Danıştay İdare Dava Daireleri Kurulu E.2020/48 K.2020/1863

2- ... Bakanlığı VEKİLİ: ... 3- ... Başkanlığı VEKİLİ: Av. ... KARŞI TARAF (DAVACI) : ... VEKİLİ : Av. ...

İSTEMİN KONUSU

Danıştay Onikinci Dairesinin 06/02/2019 tarih ve E:2018/6342, K:2019/689 sayılı kararının temyizen incelenerek bozulması istenilmektedir.

YARGILAMA SÜRECİ

Dava konusu istem: 11/04/2014 tarih ve 1351 sayılı Bakan onayı ile yürürlüğe giren Sosyal Güvenlik Kurumu Personeline Yapılacak Ek Ödemenin Usul ve Esasları'nın "Ek ödemenin usul ve esasları" başlıklı 6. maddesinin 1. fıkrasının (c) bendinde yer alan "Ek ödeme fiilen görev yapıldığı sürece ve bu süreyle orantılı olarak ödenir. Ancak, yılda 30 günü geçmeyen izin süreleri için fiilen görev yapma şartı aranmaz" ibaresinin, "Yürürlük" başlıklı 8. maddesinin ve davacıya yapılan ek ödemelerin borç çıkartılmak suretiyle geri istenilmesine ilişkin işlemin iptali istenilmiştir.

Daire kararının özeti: Danıştay Onikinci Dairesinin 06/02/2019 tarih ve E:2018/6342, K:2019/689 sayılı kararıyla;

11/04/2014 tarih ve 1351 sayılı Bakan onayı ile yürürlüğe giren Sosyal Güvenlik Kurumu Personeline Yapılacak Ek Ödemenin Usul ve Esaslarının 6. maddesinin birinci fıkrasının (c) bendinde yer alan; "Ek ödeme fiilen görev yapıldığı sürece ve bu süreyle orantılı olarak ödenir. Ancak, yılda 30 günü geçmeyen izin süreleri için fiilen görev yapma şartı aranmaz." ibaresinin iptali istemi yönünden;

5502 sayılı Sosyal Güvenlik Kurumu Kanunu'nun "Personelin statüsü, ücret ve mali haklar" başlıklı 28. maddesinin son fıkrasında.

Kurumun merkez ve taşra teşkilatı kadrolarında bulunup, sağlık harcamalarına esas olan fatura ve reçetelerin incelenmesi işlerinde ve Kurum sağlık kurullarında çalışan; tabip, diş tabibi, eczacı ve tıpta uzmanlık mevzuatında belirtilen dallarda bu mevzuat hükümlerine göre uzman olanlara en yüksek Devlet memuru aylığının (ek gösterge dahil) %700’ünü, sağlık hizmetleri ve yardımcı sağlık hizmetleri sınıfına dahil diğer personele ise %225’ini geçmemek üzere, Genel İdare Hizmetleri Sınıfında yer alan kadrolara asaleten veya vekâleten atanan ve Genel Sağlık Sigortası Genel Müdürlüğünde fiilen çalışan doktor, diş hekimi ve eczacılara ise,

en yüksek Devlet memuru aylığının (ek gösterge dâhil) %700’ünü geçmemek üzere ek ödeme yapılabileceği, yapılacak ek ödemelerden damga vergisi hariç herhangi bir vergi kesintisi yapılmayacağı, iş hacmi, görev mahalli, görevin önem ve güçlüğü, personelin kadro unvanı, derecesi, performansı ile kullanılan izin ve istirahat raporları gibi kriterler göz önünde bulundurularak yapılacak ek ödeme tutarları ile ödemeye ilişkin diğer usul ve esasların, belirlenmesi konusunda Yönetim Kurulunun teklifi ve Maliye Bakanlığının uygun görüşü üzerine ilgili Bakanın yetkili olduğunun düzenlendiği,

Anılan Kanun'un 28. maddesi uyarınca hazırlanarak 11/04/2014 tarih ve 1351 sayılı Bakan onayı ile yürürlüğe giren Sosyal Güvenlik Kurumu Personeline Yapılacak Ek Ödemenin Usul ve Esaslarının dava konusu edilen 6. maddesinin 1. fıkrasının (c) bendinde; "Ek ödeme fiilen görev yapıldığı sürece ve bu süreyle orantılı olarak ödenir. Ancak, yılda 30 günü geçmeyen izin süreleri için fiilen görev yapma şartı aranmaz." kuralının yer aldığı,

