Danıştay İdare Dava Daireleri Kurulu E.2020/635 K.2021/1694

Dava konusu istem: 05/01/2013 tarih ve 28519 sayılı Resmi Gazete'de yayımlanarak yürürlüğe giren Kadın Konukevlerinin Açılması ve İşletilmesi Hakkında Yönetmeliğin adı ile "Tanımlar ve Kısaltmalar" başlıklı 3. maddesinin 1. fıkrasının (i) bendinin iptali istenilmiştir. Daire kararının özeti: Danıştay Onuncu Dairesinin 18/04/2019 tarih ve E:2015/157, K:2019/3121 sayılı kararıyla; 6284 sayılı Ailenin Korunması ve Kadına Karşı Şiddetinin Önlenmesine Dair Kanun'un 1., 3. ve 22. maddelerinden bahsedilerek,

5302 sayılı İl Özel İdaresi Kanunu'nun 6., 5393 sayılı Belediye Kanunu'nun 14., 6284 sayılı Ailenin Korunması ve Kadına Karşı Şiddetin Önlenmesine Dair Kanun'un 22. maddeleri ile 633 sayılı Aile ve Sosyal Politikalar Bakanlığının Teşkilat ve Görevleri Hakkında Kanun Hükmünde Kararname'nin 2. maddesinin 1. fıkrasının (ç) bendine dayanılarak hazırlanan dava konusu Yönetmeliğin iptali istenilen 3. maddesinin 1. fıkrasının (i) bendinde; konukevinin, fiziksel, duygusal, cinsel, ekonomik ve sözlü istismara veya şiddete uğrayan kadınların, şiddetten korunması, psiko-sosyal ve ekonomik sorunlarının çözülmesi,

güçlendirilmesi ve bu dönemde kadınların varsa çocukları ile birlikte ihtiyaçlarının da karşılanmak suretiyle geçici süreyle kalabilecekleri ve kadın konukevi, sığınmaevi, kadın sığınağı, kadınevi, şefkatevi ve benzeri adlarla açılmış ya da açılacak yatılı sosyal hizmet kuruluşunu ifade edeceğinin hükme bağlandığı;

Kadın Konukevlerinin Açılması ve İşletilmesi Hakkında Yönetmeliğin; Aile Çalışma ve Sosyal Hizmetler Bakanlığına, belediyelere, il özel idarelerine ve sivil toplum kuruluşlarına ait kadın konukevlerinin açılışı, işleyişi, hizmetin çeşit ve niteliği, denetimi, kurumlar arası işbirliği ile çalışanların görev ve sorumluluklarına ilişkin usul ve esasları belirlemek amacıyla yürürlüğe konulduğu;

Söz konusu Yönetmeliğin iptali istenilen başlığı ve 3. maddesinin 1. fıkrasının (i) bendinde; şiddet mağdurlarıyla ilgili olarak barınma tedbirinin uygulanmasını sağlayacak yerin konukevi olarak tanımlandığı, açılacak olan konukevlerinin ise kadın konukevi, sığınmaevi, kadın sığınağı, kadınevi, şefkatevi ve benzeri adlarla da açılabileceğinin belirtildiği;

Bu durumda, fiziksel, duygusal, cinsel, ekonomik ve sözlü istismara veya şiddete uğrayan kadınların geçici süreyle kalacakları konuk evinin veya yönetmelikte beliirtilen diğer isimlerle açılan sosyal hizmet kuruluşlarının asıl amacının, mağdurların şiddetten korunması, psiko-sosyal ve ekonomik sorunlarının çözülmesi, güçlendirilmesi olup; yasal düzenlemelerin kendisinden beklediği fonksiyonları yerine getirmekle yükümlü olan sosyal hizmet kuruluşlarının terminolojik olarak konukevi olarak adlandırılmasının idarenin takdir yetkisi içerisinde olduğu anlaşıldığından dava konusu düzenleyici işlemde hukuka ve mevzuata aykırılık bulunmadığı ve davacı Vakfın iddialarının ise dava konusu düzenlemenin iptalini gerektirir nitelikte olmadığı gerekçesiyle,

davanın reddine karar verilmiştir.

TEMYİZ EDENİN İDDİALARI

Davacı tarafından, kadınların sığınacağı evlerin adının konukevi olarak düzenlenmesinin günlük hayatta sıkıntılara ve kavram karışıklıklarına neden olacağı; uluslararası sözleşmelerde ve Avrupa İnsan Hakları Mahkemesi kararlarında bu merkezlerin “sığınak” ve “sığınma evi” şeklinde belirtildiği, konukevi tanımına yer verilmediği; merkezlerin adının konukevi olmasının gizlilik şartlarının da ihlaline neden olabileceği; İstanbul Sözleşmesi’nin 23. maddesi uyarınca sığınma evlerinin düzenlendiği ileri sürülmektedir.

KARŞI TARAFIN SAVUNMASI

Davalı idare tarafından, temyiz isteminin reddi gerektiği savunulmaktadır.

DANIŞTAY TETKİK HÂKİMİ ...DÜŞÜNCESİ

Temyiz isteminin reddi ile Daire kararının onanması gerektiği düşünülmektedir.

TÜRK MİLLETİ ADINA

Karar veren Danıştay İdari Dava Daireleri Kurulunca, Tetkik Hâkiminin açıklamaları dinlendikten ve dosyadaki belgeler incelendikten sonra, 2577 sayılı İdari Yargılama Usulü Kanunu'nun 17. maddesinin ikinci fıkrası uyarınca davacının duruşma istemi yerinde görülmeyerek ve dosya tekemmül ettiğinden yürütmenin durdurulması istemi hakkında ayrıca bir karar verilmeksizin, gereği görüşüldü:

HUKUKİ DEĞERLENDİRME

Danıştay dava dairelerinin nihai kararlarının temyizen incelenerek bozulması, 2577 sayılı İdari Yargılama Usulü Kanunu'nun 49. maddesinde yer alan; "a) Görev ve yetki dışında bir işe bakılmış olması, b) Hukuka aykırı karar verilmesi, c)Usul hükümlerinin uygulanmasında kararı etkileyebilecek nitelikte hata veya eksikliklerin bulunması" sebeplerinden birinin varlığı hâlinde mümkündür. Temyizen incelenen karar usul ve hukuka uygun olup, temyiz dilekçesinde ileri sürülen iddialar kararın bozulmasını gerektirecek nitelikte görülmemiştir.