Danıştay İdare Dava Daireleri Kurulu E.2021/1402 K.2021/2497

Dava konusu istem: Öğretmenlik meslek bilgisi dersleri öğretmeni olan davacı tarafından, Millî Eğitim Bakanlığı Öğretmen Yetiştirme ve Geliştirme Genel Müdürlüğünün ...tarih ve ...sayılı makam onayı ile yürürlüğe konulan 2015 yılı Öğretmenlerin Hizmetiçi Eğitim Planı'nın 221. sırasında bulunan ve rehberlik kursuna katılacak olanlara ilişkin kısımda yer alan "... den; Eğitim Yöneticiliği ve Denetçiliği, Eğitimde Ölçme ve Değerlendirme, Eğitim Yönetimi Teftişi ve Planlaması ile Halk Eğitimi Programı mezunları'' ibaresinin iptali istenilmiştir.

Daire kararının özeti: Danıştay İkinci Dairesinin 23/12/2020 tarih ve E:2016/992, K:2020/3600 sayılı kararıyla;

1739 sayılı Millî Eğitim Temel Kanunu'nun 45.; 652 sayılı Millî Eğitim Bakanlığının Teşkilat ve Görevleri Hakkında Kanun Hükmünde Kararname'nin 15/1/(b); 06/05/2010 tarih ve 27573 sayılı Resmî Gazete'de yayımlanan Millî Eğitim Bakanlığı Öğretmenlerinin Atama ve Yer Değiştirme Yönetmeliği'nin 44.; Millî Eğitim Bakanlığı Talim ve Terbiye Kurulu Başkanlığının 20/02/2014 tarih ve 9 sayılı Kararıyla belirlenen Öğretmenlik Alanları, Atama ve Ders Okutma Esasları'nın 1, 5, 11. maddeleri ve Esasların eki Çizelge'nin 21, 68. sırasında yer alan hükümlerine yer verildikten sonra,

Mevzuat hükümlerinin birlikte değerlendirilmesinden, öğretmenlerin alan değişikliği suretiyle yapılacak atamalarında, mezun oldukları yükseköğretim programının, "Öğretmenlik Alanları, Atama ve Ders Okutma Esasları" ile bu esasların eki "Çizelge"ye göre atama yapılacak alana uygun olmasının gerektiği,

Öte yandan, alanı kaldırılan veya istihdam alanı daralan öğretmenlerin de, mezuniyetleri itibarıyla atanabilecekleri alana ya da Çizelgenin "Okutacağı Dersler" sütununda belirtilen derslerin öğretmenliğine atanabilecekleri,

Uyuşmazlık konusu olayda, Anadolu öğretmen liselerinin fen, sosyal bilimler ve Anadolu liselerine dönüştürülmesi sonrasında öğretmenlik meslek bilgisi dersleri alanının kaldırıldığı, bu alanda görev yapan öğretmenlerden "Eğitim Yöneticiliği ve Denetçiliği, Eğitimde Ölçme ve Değerlendirme, Eğitim Yönetimi Teftişi ve Planlaması ile Halk Eğitimi Programı" mezunlarının mezuniyetleri itibarıyla atanabilecekleri bir alanın bulunmadığı, bu sebeple düzenlenecek olan rehberlik kursuna katılımın bu alanlarla sınırlı tutulduğu, diğer alanlardan felsefe grubu öğretmenliği, felsefe bölümü ve sosyoloji bölümü mezunlarının ise mezuniyetleri itibarıyla atanabilecekleri alanın bulunduğunun anlaşıldığı,

Bu durumda, "Felsefe Grubu Öğretmenliği" bölümü mezunu olan davacının, Talim ve Terbiye Kurulu Kararı'nda belirlenen usul ve esaslara göre mezuniyeti itibarıyla atanabileceği alanın "Felsefe" olması ve okutacağı dersler yönünden ise "Rehberlik" alanının, atanılabilecek alanlar arasında sayılmaması karşısında.