Buna göre, 5502 sayılı Kanun'un 28. maddesinde ek ödeme yapılması için belirlenen kriterler arasında fiilen görev yapılan sürelerle orantılı olarak ödeme yapılacağına ilişkin bir kritere yer verilmemesi ve 657 sayılı Devlet Memurları Kanunu'nun hastalık izinlerini düzenleyen 105. maddesinde yer alan, izinler ve hastalıklar sırasında çalışanların özlük haklarına dokunulmayacağı yolundaki kural karşısında, izin kullanılmasını zorunlu kılan sağlık izni gözetilerek ek ödeme usul ve esaslarının belirlenmesi gerekirken herhangi bir ayrıma yer verilmeden yılda 30 günü aşan her türlü izin için fiilen görevde bulunulmayan durumlarda ek ödeme yapılmayacağı yolundaki düzenlemede üst hukuk normlarına ve hukuka uygunluk bulunmadığı,

Sosyal Güvenlik Kurumu Personeline Yapılacak Ek Ödemenin Usul ve Esasları'nın 8. maddesinin iptali istemi yönünden;

Anılan düzenlemenin 8. maddesinde; "Bu Usul ve Esaslar 02/08/2013 tarihinden geçerli olmak üzere Çalışma ve Sosyal Güvenlik Bakanı onayı ile yürürlüğe girer." kuralına yer verildiği,

Anayasa'nın 2. maddesinde yer alan hukuk devletinin, bütün işlem ve eylemlerinin hukuk kurallarına uygunluğunu başlıca geçerlik koşulu sayan, her alanda adaletli bir hukuk düzeni kurmayı amaçlayan ve bunu geliştirerek sürdüren, hukuku tüm devlet organlarına egemen kılan, Anayasa'ya aykırı durum ve tutumlardan kaçınan, insan haklarına saygı duyarak bu hak ve özgürlükleri koruyup güçlendiren, Anayasa ve hukuk kurallarına bağlılığa özen gösteren, yargı denetimine açık, yasaların üstünde yasa koyucunun da uymak zorunda olduğu temel hukuk ilkeleri ile Anayasa'nın bulunduğunun bilincinde olması gerektiği,

Hukuk devleti ilkesinin, yürütme organının faaliyetlerinin yönetilenlerce belli ölçüde öngörülebilir olmasını, herkesin bağlı olacağı hukuk kurallarını önceden bilmesini, ekonomik ve sosyal yaşamlarındaki tutum ve davranışlarını buna göre düzene sokabilmesini de gerektirdiği, zira hukuk devletinin gereği olan belirlilik ve hukuki güvenlik ilkesinin, idarenin keyfi hareket etmesini engellediği, bunu gerçekleştirmenin başlıca yolunun ise kural konulması gereken durumlarda bunların genel, soyut, anlaşılabilir ve sınırlarının belirli olmasını sağlamak olduğu,

Öte yandan, yargı kararları ve öğretide haklı beklentinin, yönetimin ister bir düzenleyici işlem, ister bir taahhüt, isterse uzun süren bir uygulamasına güvenerek olsun, bireylerin çıkarlarına olan bir sonuca ulaşabileceklerini ümit etmeleri şeklinde tanımlandığı,

İdarelerin, kendi görev alanlarını ilgilendiren yasa ve tüzüklerin uygulanmasını sağlamak üzere ve bunlara aykırı olmamak şartıyla, her zaman yönetmelik, tebliğ, genelge çıkarabilme ve bu düzenlemelerle, değişen koşullar dikkate alınarak, daha önceki düzenlemeler ile doğmuş olan objektif hukuki durumları, ileriye yönelik olarak yürürlükten kaldırma yetkisine sahip bulundukları, ancak idarelerin bu konudaki yetkilerini kullanırken önceki düzenlemeler kapsamında kişilerin kazanılmış haklarını ve haklı beklentilerini de korumak zorunda oldukları, bunun hukuk güvenliğinin ve hukuki istikrarın sağlanması açısından hayati bir önem taşıdığı,

11/04/2014 tarihli Bakan onayı ile yürürlüğe giren Sosyal Güvenlik Kurumu Personeline Yapılacak Ek Ödemenin Usul ve Esasları'nın dava konusu 8. maddesi ile anılan Usul ve Esaslar'ın geçerlilik tarihinin 02/08/2013 olarak belirtilmesinin, istirahat raporları nedeniyle kullanılan ve 30 günü aşan izin sürelerinde ödenen ek ödeme tutarlarının, çalışanlar adına borç çıkarılmasına imkan vermesi nedeniyle, vatandaşların hukuk güvenliği ilkesi ile bağdaşmayacağı açık olduğundan, anılan Usul ve Esaslar'ın 8. maddesinde hukuka uygunluk bulunmadığı,

Davacıya yapılan ek ödemelerin, borç çıkartılmak suretiyle geri alınmasına ilişkin bireysel işlemin iptali istemi yönünden;

İstanbul Sosyal Güvenlik İl Müdürlüğünce düzenlenen ve personele duyurulan 26/12/2014 tarihli elektronik posta ile fatura reçete inceleme komisyonlarında ve sağlık kurullarında görev yapan, sağlık hizmetleri sınıfındaki personelin, Sosyal Güvenlik Kurumu İnsan Kaynakları Daire Başkanlığının 05/06/2014 tarih ve 2014/7-2014/8 sayılı elektronik postaları ile yayınlanan dava konusu Esaslar ile 16/10/2014 tarihli Yönetim Kurulu Kararı gereğince.

