gerektirmeyen, daha çok bedensel çalışmalara ağırlık verilerek yapılan, başlangıç ve bitişi belli süreli işlerde çalışmanın öngörüldüğü, yaptıkları işin geçici veya mevsimlik olması nedeniyle asli ve sürekli görev niteliğinde olmaması nedeniyle, Devlet memurlarından farklılık arzeden geçici personelin, 375 sayılı Kanun Hükmünde Kararname'nin Ek 9. maddesinde düzenlenen ek ödemeden yararlandırılıp yararlandırılamayacağının çözümlenmesi yönünden:

375 sayılı Kanun Hükmünde Kararname'nin Ek 9. maddesinde, 657 sayılı Kanun'un 1. maddesinin birinci fıkrası kapsamında olmak kaydıyla, aynı veya benzer kadro ve görevlerde bulunan Devlet memurları arasındaki ücret dengesini sağlamak amacıyla, ekli cetvelde belirtilen kadro ve görev unvanlarına karşılık gelen oranda ek ödeme öngörüldüğü ve ek ödemeye ilişkin düzenlemenin amacı ve hesaplanma biçimi dikkate alındığında, geçici personel statüsünde istihdam edilenlerin Ek 9. madde kapsamında değerlendirilmesinde olanak bulunmadığından, dava konusu edilen ve Hazine ve Maliye Bakanlığının "Tavsiye Kararı" konulan ve Maliye Bakanlığı Bütçe ve Mali Kontrol Genel Müdürlüğünün … tarih … sayılı yazısında mevzuata ve hukuka aykırılık bulunmadığı gerekçesiyle davanın reddine karar verilmiştir.

TEMYİZ EDENİN İDDİALARI

Davacı tarafından, 657 sayılı Devlet Memurları Kanunu'nun 4/C maddesi uyarınca istihdam edilen geçici personelin yaptıkları işin niteliği gereği asli ve sürekli bir kamu hizmeti ile görevlendirilmiş kişiler olduğu, 657 sayılı Kanun'a göre aylık aldıklarından memurlara tanınan özlük haklarından yararlanmaları gerektiği, 375 sayılı Kanun Hükmünde Kararname'nin Ek 9. maddesinde sadece 4/A maddesine göre istihdam edilen memurlara ödeme yapılacağı, diğer istihdam türüne göre çalışan personele ek ödeme yapılmayacağına dair açık bir hükmün bulunmadığı,

657 sayılı Kanun'un 4/C maddesine göre istihdam edilmekte olan geçici personel lehine kendilerine ek ödeme yapılması noktasında verilmiş olan mahkeme kararlarının söz konusu kişilerin hukuki statüsü değişmediği sürece hüküm ve sonuç doğuracağı açık olup, toplu sözleşme hükümlerinin yargı kararlarına göre öncelikle uygulanması gibi bir durumun bulunmadığı ileri sürülmektedir.

KARŞI TARAFIN SAVUNMASI

Davalı idare tarafından, savunma verilmemiştir.

DANIŞTAY TETKİK HÂKİMİ … DÜŞÜNCESİ : Temyiz isteminin reddi ile Daire kararının onanması gerektiği düşünülmektedir.

TÜRK MİLLETİ ADINA

Karar veren Danıştay İdari Dava Daireleri Kurulunca, Tetkik Hâkiminin açıklamaları dinlendikten ve dosyadaki belgeler incelendikten sonra gereği görüşüldü:

HUKUKİ DEĞERLENDİRME

Danıştay dava dairelerinin nihai kararlarının temyizen incelenerek bozulması, 2577 sayılı İdari Yargılama Usulü Kanunu'nun 49. maddesinde yer alan; "a) Görev ve yetki dışında bir işe bakılmış olması, b) Hukuka aykırı karar verilmesi, c)Usul hükümlerinin uygulanmasında kararı etkileyebilecek nitelikte hata veya eksikliklerin bulunması" sebeplerinden birinin varlığı hâlinde mümkündür. Temyizen incelenen karar usul ve hukuka uygun olup, temyiz dilekçesinde ileri sürülen iddialar kararın bozulmasını gerektirecek nitelikte görülmemiştir.