"Felsefe Grubu Öğretmenliği, Felsefe Bölümü ve Sosyoloji Bölümü" mezunlarının da diğer "Öğretmenlik Meslek Bilgisi Dersleri Öğretmenleri" gibi hizmet içi eğitim kapsamında düzenlenen "Rehberlik Kursuna" katılmalarına imkân bulunmadığından, anılan Kursun, "Eğitim Yöneticiliği ve Denetçiliği, Eğitimde Ölçme ve Değerlendirme, Eğitim Yönetimi Teftişi ve Planlaması ile Halk Eğitimi Programı" mezunları ile sınırlı tutulmasına yönelik dava konusu düzenlemede üst hukuk normlarına ve hukuka aykırılık görülmediği gerekçesiyle davanın reddine karar verilmiştir.

TEMYİZ EDENİN İDDİALARI

Davacı tarafından, kadrosu ve okutacağı dersleri aynı olan, aynı şartlarda bulunan öğretmenlerin tamamının idare tarafından felsefe grubuna atamasının gerçekleştirilmesi gerekirken, mezun oldukları fakültelere göre mevzuatta öngörülmeyen bir ayrım ve farklı uygulamalar yapılmasının Talim Terbiye Kurulu Kararı'nın 11. maddesine aykırı olduğu, bu hükümden alanı kaldırılan veya istihdam alanı daralan öğretmenlerin, yalnızca mezuniyeti itibarıyla atanabileceği bir alana atanır gibi bir anlam çıkmadığı,

"ya da” ibaresi ile öğretmenlerin, okutabileceği dersler sütununda belirtilen derslerin öğretmenliğine istekleri de dikkate alınarak alan değişikliği yoluyla atanabileceklerinin ifade edildiği; felsefe grubu mezunlarının atamaya esas teşkil edecek rehberlik kursuna alınmamasının, idarenin geçmiş dönem uygulamalarına da aykırı olduğu, 2003-2011 yıllarında felsefe grubu mezunu olan öğretmenlerin hizmet içi eğitim ile yeterlilik kazandırılıp rehber öğretmeni olarak atandığı; aynı şartları taşıyan öğretmenlere farklı uygulamalar yapılmasının eşitlik ilkesine aykırı olduğu,

davaya konu aynı ilan ile özel okulların rehber öğretmeni ihtiyacını karşılamak için ek çizelgenin 198 ve 199 sıra numaraları ile rehberlik kursu açacağının duyurulduğu, bu kursa felsefe grubu, psikoloji, sosyoloji ve eğitim bilimleri mezunlarının da katılabileceklerinin belirtildiği; alanı kaldırıldığı için norm fazlası durumuna düşen öğretmenlik meslek bilgisi öğretmenlerinin felsefe öğretmenine ihtiyaç olmaması hatta fazlalık bulunmasına rağmen bu öğretmenlerin bir kısmını rehber öğretmen, bir kısmını ihtiyaç olmayan yine norm fazlası duruma düşecek şekilde felsefe bölümüne atamasında kamu yararı olmadığı belirtilerek,

Daire kararının bozulması gerektiği ileri sürülmektedir.

KARŞI TARAFIN SAVUNMASI

Davalı idare tarafından, davacının temyiz isteminin hukuki dayanaktan yoksun olduğu, 2577 sayılı Kanunun 49/1. maddesinde belirlenen bozma sebeplerini taşımadığından temyiz konusu kararın onanması gerektiği savunulmaktadır.

DANIŞTAY TETKİK HÂKİMİ ...DÜŞÜNCESİ

Temyiz isteminin reddi ile Daire kararının onanması gerektiği düşünülmektedir.

TÜRK MİLLETİ ADINA

Karar veren Danıştay İdari Dava Daireleri Kurulunca, Tetkik Hâkiminin açıklamaları dinlendikten ve dosyadaki belgeler incelendikten sonra gereği görüşüldü:

HUKUKİ DEĞERLENDİRME

Danıştay dava dairelerinin nihai kararlarının temyizen incelenerek bozulması, 2577 sayılı İdari Yargılama Usulü Kanunu'nun 49. maddesinde yer alan; "a) Görev ve yetki dışında bir işe bakılmış olması, b) Hukuka aykırı karar verilmesi, c) Usul hükümlerinin uygulanmasında kararı etkileyebilecek nitelikte hata veya eksikliklerin bulunması" sebeplerinden birinin varlığı hâlinde mümkündür. Temyizen incelenen karar usul ve hukuka uygun olup, temyiz dilekçesinde ileri sürülen iddialar kararın bozulmasını gerektirecek nitelikte görülmemiştir.