02/08/2013 - 01/07/2014 tarihleri arasında kullanmış oldukları (izin, hastalık izni (tek hekim), refakat izni mazeret izni, mehil müddetleri) izinler ile 02/07/2014 - 30/11/2014 tarihleri arasında kullanmış oldukları (izin, hastalık izinleri, mazeret izinleri, refakat izinleri, mehil müddeti izinleri, doğum önü ve doğum sonu) izinler nedeniyle adlarına çıkartılmış borç listesinin ekte olduğu,

yazının adıgeçen personele imza karşılığında duyurulması ve taksitlendirme talebinde bulunacak personelden talep dilekçelerinin alınması gerektiği bildirilmek suretiyle, ekli listede yer alan davacı adına yapılan ek ödemelerin borç çıkartılmak suretiyle geri alındığı,

Yukarıda belirtilen gerekçelerle, dava konusu 11/04/2014 tarih ve 1351 sayılı Bakan onayı ile yürürlüğe giren Sosyal Güvenlik Kurumu Personeline Yapılacak Ek Ödemenin Usul ve Esasları'nın 6. maddesinin birinci fıkrasının (c) bendinde yer alan "Ek ödeme fiilen görev yapıldığı sürece ve bu süreyle orantılı olarak ödenir. Ancak, yılda 30 günü geçmeyen izin süreleri için izin süreleri için fiilen görev yapma şartı aranmaz" şeklindeki düzenleme ile anılan Usul ve Esaslar'ın yürürlük tarihine ilişkin 8. maddesi hukuka uygun bulunmadığından anılan düzenlemeler uyarınca davacıya yapılan ek ödemelerin adına borç çıkarılmasına yönelik bireysel işlemde de hukuka uygunluk bulunmadığı gerekçesiyle,

Dava konusu işlemlerin iptaline karar verilmiştir.

TEMYİZ EDENLERİN İDDİALARI

Davalı Aile, Çalışma ve Sosyal Hizmetler Bakanlığı tarafından, iptal istemine konu "yılda 30 günü geçmeyen" ibaresinin düzenlemeye Maliye Bakanlığınca eklendiği, ek ödeme oranlarının, kamu görevlilerinin çalışmalarında etkinliği ve verimliliği arttırmak, hizmetin daha düzenli ve süratli bir şekilde yürütülmesini sağlamak amacıyla düzenlendiği, 5502 sayılı Kanun'un 28. maddesi uyarınca ek ödeme oranlarının görev yapılan birim ve iş hacmi, görev mahalli, görevin önem ve güçlüğü, personelin sınıfı, kadro unvanı, derecesi ve atanma biçimi gibi kriterler esas alınarak her yıl yeniden belirlendiğinden,

gerektiğinde arttırılıp eksiltildiği ve personel için kazanılmış hak teşkil etmediği, ek ödemenin esas itibarıyla fiili çalışma karşılığı, idarenin takdirine göre ödenen ve özlük haklardan sayılmayan, sadece verim artışının sağlanmasını teminen yapılan bir ödeme olduğu, dava konusu Usul ve Esaslar hakkında açılan başka bir davada Danıştay Onbirinci Dairesince verilen yürütmenin durdurulması isteminin kabulü yolundaki karar üzerine davacıdan geri alınan ek ödeme tutarlarının iade edildiği, dava konusu işlemlerin hukuka aykırı olmadığı,

Davalı Sosyal Güvenlik Kurumu Başkanlığı tarafından, 5502 sayılı Kanun'un 28. maddesinde yapılan değişikliğin 02/08/2013 tarihinde yürürlüğe girmesi nedeniyle, anılan Kanun hükmüne dayanılarak hazırlanan dava konusu Usul ve Esaslar'ın da bu tarihten itibaren geçerli olarak yürürlüğe konulduğu, dava konusu işlemlerin hukuka uygun olduğu,

Davalı Hazine ve Maliye Bakanlığı tarafından, dava konusu Usul ve Esaslar'ın, 5502 sayılı Sosyal Güvenlik Kurumu Kanunu'nun 28. maddesinin 8. fıkrasında belirtilen çerçevede Yönetim Kurulunun teklifi ve Maliye Bakanlığının uygun görüşü üzerine Bakan onayı ile yürürlüğe konulduğu, Usul ve Esaslar'ın 6. maddesinin 1. fıkrasındaki düzenlemenin, 5502 sayılı Kanun'un 28. maddesinde yer alan hükme istinaden yapıldığı ve bu düzenleme kapsamında yapılacak ek ödeme belirlenirken personelin kullanmış olduğu iznin de dikkate alınması gerektiği, bu ödemenin fiili çalışmaya bağlı olarak yapılan bir ödeme olduğu,

kanun koyucunun bu kapsamda ek ödeme alan personele 30 günü geçmeyen izin sürelerinde ek ödemesinde herhangi bir kesinti yapılmamasını, ancak daha fazla izin kullanırsa, bu durumda hiç ek ödeme ödenmemesini değil diğer kurumlarda görev yapan emsallerine yapılan ek ödemeden aynı şekilde yararlanmasını öngördüğü, Usul ve Esaslar'ın 8. maddesinde yer alan düzenlemenin, 5502 sayılı Kanun'un 28. maddesinde 12/07/2013 tarih ve 6495 sayılı Kanun'un 37. maddesiyle yapılan ve 02/08/2013 tarihinden itibaren geçerli olmak üzere yürürlüğe giren değişikliğe paralel olarak yapıldığı dava konusu işlemlerde hukuka aykırılık bulunmadığı,

kararın bozulması gerektiği ileri sürülmektedir.

KARŞI TARAFIN SAVUNMASI

Davacı tarafından, savunma verilmemiştir.

DANIŞTAY TETKİK HÂKİMİ ...'NİN DÜŞÜNCESİ

Temyiz istemlerinin reddi ile Daire kararının onanması gerektiği düşünülmektedir.

TÜRK MİLLETİ ADINA

Karar veren Danıştay İdari Dava Daireleri Kurulunca, Tetkik Hâkiminin açıklamaları dinlendikten ve dosyadaki belgeler incelendikten sonra gereği görüşüldü:

HUKUKİ DEĞERLENDİRME

Danıştay dava dairelerinin nihai kararlarının temyizen incelenerek bozulması, 2577 sayılı İdari Yargılama Usulü Kanunu'nun 49. maddesinde yer alan;

"a) Görev ve yetki dışında bir işe bakılmış olması,

b) Hukuka aykırı karar verilmesi,

c)Usul hükümlerinin uygulanmasında kararı etkileyebilecek nitelikte hata veya eksikliklerin bulunması" sebeplerinden birinin varlığı hâlinde mümkündür.

Temyizen incelenen karar usul ve hukuka uygun olup, temyiz dilekçelerinde ileri sürülen iddialar kararın bozulmasını gerektirecek nitelikte görülmemiştir.

Öte yandan, 11/04/2014 tarih ve 1351 sayılı Bakan onayı ile yürürlüğe giren Sosyal Güvenlik Kurumu Personeline Yapılacak Ek Ödemenin Usul ve Esasları'nın 6. maddesinin 1. fıkrasının (c) bendinde yer alan, "Ek ödeme fiilen görev yapıldığı sürece ve bu süreyle orantılı olarak ödenir. Ancak, yılda 30 günü geçmeyen izin süreleri için fiilen görev yapma şartı aranmaz" ibaresi ile 8. maddesinin iptali istemiyle açılan davada, Danıştay Onbeşinci Dairesince dava konusu düzenlemelerin iptali yolunda verilen 17/05/2018 tarih ve E:2014/2974, K:2018/2497 sayılı karar, davalı idarelerin temyiz istemi üzerine Kurulumuzun 18/11/2018 tarih ve E:2018/4791, K:2019/5647 kararı ile onanmıştır.

KARŞI OY

X- Dava konusu, 11/04/2014 tarih ve 1351 sayılı Bakan onayı ile yürürlüğe giren Sosyal Güvenlik Kurumu Personeline Yapılacak Ek Ödemenin Usul ve Esasları'nın, 6. maddesinin 1. fıkrasının (c) bendinde yer alan, "Ek ödeme fiilen görev yapıldığı sürece ve bu süreyle orantılı olarak ödenir.

Ancak, yılda 30 günü geçmeyen izin süreleri için fiilen görev yapma şartı aranmaz" ibaresi ile 8. maddesinin iptali istemiyle açılan davada, Danıştay Onbeşinci Dairesince verilen 17/05/2018 tarih ve E:2014/2974, K:2018/2497 sayılı karar ile anılan düzenlemelerin iptaline karar verildiğinden, bakılan davada Dairesince bu düzenlemeler yönünden karar verilmesine yer olmadığına karar verilmesi gerekirken, işin esası incelenerek iptal yolunda verilen Daire kararının bozulması gerektiği oyuyla, karara katılmıyoruz.